Categories
ကရင်လူမျိုး စကားလက်ဆောင် ဆရာကြီး ဦးအောင်ဖေ

🌿ဒုံးအကသံစဉ်များအကြား ရှင်သန်နေသော ကရင့်ယဉ်ကျေးမှုအလှ🌿

🌿ဒုံးအကသံစဉ်များအကြား ရှင်သန်နေသော ကရင့်ယဉ်ကျေးမှုအလှ🌿


[ရိုးရာအမွေအနှစ်၏ ဂုဏ်ရောင်နှင့် မျိုးဆက်သစ်တို့၏ လက်ဆင့်ကမ်းအိပ်မက်]

ဆရာကြီး ဦးအောင်ဖေ
သရုပ်ဖော်ပုံ=AI
(11 .11.2026)ရက်နေ့။

နိဒါန်း

။ လူမျိုးတစ်မျိုး၏ အလှတရားကို ရုပ်ရည်သွင်ပြင်၊ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုတို့ဖြင့်သာ တိုင်းတာ၍မရပါ။ ထိုလူမျိုး၏ ဘာသာစကား၊ ဓလေ့ထုံးတမ်း၊ ရိုးရာအနုပညာနှင့် ဘိုးဘွားဘီဘင်တို့ထံမှ အစဉ်အဆက် လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့သော ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်များကသာ လူမျိုးတစ်မျိုး၏ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်သညာကို ပိုမိုပြည့်စုံစွာ ဖော်ညွှန်းပေးနိုင်ပါသည်။

။ အထူးသဖြင့် ရိုးရာအကသည် လူမျိုးတစ်မျိုး၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကိုယ်ဟန်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပုံဖော်ထားသည့် အသက်ဝင်သော အနုပညာတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ တေးသံစဉ်နှင့်အတူ လှုပ်ရှားနေသော ခြေလှမ်းများ၊ စည်းချက်ညီညီ ဝဲလှုပ်နေသော လက်ဟန်များ၊ မျက်နှာပေါ်က အပြုံးများအတွင်း၌ ရိုးရာယဉ်ကျေးမှု၏ အနှစ်သာရနှင့် လူမျိုးတို့၏ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုတို့ ကိန်းအောင်းနေတတ်သည်။

။ ထိုသို့သော ရိုးရာအနုပညာများအနက် ကရင်တိုင်းရင်းသားတို့၏ ဒုံးအကသည် အစဉ်အလာကို ချစ်မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားမှု၊ အဖွဲ့လိုက်စည်းလုံးညီညွတ်မှုနှင့် ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်ကို မပျောက်မပျက် ထိန်းသိမ်းလိုသည့် စိတ်ဓာတ်တို့ကို ထင်ဟပ်စေသော ထူးခြားသည့် အနုပညာတစ်ရပ်ဖြစ်ပါသည်။

🌿ဒုံးအကစင်မြင့်ပေါ်မှ ပေါ်လွင်လာသော ရိုးရာအလှ🌿

။ (၇၁) ကြိမ်မြောက် ကရင်ပြည်နယ်နေ့ အထိမ်းအမှတ်ပွဲတော်အတွင်း ကျင်းပခဲ့သည့် ကရင်ရိုးရာဒုံးအကပြိုင်ပွဲသည် ကရင်တိုင်းရင်းသားတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုအလှတရားကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖော်ထုတ်ပြသနိုင်ခဲ့သည့် အခမ်းအနားတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။

။ ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင် အပြာရောင်၊ အဖြူရောင်နှင့် အနီရောင်တို့ဖြင့် လှပစွာ ဝတ်ဆင်ထားကြသော အကအဖွဲ့ဝင်များ၏ အသွင်အပြင်သည် ကြည့်ရှုသူတို့၏ မျက်စိကိုသာမက စိတ်နှလုံးကိုပါ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ တေးသံစဉ်နှင့်အညီ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး စည်းချက်ညီညီ လှုပ်ရှားကပြနေကြသည့် လူငယ်မောင်မယ်များ၏ အကဟန်အမူအရာများက ရိုးရာအနုပညာ၏ အသက်ဝင်လှပမှုကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြနေသည်။

။ အကတစ်ခု၏ အလှသည် တစ်ဦးချင်းစီ၏ လှုပ်ရှားမှုတွင်သာ တည်ရှိနေခြင်းမဟုတ်ပါ။ အဖွဲ့ဝင်အားလုံး၏ စည်းချက်ညီညီ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်မှု၊ အချင်းချင်း နားလည်ညှိနှိုင်းမှုနှင့် တစ်ဦး၏ လှုပ်ရှားမှုကို တစ်ဦးက အချိန်ကိုက် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မှုတို့ကလည်း အက၏ အလှတရားကို ပိုမိုပြည့်စုံစေပါသည်။

ထို့ကြောင့် ဒုံးအကကို ကြည့်ရှုရခြင်းသည် အနုပညာတစ်ရပ်ကို ခံစားရခြင်းသာမက စုပေါင်းညီညွတ်မှု၏ အဓိပ္ပာယ်ကိုပါ မြင်တွေ့ရခြင်းဖြစ်ပါသည်။

🌿ဆုတံဆိပ်ထက် ပိုမိုတန်ဖိုးရှိသော ကြိုးစားအားထုတ်မှု🌿

။ ယခုနှစ် (၇၁) ကြိမ်မြောက် ကရင်ပြည်နယ်နေ့ အထိမ်းအမှတ် ဒုံးအကပြိုင်ပွဲတွင် အရည်အချင်းနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှုတို့ကို အခြေခံ၍ ဆုရရှိခဲ့ကြသည့် အဖွဲ့များမှာ—

  • ပထမဆု — လှိုင်းဘွဲမြို့နယ်၊ ကြာအင်းရွာ
  • ဒုတိယဆု — ရွှေကုက္ကိုမြို့
  • တတိယဆု — မုက္ကဒိ
  • စတုတ္ထဆု — KCO
  • ပဉ္စမဆု — ဒုံရင်း တို့ဖြစ်ကြပါသည်။

။ ဆုရရှိခဲ့ကြသော အဖွဲ့များအားလုံးကို ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်စွာ ဂုဏ်ပြုအပ်ပါသည်။ ထို့အပြင် ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြသည့် အဖွဲ့အားလုံး၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကိုလည်း တန်ဖိုးထားအသိအမှတ်ပြုရမည် ဖြစ်ပါသည်။

။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆုတစ်ဆုရရှိရန် နောက်ကွယ်၌ အချိန်များစွာပေး၍ လေ့ကျင့်ခဲ့ရသည့် နေ့ရက်များ၊ အကပညာကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် သင်ကြားပေးခဲ့ကြသည့် ဆရာသမားများ၏ စေတနာများ၊ အကအဖွဲ့ဝင်များကို ပံ့ပိုးကူညီပေးခဲ့ကြသည့် မိသားစုနှင့် ရပ်ရွာလူထုတို့၏ ဝိုင်းဝန်းအားပေးမှုများ ရှိနေကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

။ ပြိုင်ပွဲတစ်ခုတွင် ပထမဆုရရှိခြင်းသည် ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်သော်လည်း မိမိတို့၏ ရိုးရာအကပညာကို မပျောက်မပျက် ထိန်းသိမ်းလိုသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ဖျော်ဖြေနိုင်ခြင်းကိုယ်တိုင်ကလည်း တန်ဖိုးကြီးမားလှပါသည်။

။ တကယ်တော့ ဆုတံဆိပ်ဆိုသည်မှာ ပြိုင်ပွဲတစ်ခု၏ အောင်မြင်မှုကို ဖော်ပြသည့် အမှတ်အသားတစ်ခုသာ ဖြစ်ပါသည်။ ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုအပေါ် ထားရှိသည့် ချစ်မြတ်နိုးမှုနှင့် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်လိုသည့် စိတ်ဓာတ်တို့ကသာ အချိန်ကာလ၏ စမ်းသပ်မှုကို ကျော်လွန်ပြီး ရှင်သန်တည်တံ့နိုင်မည့် တကယ့်အောင်မြင်မှုဖြစ်ပါသည်။

🌿ဘိုးဘွားတို့၏ အမွေ၊ မျိုးဆက်သစ်တို့၏ တာဝန်🌿

။ ယဉ်ကျေးမှုဆိုသည်မှာ အတိတ်ကာလတွင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အရာတစ်ခုမဟုတ်ပါ။ ယနေ့ကျွန်ုပ်တို့၏ နေ့စဉ်ဘဝထဲတွင် ရှင်သန်နေပြီး မနက်ဖြန်မျိုးဆက်များထံ ဆက်လက်လက်ဆင့်ကမ်းပေးရမည့် အဖိုးတန်အမွေအနှစ်တစ်ရပ် ဖြစ်ပါသည်။

။ ဘိုးဘွားတို့သည် မိမိတို့၏ ရိုးရာဓလေ့၊ အနုပညာနှင့် ယဉ်ကျေးမှုတို့ကို ခက်ခဲသော အချိန်ကာလများအတွင်းပင် ထိန်းသိမ်းလာခဲ့ကြသည်။ ယနေ့မျိုးဆက်သစ်တို့အနေဖြင့် ထိုအမွေအနှစ်များကို သိရှိနားလည်ပြီး တန်ဖိုးထားထိန်းသိမ်းနိုင်မှသာ နောင်လာမည့် မျိုးဆက်များထံ ဂုဏ်ယူစွာ လက်ဆင့်ကမ်းပေးနိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်။

။ ယနေ့ခေတ်သည် နည်းပညာများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာသည့်ခေတ်ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ့ယဉ်ကျေးမှုများ အပြန်အလှန် ရောယှက်လွှမ်းမိုးလာသကဲ့သို့ လူငယ်တို့၏ စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် နေထိုင်မှုပုံစံများလည်း ပြောင်းလဲလာကြသည်။ သို့သော် ခေတ်မီတိုးတက်ခြင်းသည် မိမိတို့၏ ရိုးရာအမွေအနှစ်များကို မေ့လျော့ပစ်ပယ်ရမည်ဟု မဆိုလိုပါ။

။ ကမ္ဘာ့အနုပညာများကို လေ့လာခံစားနိုင်သကဲ့သို့ မိမိတို့၏ ရိုးရာအနုပညာကိုလည်း ချစ်မြတ်နိုးစွာ ထိန်းသိမ်းနိုင်ရပါမည်။ ခေတ်နှင့်အညီ တိုးတက်ပြောင်းလဲနိုင်သော်လည်း ရိုးရာ၏ မူလအနှစ်သာရနှင့် ကိုယ်ပိုင်အမှတ်သညာတို့ မပျောက်ပျက်စေရန် အလေးထားရမည်ဖြစ်သည်။

။ ထိုသို့သော ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်မှုများအတွက် ရိုးရာအကသင်တန်းများ၊ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် မျိုးဆက်သစ်တို့ ပါဝင်နိုင်မည့် အစီအစဉ်များကို ပိုမိုအားပေးဆောင်ရွက်သင့်ပါသည်။ ရိုးရာအကပညာရှင်များ၏ အတွေ့အကြုံနှင့် အသိပညာများကိုလည်း လူငယ်များထံ စနစ်တကျ လက်ဆင့်ကမ်းပေးနိုင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

🌿မတူကွဲပြားမှုများကြားက ယဉ်ကျေးမှုအလှတရား🌿

။ မြန်မာနိုင်ငံ၏ အလှတရားတစ်ခုမှာ တိုင်းရင်းသားလူမျိုးပေါင်းစုံ၏ ကိုယ်ပိုင်ဘာသာစကား၊ ဝတ်စားဆင်ယင်မှု၊ ရိုးရာအကနှင့် ဓလေ့ထုံးတမ်းများ စုံလင်ကြွယ်ဝစွာ တည်ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။

။ လူမျိုးတစ်မျိုးချင်းစီတွင် ကိုယ်ပိုင်သမိုင်းနှင့် ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်များ ရှိကြသည်။ ထိုအမွေအနှစ်များကို တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သိရှိလေးစားခြင်းသည် အပြန်အလှန် နားလည်မှုကို တိုးပွားစေပြီး မတူကွဲပြားမှုများအကြား ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုကိုလည်း တည်ဆောက်ပေးနိုင်ပါသည်။

။ ကရင်ရိုးရာဒုံးအကကို ကြည့်ရှုအားပေးခြင်းသည် ကရင်တိုင်းရင်းသားတို့၏ အနုပညာကို ခံစားခြင်းသာမက မြန်မာနိုင်ငံ၏ တိုင်းရင်းသားယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်တစ်ရပ်ကို တန်ဖိုးထားလေးစားခြင်းလည်း ဖြစ်ပါသည်။

။ မိမိတို့၏ ရိုးရာကို ချစ်မြတ်နိုးခြင်းနှင့် အခြားလူမျိုးတို့၏ ရိုးရာကို လေးစားခြင်းတို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆန့်ကျင်နေခြင်းမဟုတ်ပါ။ မိမိတို့၏ အမြစ်ကို ခိုင်မာစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း အခြားသူတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုအလှတရားကိုလည်း အသိအမှတ်ပြုနိုင်ခြင်းသည် လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ရပ်၏ ယဉ်ကျေးမှုအဆင့်အတန်းကို ဖော်ပြနေခြင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။

🌿ဒုံးအကသံစဉ်များ မတိတ်ဆိတ်သွားပါစေနှင့်🌿

။ (၇၁) ကြိမ်မြောက် ကရင်ပြည်နယ်နေ့ အထိမ်းအမှတ် ဒုံးအကပြိုင်ပွဲမှ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော လူငယ်မောင်မယ်များ၏ ရွှင်လန်းတက်ကြွသည့် မျက်နှာများ၊ ရိုးရာဝတ်စုံများ၏ အရောင်အသွေးစုံလင်မှုနှင့် စည်းချက်ညီညီ ကပြဖျော်ဖြေနေကြသည့် မြင်ကွင်းများသည် ရင်ထဲတွင် ကြည်နူးဖွယ်အမှတ်တရများအဖြစ် ကျန်ရစ်စေခဲ့ပါသည်။

။ သို့သော် ထိုအလှတရားများသည် ပြိုင်ပွဲပြီးဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ပျောက်ကွယ်သွားရမည့် အရာများမဟုတ်ပါ။ စင်မြင့်ပေါ်တွင် မြည်ဟည်းခဲ့သည့် ဒုံးအကသံစဉ်များသည် နောင်လာမည့် မျိုးဆက်သစ်တို့၏ ရင်ထဲတွင်လည်း ဆက်လက်ပဲ့တင်ထပ်နေသင့်ပါသည်။

။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုတစ်ရပ်၏ အသက်သည် စာအုပ်စာပေများထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းတစ်ခုတည်း၌သာ မတည်ရှိဘဲ ထိုယဉ်ကျေးမှုကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးသူ၊ ချစ်မြတ်နိုးသူ၊ သင်ကြားပေးသူနှင့် မျိုးဆက်သစ်တို့ထံ လက်ဆင့်ကမ်းပေးသူများ၏ ရင်ထဲတွင်သာ အမှန်တကယ် ရှင်သန်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

နိဂုံး
။ ကရင်ရိုးရာဒုံးအကသည် ကရင်တိုင်းရင်းသားတို့၏ ဂုဏ်ယူဖွယ်ရာ အနုပညာအမွေအနှစ်တစ်ရပ်ဖြစ်သကဲ့သို့ တိုင်းရင်းသားယဉ်ကျေးမှုများ၏ အလှတရားကိုလည်း ပိုမိုထင်ရှားစေသည့် ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်ပါသည်။

ရိုးရာသည် လူမျိုး၏ အမြစ်ဖြစ်သည်။ ယဉ်ကျေးမှုသည် လူမျိုး၏ အသက်ဝိညာဉ်ဖြစ်သည်။ ထိုအမြစ်နှင့် အသက်ဝိညာဉ်ကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခြင်းသည် မျိုးဆက်တိုင်း၏ တာဝန်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကရင်ရိုးရာဒုံးအကသံစဉ်များသည် ယနေ့လို အခမ်းအနားများတွင်သာမက နောင်လာမည့် မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ၏ ရင်ထဲတွင်လည်း အစဉ်ထာဝရ ရှင်သန်ပဲ့တင်ထပ်နေပါစေဟု ဆန္ဒပြုလိုက်ရပါသည်။

Loading

Categories
ကရင်လူမျိုး ဆရာကြီး ဦးအောင်ဖေ

🌿ကရင်ရိုးရာဒုံးယိမ်းအကနှင့် UNESCO အသိအမှတ်ပြုရေး🌿

🌿ကရင်ရိုးရာဒုံးယိမ်းအကနှင့် UNESCO အသိအမှတ်ပြုရေး🌿


[ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်ကို ထိန်းသိမ်းခြင်းသည် အမျိုးသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးကို တည်ဆောက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်]

ဆရာကြီး ဦးအောင်ဖေ ရေးသည်။
သရုပ်ဖော်ပုံ=AI
(10.11.2026) ရက်နေ့။

နိဒါန်း

လူမျိုးတစ်မျိုး၏ တန်ဖိုးကို တိုင်းတာရာတွင် နယ်မြေအကျယ်အဝန်း၊ လူဦးရေ၊ စီးပွားရေးအင်အားတို့ဖြင့်သာ တိုင်းတာ၍ မရပါ။ မိမိတို့၏ ဘိုးဘွားအစဉ်အဆက် လက်ဆင့်ကမ်းထိန်းသိမ်းလာခဲ့သော ဘာသာစကား၊ စာပေ၊ ရိုးရာဓလေ့၊ အနုပညာ၊ ဂီတနှင့် ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်များသည်လည်း လူမျိုးတစ်မျိုး၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် သမိုင်းအမှတ်အသားကို ဖော်ပြနေသော အရေးကြီးသည့် အရင်းအမြစ်များဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်တစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းခြင်းသည် အတိတ်ကိုသာ ပြန်လည်အမှတ်ရနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ အနာဂတ်မျိုးဆက်များအတွက် မိမိတို့၏ မူလအမှတ်အသားကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ကရင်အမျိုးသားတို့၏ ရိုးရာဒုံးယိမ်းအကကို UNESCO ၏ ဒြပ်မဲ့ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်စာရင်းသို့ တင်သွင်းနိုင်ရေး ဆောင်ရွက်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ယဉ်ကျေးမှု၊ ဟိုတယ်နှင့် ခရီးသွားလာရေးဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး (……. )က ၂၀၂၆ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၇ ရက်နေ့တွင် ဘားအံမြို့၌ ပြောကြားခဲ့သည့် သတင်းသည် ဝမ်းမြောက်ဖွယ်ကောင်းသော ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စကို ကရင်လူမျိုးတို့၏ ဂုဏ်ယူစရာတစ်ခုအဖြစ်သာမက ပြည်ထောင်စုအတွင်း တိုင်းရင်းသားလူမျိုးအသီးသီး၏ ယဉ်ကျေးမှုတန်ဖိုးကို အပြန်အလှန်အသိအမှတ်ပြုရေးအတွက်ပါ အရေးကြီးသော အခွင့်အလမ်းတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်သင့်ပေသည်။

၁။ ဒုံးယိမ်းအကသည် အကတစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ပါ

ကရင်ရိုးရာဒုံးယိမ်းအကသည် လူအများစုဝေး၍ သီဆိုကခုန်ကြသည့် ဖျော်ဖြေရေးအနုပညာတစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ပါ။

ဒုံးအက၏ အကွက်အဆင်၊ သီချင်းစာသား၊ တူရိယာသံ၊ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုနှင့် အကခေါင်းဆောင်၏ ဦးဆောင်မှုတို့အတွင်း ကရင်လူမျိုးတို့၏ လူမှုဘဝ၊ စည်းလုံးညီညွတ်မှု၊ အချင်းချင်းသဘောတူညီမှုနှင့် စုပေါင်းဆောင်ရွက်တတ်သော စိတ်ဓာတ်တို့ကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။

ဒုံးအကနှင့်ပတ်သက်သည့် လေ့လာမှုများတွင်လည်း ယင်းအကသည် ကရင်လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းအတွင်း စုပေါင်းတန်ဖိုးများကို အားကောင်းစေသော အနုပညာတစ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

အထူးသဖြင့် ဒုံးအကသည် မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များအတွက် မိမိတို့၏ ဘာသာစကား၊ ဝတ်စားဆင်ယင်မှု၊ သီချင်းနှင့် ရိုးရာဓလေ့တို့ကို လက်တွေ့သင်ယူနိုင်သော ယဉ်ကျေးမှုကျောင်းတစ်ကျောင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဒုံးယိမ်းအကကို UNESCO စာရင်းတင်သွင်းရေး ကြိုးပမ်းခြင်းသည် ကရင်လူမျိုးတို့၏ အနုပညာကို နိုင်ငံတကာသို့ မိတ်ဆက်ပေးခြင်းသာမက မျိုးဆက်သစ်တို့၏ လူမျိုးရေးအမှတ်အသားနှင့် ယဉ်ကျေးမှုအမြစ်များကို ခိုင်မာစေမည့် လုပ်ငန်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

၂။ ယဉ်ကျေးမှုထိန်းသိမ်းရေးသည် နိုင်ငံရေးအရလည်း အရေးပါသည်

နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံတွင် နိုင်ငံရေးစနစ် မည်သို့ပင် ပြောင်းလဲနေစေကာမူ တိုင်းရင်းသားလူမျိုးတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်များကို ထိန်းသိမ်းကာကွယ်ပေးခြင်းသည် နိုင်ငံတော်၏ အရေးကြီးသော တာဝန်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။

ပြည်ထောင်စုဆိုသည်မှာ လူမျိုးအားလုံးကို ပုံစံတစ်မျိုးတည်းဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ထားခြင်းမဟုတ်ပါ။ မတူညီသော လူမျိုးများ၊ ဘာသာစကားများ၊ ယုံကြည်မှုများနှင့် ယဉ်ကျေးမှုများ အတူတကွ တည်ရှိနိုင်ခြင်းသည်သာ ပြည်ထောင်စု၏ အမှန်တကယ်အလှတရားဖြစ်သည်။

ကရင်လူမျိုးတို့၏ ဒုံးအကကို နိုင်ငံတကာအဆင့် အသိအမှတ်ပြုခံရစေရန် ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် ကရင်လူမျိုးတစ်မျိုးတည်းအတွက်သာ အကျိုးရှိသည်ဟု မမြင်သင့်ပါ။

ကချင်၊ ကယား၊ ချင်း၊ ဗမာ၊ မွန်၊ ရခိုင်၊ ရှမ်းနှင့် အခြားတိုင်းရင်းသားလူမျိုးများ၏ ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်များကိုလည်း အလားတူ အလေးထားမြှင့်တင်နိုင်မည်ဆိုပါက ပြည်ထောင်စုအတွင်း အပြန်အလှန်လေးစားမှုနှင့် ယုံကြည်မှုကို တည်ဆောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ယဉ်ကျေးမှုကို နိုင်ငံရေးအကျိုးအမြတ်အတွက်သာ အသုံးချခြင်းမျိုး မဖြစ်သင့်ပါ။ ယဉ်ကျေးမှုသည် လူမျိုးတစ်မျိုး၏ ဂုဏ်သိက္ခာဖြစ်သကဲ့သို့ အခြားလူမျိုးများနှင့် ချစ်ကြည်ရင်းနှီးစွာ ပေါင်းသင်းနေထိုင်နိုင်ရေးအတွက်လည်း ပေါင်းကူးတံတားတစ်ခု ဖြစ်သင့်သည်။

နိုင်ငံရေးအရ စည်းလုံးညီညွတ်မှုဆိုသည်မှာ မတူကွဲပြားမှုများကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ မတူကွဲပြားမှုများကို လက်ခံလေးစားနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

၃။ UNESCO အသိအမှတ်ပြုရေးသည် ဂုဏ်ယူရုံဖြင့် မပြီးပါ

UNESCO ၏ ဒြပ်မဲ့ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်စာရင်းသို့ တင်သွင်းခြင်းသည် အမည်စာရင်းတင်သွင်းလိုက်ရုံဖြင့် အောင်မြင်သွားသော လုပ်ငန်းမဟုတ်ပါ။

UNESCO ၏ ၂၀၀၃ ခုနှစ် ဒြပ်မဲ့ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရေး သဘောတူစာချုပ်အရ ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်တစ်ခုသည် သက်ဆိုင်ရာလူမှုအသိုင်းအဝိုင်း၏ အသိအမှတ်ပြုမှု၊ မျိုးဆက်အဆက်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းမှုနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အသက်ဝင်တည်ရှိမှုတို့နှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

ထို့အပြင် တင်သွင်းမည့် ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်ကို သက်ဆိုင်ရာလူမှုအသိုင်းအဝိုင်းများ၏ ကျယ်ပြန့်သော ပါဝင်ဆောင်ရွက်မှု၊ ကြိုတင်အသိပေးထားသော သဘောတူညီမှုနှင့် ရေရှည်ထိန်းသိမ်းရေးအစီအစဉ်တို့ဖြင့် တင်ပြရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကရင်ဒုံးယိမ်းအကကို တင်သွင်းရာတွင် အောက်ပါအချက်များကို အထူးအလေးထားသင့်သည်။

  • ဒုံးအက၏ သမိုင်းကြောင်းနှင့် မူလအစကို ပညာရှင်များ၊ ရိုးရာအကဆရာများနှင့် ဒေသခံလူကြီးများ၏ အကူအညီဖြင့် စနစ်တကျ မှတ်တမ်းတင်ရန်။
  • ဒုံးအက၏ သီချင်း၊ တူရိယာ၊ အကဟန်၊ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုနှင့် ဒေသအလိုက် ကွဲပြားမှုများကို သုတေသနပြုရန်။
  • ကရင်တိုင်းရင်းသားအုပ်စုအသီးသီး၏ သဘောထားနှင့် ပါဝင်မှုကို အလေးထားရန်။
  • ရိုးရာအကဆရာကြီးများ၏ အသိပညာနှင့် အတွေ့အကြုံများကို လူငယ်များထံ လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်မည့် သင်ကြားရေးအစီအစဉ်များ ပြုလုပ်ရန်။
  • အကအဖွဲ့များနှင့် ရိုးရာတူရိယာပညာရှင်များကို ရေရှည်ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မည့် အစီအစဉ်များ ချမှတ်ရန်။

အရေးကြီးသည်မှာ UNESCO အသိအမှတ်ပြုခံရခြင်းသည် နောက်ဆုံးပန်းတိုင်မဟုတ်ပါ။ မိမိတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်သည် နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆက်လက်ရှင်သန်နိုင်ခြင်းကသာ အမှန်တကယ်အောင်မြင်မှုဖြစ်သည်။

၄။ ကရင်လူမှုအသိုင်းအဝိုင်း၏ အခန်းကဏ္ဍ

ဤလုပ်ငန်းတွင် အစိုးရဌာနများ၏ တာဝန်ရှိသကဲ့သို့ ကရင်တိုင်းရင်းသားလူမှုအသိုင်းအဝိုင်း၏ တာဝန်လည်း ရှိသည်။

ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်တစ်ခုကို အစိုးရက စာရင်းတင်သွင်းပေးရုံဖြင့် ရှင်သန်နိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ ထိုယဉ်ကျေးမှုကို နေ့စဉ်ဘဝအတွင်း တန်ဖိုးထားအသုံးပြုနေကြသူများ၊ သင်ကြားပေးနေကြသူများနှင့် မျိုးဆက်သစ်များထံ လက်ဆင့်ကမ်းပေးနေကြသူများ၏ အခန်းကဏ္ဍသည် အဓိကကျသည်။

အထူးသဖြင့် လူငယ်များသည် ရိုးရာအကကို ပွဲတော်တစ်ခုတွင်သာ ကပြရသော အနုပညာဟု မမြင်ဘဲ မိမိတို့၏ ဘိုးဘွားအမွေအနှစ်အဖြစ် တန်ဖိုးထားသင့်သည်။

ကျောင်းများ၊ ယဉ်ကျေးမှုအသင်းအဖွဲ့များ၊ စာပေနှင့် ယဉ်ကျေးမှုကော်မတီများအနေဖြင့်လည်း ဒုံးအကကို သင်ကြားပေးခြင်း၊ သုတေသနပြုခြင်းနှင့် မှတ်တမ်းတင်ခြင်းတို့ကို စဉ်ဆက်မပြတ် ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

ထို့အပြင် ကရင်လူမျိုးတို့၏ ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုကို ကရင်လူမျိုးများအတွက်သာ သီးသန့်ထားရှိသော အရာတစ်ခုအဖြစ် မမြင်သင့်ပါ။ အခြားတိုင်းရင်းသားများလည်း လေ့လာသိရှိနိုင်ပြီး အပြန်အလှန်တန်ဖိုးထားနိုင်သော ပြည်ထောင်စု၏ ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်တစ်ခုအဖြစ် မြင်သင့်သည်။

၅။ ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်မှတစ်ဆင့် လူမှုစီးပွားဘဝကို မြှင့်တင်နိုင်သည်

ယဉ်ကျေးမှုကို ထိန်းသိမ်းခြင်းသည် သမိုင်းနှင့် အနုပညာအတွက်သာ အကျိုးရှိသည်မဟုတ်ပါ။ စနစ်တကျ စီမံဆောင်ရွက်နိုင်ပါက ဒေသခံလူမှုစီးပွားဘဝကိုလည်း အထောက်အကူပြုနိုင်သည်။

ကရင်ပြည်နယ်၏ သဘာဝအလှအပ၊ ရိုးရာဓလေ့နှင့် ယဉ်ကျေးမှုအနုပညာတို့ကို ပေါင်းစပ်မြှင့်တင်နိုင်ပါက ယဉ်ကျေးမှုခရီးသွားလုပ်ငန်းများ ဖွံ့ဖြိုးလာနိုင်သည်။

ဒုံးအကပညာရှင်များ၊ ရိုးရာတူရိယာပြုလုပ်သူများ၊ ရိုးရာအဝတ်အထည်ရက်လုပ်သူများနှင့် ဒေသခံလက်မှုပညာရှင်များအတွက်လည်း အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်းများ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သည်။

သို့သော် ယဉ်ကျေးမှုကို စီးပွားရေးအတွက်သာ အသုံးချပြီး မူလအဓိပ္ပာယ်နှင့် ရိုးရာတန်ဖိုးများ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းမျိုး မဖြစ်စေရန် သတိပြုရမည်။

စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးမှုနှင့် ယဉ်ကျေးမှုထိန်းသိမ်းရေးတို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆန့်ကျင်နေသော အရာများမဟုတ်ဘဲ မှန်ကန်သော စီမံခန့်ခွဲမှုရှိပါက အပြန်အလှန် အကျိုးပြုနိုင်သော အရာများဖြစ်သည်။

၆။ အခြားတိုင်းရင်းသားယဉ်ကျေးမှုများအတွက်လည်း လမ်းဖွင့်ပေးသင့်သည်

ယခု ကရင်ရိုးရာဒုံးအကကို UNESCO စာရင်းသို့ တင်သွင်းရန် ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် အခြားတိုင်းရင်းသားယဉ်ကျေးမှုများအတွက်လည်း စံနမူနာကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာသင့်သည်။

တိုင်းရင်းသားလူမျိုးအသီးသီးတွင် မိမိတို့၏ ထူးခြားသော ရိုးရာအက၊ ဂီတ၊ ပန်းပညာ၊ လက်မှုပညာ၊ အစားအသောက်ဓလေ့နှင့် ရိုးရာပွဲတော်များ ရှိကြသည်။

ထိုအမွေအနှစ်များကို သုတေသနပြု၍ မှတ်တမ်းတင်ခြင်း၊ အမျိုးသားအဆင့် စာရင်းသွင်းခြင်းနှင့် နိုင်ငံတကာသို့ တင်ပြနိုင်ရေး ဆောင်ရွက်ခြင်းတို့သည် နိုင်ငံတော်၏ ရေရှည်ယဉ်ကျေးမှုမူဝါဒတစ်ရပ် ဖြစ်သင့်သည်။

မြန်မာ့သနပ်ခါး၊ လက်ဖက်ဓလေ့နှင့် အခြားရိုးရာအမွေအနှစ်များကို နိုင်ငံတကာအဆင့် တင်ပြလာခြင်းသည်လည်း မြန်မာနိုင်ငံ၏ ယဉ်ကျေးမှုကြွယ်ဝမှုကို ကမ္ဘာသို့ မိတ်ဆက်ပေးနိုင်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် UNESCO စာရင်းတင်သွင်းရေးကို လူမျိုးအချင်းချင်း ပြိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုအဖြစ် မပြောင်းလဲစေသင့်ပါ။ မည်သည့်လူမျိုး၏ ယဉ်ကျေးမှုမဆို တန်ဖိုးရှိသည်။ တစ်မျိုး၏ အောင်မြင်မှုသည် အခြားတစ်မျိုး၏ ဆုံးရှုံးမှုမဟုတ်ပါ။

ဤအချက်ကို နားလည်ထားနိုင်မှသာ ယဉ်ကျေးမှုထိန်းသိမ်းရေးသည် ပြည်ထောင်စုစိတ်ဓာတ်ကို ခိုင်မာစေမည့် အင်အားတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

နိဂုံး

ကျွန်ုပ်၏အမြင်အရ ကရင်ရိုးရာဒုံးယိမ်းအကကို UNESCO ၏ ဒြပ်မဲ့ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်စာရင်းသို့ တင်သွင်းရန် ကြိုးပမ်းခြင်းသည် အားပေးထောက်ခံသင့်သော လုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

သို့သော် အရေးကြီးဆုံးမှာ စာရင်းဝင်ခြင်းထက် ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်ကို အမှန်တကယ် ရှင်သန်အောင် ထိန်းသိမ်းနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

ကရင်ဒုံးအကကို ကမ္ဘာက သိရှိလာခြင်းသည် ကရင်လူမျိုးတို့၏ ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်သကဲ့သို့ မြန်မာနိုင်ငံ၏ ယဉ်ကျေးမှုဂုဏ်သိက္ခာအတွက်လည်း အကျိုးရှိစေမည်ဖြစ်သည်။

နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ အင်အားသည် လက်နက်အင်အား၊ စီးပွားရေးအင်အားနှင့် နိုင်ငံရေးအာဏာတို့တွင်သာ တည်ရှိနေခြင်းမဟုတ်ပါ။ မိမိနိုင်ငံအတွင်းရှိ လူမျိုးအသီးသီး၏ ယဉ်ကျေးမှုတန်ဖိုးများကို လေးစားကာကွယ်နိုင်သည့် စိတ်ဓာတ်နှင့် လုပ်ရပ်များတွင်လည်း တည်ရှိနေသည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် တိုင်းရင်းသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးကို ပြောဆိုနေကြရုံဖြင့် မလုံလောက်ပါ။ တစ်ဦး၏ ဘာသာစကားကို တစ်ဦးက လေးစားခြင်း၊ တစ်မျိုး၏ ရိုးရာဓလေ့ကို အခြားတစ်မျိုးက တန်ဖိုးထားခြင်း၊ တစ်ဦး၏ ယဉ်ကျေးမှုအောင်မြင်မှုကို အားလုံးက ဝမ်းမြောက်ဂုဏ်ယူပေးနိုင်ခြင်းတို့ဖြင့်သာ စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို လက်တွေ့တည်ဆောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ကရင်ရိုးရာဒုံးယိမ်းအကသည် ကရင်လူမျိုးတို့၏ အမွေအနှစ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအမွေအနှစ်ကို လေးစားထိန်းသိမ်းပေးနိုင်ခြင်းသည် ပြည်ထောင်စုသားအားလုံး၏ ယဉ်ကျေးမှုအပေါ်ထားရှိသော တာဝန်သိစိတ်လည်း ဖြစ်သည်။

လူမျိုးမတူသော်လည်း ယဉ်ကျေးမှုကို လေးစားနိုင်ရမည်။ ဘာသာစကားမတူသော်လည်း အချင်းချင်း နားလည်နိုင်ရမည်။ ရိုးရာဓလေ့မတူသော်လည်း အတူတကွ ဂုဏ်ယူနိုင်ရမည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယဉ်ကျေးမှုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်သော နိုင်ငံသည် မိမိ၏ သမိုင်းကို ထိန်းသိမ်းနိုင်သောနိုင်ငံဖြစ်ပြီး မတူကွဲပြားမှုကို လေးစားနိုင်သော လူ့အဖွဲ့အစည်းသည်သာ ရေရှည်ငြိမ်းချမ်းရေးကို တည်ဆောက်နိုင်သော လူ့အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ယဉ်ကျေးမှုကို ထိန်းသိမ်းခြင်းသည် အတိတ်ကို ဂုဏ်ပြုခြင်းဖြစ်သကဲ့သို့ အနာဂတ်ကိုလည်း တည်ဆောက်ခြင်းဖြစ်သည်။

⸻

အကိုးအကားနှင့် လေ့လာရန်

၁။ UNESCO, Convention for the Safeguarding of the Intangible Cultural Heritage (2003)။

၂။ UNESCO, Procedure of Inscription of Elements on the Lists of Intangible Cultural Heritage။

၃။ Universities’ Research Journal (2024), Karen Traditional Dance ဆိုင်ရာ သုတေသနစာတမ်း။

၄။ Karen Organization of Minnesota, Karen Culture – Arts and Don Dance။

၅။ ၂၀၂၆ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၇ ရက်နေ့ ဘားအံမြို့တွင် ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဦးခင်မောင်စိုး၏ ပြောကြားချက်နှင့် သတင်းဖော်ပြချက်များ။

Loading

Categories
ကရင်လူမျိုး ရိုးရာဓလေ့

✍  ဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ်ထူရူ့ လာခုဂ်ခါင်ႋစူးအ်ုၯာင်ႋ  ✍

✍ ဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ်ထူရူ့ လာခုဂ်ခါင်ႋစူးအ်ုၯာင်ႋ ✍

▪ဖၠုံဆိုဒ်ဂမၠိုင်ႋသီး ကိုဝ်ၯာဍေ အှ်ဆံင်းလာႋဆာ်။
အ်ုယိုဝ်လ်ုၜၠင်ဏှ်ဍဝ် မ်ုကေဝ်လဝ်ပျာဖှ်ေထာင် ဖၠုံဆိုဒ်ဂမၠိုင်ႋသီးအ်ုၯင်ႋ ဆ်ုၜးဆာင့်ၜးကွာသာဍေ ဟ်ုဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ်ထူရူ့ လာခုဂ်ခါင်ႋစူး ၯယ့်ကဲထင်းသာ အ်ုၯာင်ႋအ်ုကျံင်းမေင်ႋစိင် အ်ုအိင်းသယ်လ်ုဖးဏှ်ဆေဝ်ႋလှ်။ ဆ်ုအ်ုၯာင်ႋအ်ုကျံင်းလ်ုဖးယိုဝ်ဍဝ် မွာဲကေဝ် လိက်ဆာႋ ကေဝ်ပ္တံင်ထင်းၮေဝ်ႋဍေ ဏင့်ဆာႋဆ်ုဍး၊ ဏင့်ဆာႋဆ်ုသှ်ေယာ့ မွာဲၮင်ႋမိင်အေးလှ်။ မွာဲ အင်းၰူ့သှ်ေယာ့ၮေဝ်ႋ မာဏာင်းထံင်ႋဏာင်းၮေဝ်ႋၜး လ်ုအ္စာဆြာ့သီး ဆ်ုလဝ်လင်လလင် နိုဝ်ခီ့၊ ဆ်ုဆူ့ဏာင်း မာ(ကေဝ်)ဏာင်းစူးခီ့သယ်အိုဝ်ၯံင် ဖၠုံဆိုဒ်ဂမၠိုင်ႋသီး ၜေမ်ုသှ်ေယာ့ထာင်လ်ုဆင့်သိုဝ် သံင့်လင်ၮေဝ်ႋထာင်၊ မာဏာင်းၮေဝ်ႋထာင်၊ ဆူ့ဍုဂ်လင်ၜး လ်ုလိက်ၜိင်းယိုဝ် မွာဲၜိုဝ်ဆေဝ်ႋလှ်။ စင်ၜိုဝ် လ်ုအ္စာဆြာ့သီးအှ် လ်ုအင်းကိင်ၜး ဆ်ုပၠယ်တဝ်သယ်ၜးဏှ်အိုဝ် ဏးသှ်ေပၠယ်တဝ်ဖှ်ေကဲၜးလာႋဆာ်ဏှ် ယုဂ်ယာန်းဟှေဝ်အွာ အင်းကိင်အင်းယာ့ၜးမိင်ဆေဝ်ႋလှ်။ ဖၠုံဆိုဒ်ဂမၠိုင်ႋသီး ပဝ်ႋအင်းဏင်ခိင့်ဖာ ထင်ႋဏာင်းဏေဝ်ႋကဲၜးလာႋ ကိုဝ်ၯာ ဍေဆာ်။
ဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ် ထူရူ့ လာခုဂ်ခါင်ႋစူး ၯယ့်ကဲထင်း အ်ုခင်းထာ်သင့် ဟ်ုအေအင်းၰူ့ယောဝ်ႋထာင်ဏှ်တာႋ ဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ်ယိုဝ် လ်ုအ်ုဝီႋလ်ုယာ့ခါ့ အှ်ဝေ့ လ်ုတိၜက်ဍေ တ်ုရုဂ်ခါန်ႋအိုဝ်ဏှ် မေင်ႋစိင်သုတေသီဆာႋသီးလ်ုဖး အင်းၰူ့သှ်ေယာ့ၮေဝ်ႋၜး လဝ်ဝေ့ဍး ဆေဝ်ႋလှ်။ထံင်ႋဏှ်တာႋ ဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ်ယိုဝ် မွာဲဝေ့ ဆိုဒ်ထာ်ၜံင်ဍောဟ် ဆိုဒ်လ်ုဆိုဒ်အ်ုခေါဟ်ကျံင် အ်ုသီးဝေ့ဆိုဒ် မ်ုဍောဟ်ယှာႋထင်းထဝ့်သိုဝ်အ်ုၯင်ႋ
(၁) လ်ုခါင့်စူႋယာ့ ၜေမ်ုအင်းၜးယဝ့် မ်ုအှ်ၜးမုက်သိုဝ်။
(၂) ယုက် ၜေမ်ုထဝ့်သိုဝ်။
(၃) ၜေမ်ုအှ်ၜး ယှူးခၠိင်းသိုဝ်။
လ်ုဍံင်းၯံင်လ်ုဍံင်း စာင်းလင်လံင်အင်းၰူ့ဝေ့ အ်ုလင်ႋကၠယ်ယှူး အ်ုသင့်ဏှ်ဆေဝ်ႋလှ်။ လ်ုစံင်းၯံင်လ်ုစံင်း၊ လ်ုဍံင်းၯံင်လ်ုဍံင်း ၯယ့်လင်သုဂ်လင်သာ ထံင်လင်ဝေ့ဍး ခါန်ႋမျေန်မာဖိုင်ယိုဝ်ဆေဝ်ႋလှ်။
ကာလာလ်ုအင်းတာင်လင်ဍာ်ၜး ခါန်ႋမျေန်မာအ်ုခါ့ အင်းၰူ့ဆ်ုယှူးလင်ႋကၠယ် ဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ်လ်ုဖး ခေါဝ်ႋသာၜး လ်ုဍံင်းဍေ လ်ုဍံင်း လ်ုၯာဍေလ်ုၯာ လ်ုသှ်ေယာ့လောတ်သာထာင်ၜး အ်ုခေါဟ်ကျံင်ဏှ် တာ်ခေါဟ်လေင်ႋ ဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ် အ်ုဍောဟ်ထုက်ဏှ် မာလုက်အင်းသံင်းဝယ်ဝေ့
“ ဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ်သီး ကိုဝ်ၯာဍေ
ဏာင်ပ်ုဆွင်ဖၠီ ထုင်းထေံဃှေဝ်
ဏာင်သြင့် ဖှ်ေထေံဖာဃှေဝ်
ကၠောဟ်ဍေခိုဲလူႋ လင်ၜါ်ဃှေဝ်
‘ပြူးလာ’ဏှ် သာဏင်းသာဃှေဝ်
ကၠ်ုၜီကျင်ႋယာင် မ်ုၜးလေဝ်
စူးခေါတ်လံင် လူးဖၠာင့်အွာဟှေဝ်
လူးပၠုဂ်ဏှ် ဖှ်ေထုင်ထေံဃှေဝ်ဏေး” ၜေဏှ်သိုဝ်ဆေဝ်ႋလှ်။
ဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ် လ်ုထံင်လင်ဍာ်ၜး ခါန်ႋမျေန်မာခါ့ ထီသိုဝ်လ်ုဍံင်းဍေလ်ုဍံင်း ဝိနိုဲ့ၯာ၊ လာနိုဲ့ၯာ မ်ုယာင်ယှၜးခိုဝ်းဏှ် “ သာၜံင်အှ် လ်ုလူးဖၠာင့်အွာ၊ စူးခေါတ်လံင် ခါင်ႋဖှ်ေဍေသာ၊ ဝိလာလ်ုစာင်း ယောဝ်ႋလောတ်သာ၊ အ်ုဏာင်းဏ်ုလဝ့် လူးဖၠာင့်အွာ” မာဏာင်းထ ဍေလ်ုဝါ်၊ ရာဓနာႋခါင်ႋဖှ်ေဝေ့ဍး စူးယိုဝ်ဆေဝ်ႋလှ်။
လ်ုမိင်ဏှ်ဍဝ် ဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ်လ်ုဖး လ်ုၯာဍေလ်ုၯာ အေဍးထာင်လောတ်သာ လင်ခါင့်စူးယာ့ခိုဝ်း ၜေမ်ုထင်ႋဏာင်း ဖာၜးလောတ်သာမ်ုယဝ့်သိုဝ် (ဏင်ႋလဝ့်ဏင်ႋခၠဴ အင်းလိက်အင်းလိုဲ့ ၜေလ်ုၮေဝ်ႋၜး လ်ုအှ်ၜးသိုဝ်) မာဏာင်းထ ခါင်ႋဖှ်ေဝေ့စူး လူးဖၠာင့်အွာယိုဝ် “ အေမွာဲ ဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ်ထီ့ဆာ၊ စူးခေါတ်လံင် ခါင်ႋလာႋလူးအွာ” မာလုက်အင်းသံင်း မာဏာင်းထ‌ဝေ့ ထီ့ဆာမာတယ်ဆေဝ်ႋလှ်။
မူႋဆာ့လ်ုဏီအ်ုခါ့ယိုဝ် ၜးဆာင့်ဍေ လာခုဂ်ခါင်ႋစူး ၯယ့်ကဲထင်း အ်ုခင်းထာ်သင့်ဏှ် စာင်းအင်းၰူ့ယောဝ်ႋ ဍိုဝ်ထိုဝ်ဍိုဝ်ၮာႋ ထံင်ႋအ်ုလုက်ဆိင့်ဏှ်အိုဝ် မွာဲဝေ့ဆ်ုဏယ်အင်း ထူရူ့ဆ်ုၰီ့လာ လ်ုမိင်ဆေဝ်ႋလှ်။
လာခုဂ်ခါင်ႋစူးယိုဝ် လ်ုဝီႋအ်ုခါ့းဍးအိုဝ်ဏှ် မာဖှ်ေခါင်ႋဖှ်ေစူး ဆ်ုအင်းတာင်အှ်ဝေ့ လ်ုၯိင်းၯင်ႋ လ်ုသုဂ်ၯင်ႋလှ်။ အ်ုခါ့ယိုဝ်ဏှ် လ်ုၯိင်းၯင်ႋ လ်ုသုဂ်ၯင်ႋသီးမလ်ုကာ ကၠေစိုဒ်ဝီႋကုံ ကၟဝ့်ထင်းထာင်တာႋ ၯယ့်ကဲထင်းဝေ့ “ ဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ် လာခုဂ်ခါင်ႋစူး ထူရူ့ဆ်ုၰီ့လာ လ်ုမိင်ဆေဝ်ႋလှ်။
လာခုဂ်ခါင်ႋစူးယိုဝ်
(၁) မွာဲဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ် ဆ်ုဖာ်ဆ်ုမာထီ့ဆာ
(၂) မွာဲဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ် ထူရူ့မုင်ႋၜျာထီ့ဆာ
(၃) မွာဲဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ် ဆ်ုၰီ့ဆ်ုလာထီ့ဆာ
(၄) မွာဲဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ် အ်ုဝီႋခၞာထီ့ဆာ
(၅) မွာဲဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ် အ်ုသုဲးအ်ုထီ့ ခံင်ႋအယ် ထီ့ထီ့ဆာဆာဆေဝ်ႋလှ်။
စင်ၜိုဝ် ဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ်လ်ုဖး ကေခါင့်စူးယာ့ လ်ုဆင့်ဍေလ်ုဆင့် ၜေသိုဝ်လ်ုၯာၯံင် လ်ုလင်မာႋၜးသိုဝ်။ ၜေသိုဝ် မ်ုဍောဟ်ယှာႋထင်းထဝ့် စီကၠာထင်း ဟှေဝ်ဟှေဝ်ၜးၜးသိုဝ်။ မ်ုၜးအဲကုဲ ရာဲသယ့်ယောဝ်ႋဟှေဝ် မ်ုၜးကုက် ဝီႋကုံသၟဝ့်အ်ုတာဏှ် မွာဲဝေ့ဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ်သီး လ်ုဖး အ်ုတာမူ့လာ မွာဲၜိုဝ်ဆေဝ်ႋလှ်။ ၜးဆာင့်ဍဝ် ဖၠုံထူရူ့လာခုဂ်ခါင်ႋစူး အ်ုက်ုယိုင့်ဏှ်ဍဝ် အှ်ဝေ့ဍး (၇)မိင်ဆေဝ်ႋလှ်။ ၜးဆာင့်ဍေ ဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ် ရူ့လာခုဂ်ခါင်ႋစူး ခါင်ႋစူးအ်ုက်ုယိုင့်နိုဲ့မိင်ဏှ်
၁။ သာကုဲသး
၂။ မေဝ်အာင်(မေဝ်ထံင်)
၃။ မေဝ်ထုံဍူး
၄။ ဖဝ့်ဝီႋ
၅။ ထီ့
၆။ လူးဖၠာင့်အွာ
၇။ ဆီ့ဖောတ်-ဟ်ုစာ် ဆ်ုနိုဲ့မိင်ယိုဝ် ၜးပါဝေ့ဆေဝ်ႋလှ်။

ဆ်ုနိုဲ့မိင်ယိုဝ် အ်ုခဝ့်ပ်ုယဝ့်ဏှ်ဍဝ်
၁။ သာကုဲသး အ်ုခဝ့်ပ်ုယဝ့်
သာကုဲသးဏှ် မွာဲဝေ့အ်ုခဝ့်ပ်ုယဝ့် အှ်ဝေ့ၜေသှ်ေသိုဝ်လယ့်စာ်ၜိုဝ် ဟ်ုဆိုဒ်ဆယိုဝ် ဟ်ုၜးအဲဍိုဝ် ဟ်ုၜးအဲကုဲ၊ ဟ်ုၜးအှ်ၰူ့အှ်ၰင် ၜးဆင့်လင်သာ ၜေသာကုဲသးသိုဝ်ဆေဝ်ႋလှ်။
၂။ မေဝ်အာင် (မေဝ်ထံင်)
မေဝ်အာင် (မေဝ်ထံင်)အ်ုခဝ့်ပ်ုယဝ့်ဏှ်ဍဝ် မေဝ်အာင်ယိုဝ် ထုံဍူးအေဟှံင်စာ်ၜိုဝ် ခွိက်ယှိုဝ်လာႋဏင့်သီး ပြီပြာ လ်ုသှ်ေ၊ ပြီပြာလ်ုၮေဝ်ႋၜးအ်ုခေါဟ်ကျံင် ၜေမေဝ်အာင်သိုဝ် ၜးအှ်ကုံအှ်ရုံ့၊ ဟ်ုဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ်လ်ုဖး ဃှာႋၰံင်ၯယ့်မာနုံ့မာဏာ လာႋဏင့် ၮေဝ်ႋအေး၊ ၜးအှ်ကုံအှ်ရုံ့ ၜေမေဝ်အာင်သိုဝ်ဆေဝ်ႋလှ်။
၃။ မေဝ်ထုံဍူး
ဆ်ုလေံမေဝ်ထုံဍူးသီးယိုဝ် ဟ်ုလ်ုအင်းၜးဏှ် မွာဲဟ်ုသာ မ်ုမိုင့်အှ်ယှာလှ်၊ စင်ၜိုဝ် မေဝ်ဏှ် ဟ်ုအေအင်းၜးမ ဟ်ုသာမ်ုမိုင့်၊ ဆ်ုဟှေဝ်ဆ်ုအွာ၊ ဆ်ုကုက်ဆ်ုၯယ်၊ ဆ်ုဍူးဆ်ုယှံင့်၊ ဆ်ုဏးသှ်ေကၠ်ုခၠင့် မ်ုသှ်ေယာ့ဝေ့ဆေဝ်ႋလှ်။ စင်ၜိုဝ် မေဝ်ယိုဝ် ကဲထင်းၮေဝ်ႋၯာင်ႋၜျာအးမိင်အ်ုခေါဟ်ကျံင် ဆိုဒ်ဖောဟ်သီး ဍုဂ်အင်းလောတ်သာမေဝ် ၜေမ်ုကဲသိုဝ် ပါဝေ့ဍေ မေဝ်ထုံဍူးယိုဝ်ဆေဝ်ႋလှ်။
၄။ ဖဝ့်ဝီႋ
ဖဝ့်ဝီႋယိုဝ် ဆေဝ်အ်ုဝီႋထဝ့် အ်ုဝီႋပြာ၊ အ်ုထာင်အးၯံင်၊ လေဝ်လ်ုယာ့အှ်ကုံ ဆေဝ်အ်ုဝီႋလ်ုယာ့၊ မာသီ့လာႋဏင့် သီ့ကးတယ်အ်ုခေါဟ်ကျံင် ဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ်သယ်သီး ၜေဖဝ့်ဝီႋသိုဝ် ၜးပါလ်ုဝီႋဆ်ုၰီ့လာ ၜးအှ်ကှ်ေလင်ထ အ်ုဝီႋခၞာ ယောတ်ယောတ် ဆေဝ်ႋလှ်။
၅။ လူးဖၠာင့်အွာ
လူးဖၠာင့်အွာ အ်ုခဝ့်ပ်ုယဝ့်ဏှ်ဍဝ် အေမွာဲဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ်ထီ့ဆာလ်ုၯာစာ်ၜိုဝ် စူးခေါတ်လံင် ၜးအှ်ဍေ လူးဖၠာင့်အွာအ်ုဏာင်း ၜေဏှ်သိုဝ်ဆေဝ်ႋလှ်။
လ်ုမိင်ဍဝ်-ၜေလူးဖၠာင့်အွာသိုဝ် လူးဖၠာင့်လ်ုၜံင် ဟ်ုထုဂ်ထေံကဲလာႋဏင့် အှ်အးအှ်ကုံ လ်ုခူးလ်ုဆုက်ဏှ် ဟ်ုထုဂ်ထေံယဝ့်အေးလှ်။ ဟ်ုဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ်သီး ၜေလ်ုထုင်ထေံ လ်ုပြီပြာၜးသိုဝ် ၜးအှ်ၰူ့အှ်ၰင် ဆ်ုၰူ့ဖိုဝ်ဍောဟ်ဍောဟ်လေံ ၜေလူးဖၠာင့်အွာသိုဝ်လှ်။
၆။ ထီ့
ထီ့အ်ုခဝ့်ပ်ုယဝ့်ဏှ် ဆ်ုလ်ုထီ့သီးယိုဝ် ခၠိင်းဖာန်တယ်အ်ုခေါဟ်ကျံင် ဖၠုံဆိုဒ်ဖောဟ်သယ်သီးအ်ုကျး ၜးခၠိင်းဖာန်ဟှေဝ်အွာဝေ့ ၜေသိုဝ်ထီ့ဆေဝ်ႋလှ်။
၇။ ဆီ့ဖောတ်
ဆီ့ဖောတ်ဏှ်ဍဝ် လ်ုဆင့်ၯံင်လ်ုဆင့်၊ လ်ုဖောတ်ၯံင်လ်ုဖောတ်၊ လ်ုမေံၯံင်လ်ုမေံ၊ ထင်းလ်ုယာ့လ်ုယာ့ဏှ်တာႋ အ်ုဍံင် ၜေဆီ့ဖောတ်ဏှ်ဆေဝ်ႋ ပ်ုဆိုဒ်ဖောဟ်သီး ၜေမ်ုထင်းထဝ့်သိုဝ် မ်ုၜးယောဝ်ဍံင်အ်ုခေါဟ်ကျံင် ပါဝေ့ဍေဆီ့ဖောတ်ဏှ်ဆေဝ်ႋလှ်။ လိက်လ်ုဖးယိုဝ် မွာဲအင်းၰူ့မာဏာင်းၮေဝ်ႋ လ်ုအ္စာဆြာ့မာန်ကျာ်ပညာသာမိ(ထီ့ထၟုင်ႋ) လိက်ဆံင့်ဟှေဝ်လိက်အွာဖိုင် ဆေဝ်ႋလှ်။ ဖၠုံဆိုဒ်ဂမၠိုင်ႋသီး ကိုဝ်ၯာဍေ အှ်ဆံင်းအှ်ခၠာင့်ၜးလာႋဆာ်။

✍✍✍
စဝ်ဍာ်ဓံင့်ဖာန်(ခၠုဂ်ထိုင့်)
(20.8.2026)
#foryoupageシforyou #Vidoe #foryoupageシ #pkpkchannel​ ▪

#Credit PKPK Channel

Loading

Categories
ကရင်လူမျိုး အမျိုးသားရေး

စူႋယာ့ဆိုဒ်ဖဝ့်တိုင်

စဝ်ယှူးယှူးခၠိင်းခၠိင်း (တၟိုဝ်ဝါန်ႋ)

ဖၠုံထီ့ခါန်ႋ ထီ့ဝါန်ႋရဝ်၊
ဆင့်လေံသာ ယှဝ်ထဝ့်၊
ဆိုဒ်ၯင်ႋသာတဝ်၊
အဲစွးဍဝ်၊
ဏိင်းယိက်လာထဝ့်၊
နိုဲ့ဆီ့ယာဲ ပါင်ဖဝ်ႋ၊
ၜုံးဏိင်းသင့် ဖၠဟ်ထ်ုယဝ်ႋ။

ဆိုဒ်ဆ်ုမာ ဆ်ုၰီ့လာ၊
အ်ုတာအ်ှ ကုက်မာ၊
ၰူ့ၰင်လထာ၊
ဖၠုံကိုဝ်ၯာ၊
ခံင်ႋအယ်ဆ်ုမာ၊
ဆိုဒ်ၯင်ႋဍုဂ်ဏဲပျာ၊
ခေါဝ်ႋသိုဲ့ယွာ လ်ုပါကာ။

အ်ှဝယ်ယိက် ၜုံးဏိင်းသင့်၊
ခါင်ႋစူး ဆ်ုအာင်လင်၊
ထုင်းလီႋၰူ့ၰင်၊
အင်းၜူးသင့်၊
ထာင့်ခုက် ယောတ်လ်ုသင့်၊
ဏိင်းသင့်မင်္ဂလာ ၯေဝ်ထင့်။

ဆ်ုၰီ့လာ အ်ှဝယ်ယိုင်၊
လိက်လာဲ ထုဂ်ဖၠဟ်ဆိုင်၊
စူႋယာ့သာနိုင်၊
ပ္တဴဆိုင်
ၜံင်ထင်းလေင်ႋတိုင်၊
ဖၠုံယှင် ယုဂ်ယာန်းဆိုင်၊
စူႋယာ့ၯင်ႋ ဆိုဒ်ဖဝ့်တိုင်။

Loading

Categories
ကရင်လူမျိုး ဆောင်းပါး ပညာရေး အမျိုးသားရေး

ယနေ့ထက်တိုင် မမေ့နိုင်

မန်းပြည်စိုး (အ•ထ•က) ခလယ်တံခွန်တိုင်

သက်မဲ့အရာဝတ္ထုဖြစ်သော ဖယောင်းတိုင်တို့မည်သည် မိမိကိုယ်သာလျှင် အနစ်နာ အထွန်းခံပြီး သူတစ်ပါးတို့အား အလင်းရောင်ကို ပေးလေ့ ရှိပါသည်။ 

သက်မဲ့သစ်ပင်တို့ မည်သည်မှာလည်း မိမိတို့၏ အသီးများကို ပြန်စားရိုး ထုံးစံမရှိဘဲ လူသားနှင့် တိရစ္ဆာန်သတ္တဝါတို့ စားဖို့ရန်အတွက်သာ အသီးများကို သီးပေးလေ့ရှိသလို မြစ်ပင်လယ် သမုဒ္ဒရာတို့ မည်သည်မှာလည်း မိမိတွင်ရှိသော ရေကို ပြန်သောက်ရိုး ထုံးစံမရှိဘဲ အများသတ္တဝါတို့ သောက်သုံးရန်အတွက်သာ ရေများကို စုစည်းပေးထားတာဖြစ်သည်။ 

ထိုနည်းတူစွာ-

လူတော်လူကောင်းတို့ မည်သည်မှာလည်း အခွင့်ထူးကို မယူဘဲ မိမိရသင့်ရထိုက်သော အခွင့်အရေးကိုသာ ယူကာ စိတ်ထားဖြောင့်မတ်စွာဖြင့် အများအကျိုးကို သယ်ပိုးဆောင်ရွက် လေ့ရှိကြပါသည်။ ထို့ကြောင့် လူတော်လူကောင်း စာရင်းထဲပါဝင်သည့် ကျွန်ုပ်ဆရာကြီး မန်းညိမ်းဖေ၏ အကြောင်းကို အလျဉ်းသင့်လို့ ဖော်ပြပါရစေ။ 

ဆရာကြီးသည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံမြို့နယ်၊ ဇွဲကပင်တောင်ခြေနှင့် မနီးမဝေးရှိ ရဲသာ ကျေးရွာနေ မန်းဖိုးငွေ + နန်မုတူးတို့မှ ၁၉၄ဝ – ပြည့်နှစ်၊ မတ်လ ၁၄-ရက်၊ အင်္ဂါနေ့တွင် မွေးဖွားခဲ့ သော သားလှရတနာတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး မွေးချင်းသုံးဦး အနက် အကြီးဆုံး သားဦးရတနာဖြစ်သည်။ 

ဆရာကြီးငယ်စဉ်တောင်ကျေး ကလေးဘဝအရွယ် မွေးရပ်မြေဖြစ်သော ရဲသာကျေးရွာ အခြေခံပညာ မူလတန်းကျောင်း၌ တတိတတန်းကိုလည်းကောင်း၊ ၁၉၅၂ – ခုနှစ်တွင် ဘားအံ (အထက) အခြေခံပညာ အထက်တန်းကျောင်း၌ စတုတ္ထတန်းနှင့် ပဉ္စမတန်းကို ထူးချွန်စွာ အောင်မြင်ခဲ့သဖြင့် ၁၉၅၄ – ၅၅ ပညာသင်နှစ်တွင် အစိုးရပညာသင်စရိတ်ဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံ၏ မြို့တော်ရန်ကုန်၊ တိုင်းရင်းသားလူမျိုးပေါင်းစုံ ပါဝင်သော (ပင်လုံကျောင်းခေါ်) မရမ်းကုန်း မြို့နယ်၊ ၈ – မိုင်ရှိ ပြည်ထောင်စု အထက်တန်းကျောင်း၌ ဆဋ္ဌမ၊ သတ္တမ၊ အဋ္ဌမ၊ နဝမတန်း နှင့်တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းအထိ ပညာဆည်းပူးခဲ့ပါသည်။ 

၁၉၅၈ – ခုနှစ်တွင် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းစာမေးပွဲ အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် နယ်မြေသို့ အခြေချခဲ့သည်။ ၁၉၆၀ – ပြည့်နှစ်မှာ ဥပစာ သိပ္ပံ (I.SC=Institute of Science) အတန်းကို ထူးချွန်စွာ အောင်မြင်ခဲ့၍ စက်မှုတက္ကသိုလ် အင်ဂျင်နီယာလိုင်းသို့ တက်ခွင့်ရခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ၁၉၆၁ – ၆၂ ပညာသင်နှစ်တွင် ရန်ကုန်တိုင်း၊ အင်းစိန်မြို့နယ်၊ ကြို့ကုန်းရပ်ရှိ စက်မှုတက္ကသိုလ်၊ (ယခင်အခေါ်အဝေါ် (B.I.T) ယခု အခေါ်အဝေါ် R.I.T = Rangoon Institute of Technology. Y.I.T = Yangon Institute of Technology.) ၌ အင်ဂျင်နီယာ ပညာရပ်များကို တစ်နှစ်ဆည်းပူးရာ လိုအပ်သော စာအုပ်စာတမ်းနှင့် သင်ကြားမှု အထောက်အကူပြု ကိရိယာပစ္စည်းများ လုံလောက်အောင် မဝယ်ယူနိုင်သဖြင့် မမျှော်လင့်ဘဲနဲ့ ကျရှုံးခဲ့ရသည်။ 

ဆရာကြီးသည် “ခါချဉ်ကောင်မာန်ကြီးလို၊ တောင်ကြီးကို ဖြိုမည်ကြံ၊ ခါးကမသန်” ဆိုသလို အကြံရှိ ဉာဏ်ရှိပေမဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ အားနည်းမှုကြောင့် စက်မှုတက္ကသိုလ်မြေမှ မခွါချင်သော်လည်း မရသည့်အဆုံး လေးလံသောခြေလှမ်းများဖြင့် မတတ်သာ ဆုတ်ခွါ ခဲ့ရပါသည်။ 

စက်မှုတက္ကသိုလ်မြေမှ မလွဲသာဆုတ်ခွါခဲ့ရပေမဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ပြည်နယ်သူ/သားများ ပညာမျက်စိ ဖွင့်ပေးရေးအတွက် ၁၉၆၂-ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၇ – ရက် နေ့တွင်၊ ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်၊ ခလယ်တံခွန်တိုင် (အလက) ကျောင်း၌ တာဝန်ခံကျောင်းအုပ်အဖြစ် စတင်ရောက်ရှိ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပါသည်။ ယင်းနှစ် နိုဝင်ဘာလအတွင်း လောကီလူသားတို့ ဖြစ်ရိုး ဖြစ်စဉ်အလျောက် ဆရာမကြီး နန်းခင်ညွန့်နှင့် အကြောင်းဆုံကာ အိမ်ထောင်ပြုပြီး ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီး မြို့နယ်၊ တံခွန်တိုင်ရွာတွင် အခြေချနေထိုင်ခဲ့ပါသည်။  

၁၉၆၄ – ခုနှစ်သို့ ရောက်သောအခါ (၂) နှစ်မျှ တာဝန်ထမ်းဆောင် ပြီးချိန်ဖြစ်၍ ရန်ကုန် ဝိဇ္ဇာ – သိပ္ပံတက္ကသိုလ်၌ သိပ္ပံဘွဲ့ (သင်္ချာအဓိက) ဖြင့် (၂) နှစ်ဆက်လက် ပညာဆည်းပူး ခဲ့ပြန်သည်။ တက္ကသိုလ်ဘွဲ့ကို ရရှိပြီးနောက် ၁၉၆၇ – ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၁ – ရက်နေ့ တွင် ရွှေဂွန်းရွာ (အထက) သို့ အထက်တန်းပြ ဆရာအဖြစ် သွားရောက် တာဝန်ထမ်းဆောင် ခဲ့ပြီးနောက် မိမိအခြေချခဲ့သည့် ခလယ်တံခွန်တိုင် (အထက) မှာ အထက်တန်းပြ ဆရာအဖြစ် ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လည်ရောက်ရှိ ခဲ့ပြန်သည်။ ဆရာကြီးသည် ပညာရေးကဏ္ဍ တိုးတက်မြင့်မား လာစေရန်အတွက် ခလယ်၊ တံခွန်တိုင်၊ ဖားပြနှင့် ကျုံခဝန်အုပ်စု အတွင်းရှိ ကျေးရွာ လူကြီးမင်းများနှင့် ညှိနှိုင်းတိုင်ပင်ကာ တွဲဘက် အ.ထ.က ဖွင့်လှစ်နိုင်ရေးအတွက် ဦးဆောင်စည်းရုံး ခဲ့ပြန်သည်။ ထို့ကြောင့် ၁၉၆၉ – ၇ဝ စာသင်နှစ်တွင် တွဲဘက်အထက်တန်းကို စတင်ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ပြီး နဝမတန်းအဆင့်အထိ စတင်လက်ခံသင်ကြားပေးခဲ့သည်။ 

သင်ကြားမှုအပိုင်း အားနည်းချက် ရှိသဖြင့် တက္ကသိုလ်ဘွဲ့ရ ခလယ် – တံခွန်တိုင် ကျောင်းသားဟောင်း ဆရာစောညွန့်သောင်း (တက္ကသိုလ်မော်ကွန်းထိန်းအဆင့် (၁) မော်လမြိုင်) နှင့် ဆရာစောဘထူး (အငြိမ်းစား၊ တက္ကသိုလ်လက်ထောက်နည်းပြ၊ မော်လမြိုင်) တို့က ပါဝင်အားဖြည့်ပေးနေရသည်။ 

ယင်းတွဲဘက် (အငှား) ဆရာများ၏ လစာ အတွက်ကို ကျောင်းသားများထံမှ အနည်းငယ်မျှသာ ကောက်ခံပြီး ခလယ် – တံခွန်တိုင်ခွင်ရှိ လူထု၊ ကျောင်းသားမိဘများမှ ပညာပါရမီ ဖြည့်ကျင့်နိုင်ရန် (ထည့်ဝင်နိုင်ရန်) အတွက် ဆရာကြီးမန်းညိမ်းဖေကပင် ကျေးရွာ လူကြီးမင်းများကို နားချစည်း ရုံးခဲ့ရပြန်သည်။ ခလယ် – တံခွန်တိုင်နယ်မြေအတွင်း ပညာရေးတိုးတက် မြင့်မားလာစေရန် – အ.မ.က ကျောင်းများ၏ မိဘဆရာနှစ်ပတ်လည် ဆုပေးပွဲများအပါအဝင် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် စည်းရုံးသိမ်းသွင်း ဟောပြောခဲ့ပါသည်။

ဆရာကြီးသည် ပညာရေးလုပ်ငန်းများတွင် သာမကဘဲ ပါတီကောင်စီ လုပ်ငန်းများကိုလည်း နိုးကြားတက်ကြွစွာ ပါဝင်လုပ်ကိုင်ခဲ့ရာ ၁၉၇၄ – ခုနှစ် တွင် ပထမအကြိမ် ကျင်းပခဲ့သော ပြည်သူ့လွှတ်တော်နှင့် ပြည်သူ့ကောင်စီအဆင့်ဆင့် ရွေးချယ်တင်မြောက်ပွဲတွင် ကရင်ပြည်နယ်၊ ပြည်သူ့ကောင်စီဝင် အဖြစ် ရွေးချယ်ခြင်းခံရပါသည်။ ထိုမှတဆင့် ၁၉၇၆ – ခုနှစ် နှစ်ကုန်ပိုင်းတွင် ပြည်နယ်လုပ်ငန်း စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးအနေဖြင့် ခလယ် – တံခွန်တိုင်မှ ဘားအံမြို့ သို့ ပြောင်းရွှေ့တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး (၂) နှစ်သက်တမ်း ကုန်ဆုံး၍ ၁၉၇၈ – ခုနှစ်သို့ ရောက်သောအခါ မိခင်ပညာရေးဌာနသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိပါသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ၁၉၇၈ – ခုနှစ်တွင် ခလယ် တံခွန်တိုင် အ.လ.က ကျောင်းအုပ်တာဝန်ကို လည်းကောင်း၊ ၁၉၈၃ – ခုနှစ်တွင် တောင်ပေါက် အ.လ.က ကျောင်းအုပ်တာဝန်ကို လည်းကောင်း၊ ၁၉၈၆ – ခုနှစ်တွင် ခလယ် အ.လ.က ကျောင်းအုပ်တာဝန်ကို လည်းကောင်း၊ ၁၉၉၂ – ခုနှစ်တွင် ကော့ကရိတ်မြို့ အ.ထ.က (၂) ကျောင်းအုပ်တာဝန်ကို လည်းကောင်း၊ ၁၉၉၆ – ခုနှစ်တွင် ခလယ်တံခွန်တိုင် အ•ထ•က ကျောင်းအုပ်တာဝန်ကို လည်းကောင်း အသီးသီး ဆောင်ရွက်ခဲ့ပါသည်။

ဆရာကြီးသည် ခလယ် – တံခွန်တိုင်နယ်မြေတွင် ကရင်နှစ်သစ်ကူးနေ့ စတင်ကျင်းပ နိုင်ရေးအတွက် လက်ထောက်မြို့ပိုင် ဦးအောင်ခိုင်နှင့် ဒေသခံ ကျေးရွာလူကြီးများ နားလည် သဘောပေါက် သိရှိနိုင်ရန်အတွက် ဟောပြောခဲ့ခြင်း၊ ကရင်စာပေ သင်ကြားနိုင်ရေးအတွက် တံခွန်တိုင် အရှေ့ကျောင်း ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တစန္ဒိမာ (စဝ်ဝါန်-ရင်အွာ) အား အမှူးထား၍ မန်းဌေးလှိုင် (တံခွန်တိုင်ရွာ)၊ ဆရာမကြီး နန်းခင်ညွန့် (တောင်ဒီး)၊ ဆရာမကြီးနန်းတင်လေး (ခလယ်)၊ ဆရာကြီးမန်းသိန်းတင် (ဖာသိမ်) တို့နှင့် စိတ်ပါဝင်စားသူ လူငယ်များတို့ကို စည်းရုံးကာ ဘားအံမြို့နယ်၊ ရေတံခွန် ပရဟိတဘုန်းတော်ကြီး၌ ဖွင့်လှစ်သည့် ပထမဆုံးအပတ်စဉ် နွေရာသီ ကရင်စာပေ ဆရာဖြစ်သင်တန်းသို့ စေလွှတ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ဆရာကြီးသည် ကျောင်းသူ/သားများကို မိမိ တို့ဗီဇအလျောက် ဝါသနာပါရာဘက်သို့ အခြေခံ၍ စိုက်ရေးသိပ္ပံ၊ တက္ကသိုလ်၊ စက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ၊ စက်မှုလက်မှုတက္ကသိုလ်စသည့် ကျောင်းများသို့ တက်ရောက်နိုင်ရန်အတွက်လည်း လမ်းညွန်မှုပေးခဲ့သည်။ 

အဆိုပါ ကျောင်းများမှ ဒီပလိုမာဘွဲ့ စသည်တို့ ရရှိသူများ ပေါ်ထွန်းခဲ့ပါသည်။ ဖွံ့ဖြိုးရေးသိပ္ပံ၊ တက္ကသိုလ်သို့လည်း တက်ခွင့်ရအောင် လမ်းညွန်ပေးခဲ့မှုကြောင့် ဖွံ့ဖြိုးရေး သိပ္ပံသင်တန်း အပတ်စဉ် (၁) မှ စ၍ စေလွှတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ယင်းသင်တန်းအပတ်စဉ် (၁) တွင် ဆရာမန်းလှမြင့်စ၍ နှစ်စဉ် ခလယ် – တံခွန်တိုင် ဒေသမှ ကျောင်းသား/သူများ သွားရောက် တက်နေကြပါသည်။

ဆရာကြီးသည် အသက် (၆ဝ) ပြည့်၍ အငြိမ်း စားပင်စင် ယူခါနီးတွင် သားသမီးရတနာ (၅) ဦး ထွန်းကားခဲ့ပြီး အကြီးဆုံး (၃) ဦးမှာ မိန်းကလေးများ ဖြစ်၍ အငယ် (၂) ဦးမှာ ယောက်ျားလေးများ ဖြစ်ပါသည်။ 

ဆရာကြီးသည် ပညာရေးဌာနသို့ စတင် ရောက်ရှိသည့် အချိန်မှ ခရစ် ၂ဝဝဝ – ပြည့်နှစ် အငြိမ်းစားယူပြီးနောက် (၁၉-၆-၂၀၁၂) ရက်နေ့ တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ ပညာရေးလုပ်သက် (၃၅) နှစ်နှင့် (၆) လ တိုင်တိုင် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ယင်း နှစ်ပေါင်းများအနက် ခလယ် – တံခွန်တိုင်ဒေသတွင် နှစ်ပေါင်း (၃၀) တိုင်တိုင် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည့်အတွက် ဆရာကြီးနှင့် ခလယ် – တံခွန်တိုင်၊ ခလယ် – တံခွန်တိုင်နှင့် ဆရာကြီးသည် တစ်သွေးတစ်သားတည်း ခွဲခြား၍ မရသည့် အခြေအနေသို့ သက်ရောက်ခဲ့ရပါသည်။ 

ခလယ် – တံခွန်တိုင်ဒေသတွင် ပညာတတ် မြောက်များစွာ ပေါ်ထွက်နိုင်ခဲ့ခြင်း၊ မျိုးချစ် စိတ်ဓာတ် ရှင်သန်ထက်မြက်လာခြင်း၊ ဘွဲ့ရဆရာ/မများ ဌာန မျိုးစုံသို့ ရောက်ရှိနေကြခြင်းသည် များသောအားဖြင့် ဆရာကြီး၏ ကျေးဇူးတွေချည်းသာ။ 

ဆရာကြီးသည် တပည့်မရှား၊ တစ်ပြားမရှိ၊ ပီတိစား၍ အားရှိကာ ဖြူစင်သန့်ရှင်းသော စိတ်ထားဖြင့် ပညာပေးဝေ ဖြန့်ဖြူးခဲ့သည်။

၁၉-၆-၂၀၀၂ ဆုံးသွားရှာသော ဆရာကြီးမန်းညိမ်းဖေသည် ပညာရေး၊ နိုင်ငံရေး၊ လူမှုရေး၊ အမျိုးသားရေးနှင့် စီးပွားရေး၊ သာသနာရေး ပါမကျန် ကျရာတာဝန်များကို ကိုယ်ကျိုးမဖက် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်ကို စံနမူနာပြု အတုယူ နေထိုင် သွားရန်နှင့် ဆရာ့ကျေးဇူးကို ဆပ်သည့်အနေဖြင့် မိမိကိုယ်တိုင်ဖြစ်စေ၊ သားသမီးများကိုဖြစ်စေ၊ လူနေမှုအဆင့် မြင့်မားလာအောင် ပြုစုပျိုးထောင် မြေတောင်မြှောက်ပေးရင်းနဲ့ “ဆရာကောင်းတပည့် ပန်းကောင်းပန်” ဆိုသလို ဒီမြေမှာနေ၊ ဒီရေကို သောက်ပြီး ဒီမြေ၏အကျိုးတိုးတက်ရာ တိုးတက် ကြောင်း၊ ဒီမြေ၏အလှအပကို ဖန်တီးပေးသူများ ဖြစ်ကြပါစေလို့ ဆန္ဒပြုရင်း ဘဝတစ်ပါးသို့ သွားရှာလေသူ လူတော်လူကောင်း ဖြစ်သည့် ကျွန်ုပ်၏ ဆရာကြီးမန်းညိမ်းဖေအား ပြန်လည် တမ်းတသတိရ၍ ယနေ့ထက်တိုင် မမေ့နိုင်သောကြောင့် ဤဆောင်းပါးဖြင့် ဦးညွှတ်ဂုဏ်ပြုလိုက်ရပါသည်။

တပည့် – မန်းပြည်စိုး (အ•ထ•က) ခလယ်တံခွန်တိုင်

Loading

Categories
ကရင်လူမျိုး ပညာရေး ဘောလုံး အားကစား

နာယကချုပ်ဖလား ဘောလုံးပြိုင်ပွဲ (၂၀၂၅)(ကရင်ရိုးရာ ချည်ဖြူဖွဲ့ မင်္ဂလာအထိမ်းအမှတ်)

ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံမြို့၊ တောင်ကလေးဘုန်းတော်ကြီးသင်ပညာရေးကျောင်း လောကီလောကုတ္တရာ ပညာသင်ကြားရေးဌာန

ပျော်ပျော်ပါးပါး မိုးရာသီ ကျောင်းတွင်းအားကစား

နာယကချုပ်ဖလား ဘောလုံးပြိုင်ပွဲ (ကရင်ရိုးရာ ချည်ဖြူဖွဲ့မင်္ဂလာ အထိမ်းအမှတ်)

ကျား (၃) သင်း
မ (၃) သင်း
ပတ်လည်စနစ်

(၃) ရက်တိုင်တိုင် ညနေပိုင်း
၆/၇/၈ – ၈ – ၂၀၂၅ (ညနေပိုင်း)။

ပထမနေ့

ဒုတိယနေ့

PEDU Channel – ဖလုံပညာ့

Loading

Categories
ကရင်လူမျိုး ဖလုံပညာတိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးရေးယူနစ် ရိုးရာဓလေ့

ကရင်ရိုးရာ ဝါခေါင်လချည်ဖြူဖွဲ့မင်္ဂလာ ဖိတ်ကြားလွှာ

၂၇၆၄ ခုနှစ်၊ တောင်ကလေး (ဖၠုံပညာ့တ်ုဝါန့်)၊ (၃၉) ကြိမ်မြောက်
“ ကရင်ရိုးရာ ချည်ဖြူဖွဲ့မင်္ဂလာ အခမ်းအနား” ကျင်းပပြုလုပ်မည်ဖြစ်ပါသဖြင့် ဖော်ပြပါအစီအစဉ်အတိုင်း ကြွရောက်ချီးမြှင့်နိုင်ပါရန် လေးစားစွာ ဖိတ်ကြားအပ်ပါသည်။

နေ့ရက် –၁၃၈၇ ခုနှစ်၊ ဝါခေါင်လပြည့်နေ့၊ (၈-၈-၂၀၂၅) သောကြာနေ့။
အချိန် –နံနက် (၇:၀၀) နာရီ (အခမ်းအနားဖွင့်လှစ်ခြင်း)
နေရာ –တောင်ကလေးနှစ်သစ်ကူးကွင်း၊ ဘားအံမြို့၊ ကရင်ပြည်နယ်။

PEDU Channel – ဖလုံပညာ့ 

Loading

Categories
ကရင်လူမျိုး စကားလက်ဆောင် ပညာသာမိ

။ ချည်ဖြူဖွဲ့မင်္ဂလာတော်နေ့ ။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

( မင်္ဂလာ လာခုဂ်ခါင်.စူး )

။ လှပကြည်ဖြူ
စိတ်ရင်းဖြူကြ
ချည်ဖြူမင်္ဂလာ ဝါခေါင်လ။

။ မြတ်မေတ္တာနေ့
မြတ်ဓလေ့မို့
ပျော်မွေ့မင်္ဂလာ ဝါခေါင်လ။

။ ဘေးကင်းရန်ကွာ
စိတ်ချမ်းသာစေ
သူငါဆုပေး ဝါခေါင်လ။

။ ကရင့်မျိုးနွယ်
လှမျိုးကြွယ်သည်
တင့်တယ်ပေါင်းစည်း ဝါခေါင်လ။

( ဝါခေါင်လပြည့် ကရင်အမျိုးသား ချည်ဖြူဖွဲ့မင်္ဂလာနေ့သို့ ရည်စူးဖွဲ့ဆိုပါသည်။)

တောင်ကလေးဆရာတော်
(၃.၈.၂၀၂၅) ရက်နေ့ ။

Loading

Categories
ကရင်လူမျိုး တောမှီရဟန်း

။ မန်းနဲစံ (ဖားအံ) ။

။ မြန်မာ့စာပေလောကမှာ
၁) ပါရဂူ
၂) မောင်မဲ
၃) လူထု ဦးလှ
၄) ဒဂု ဦးစန်းငွေ
၅)ငွေတာရီ
၆) ဦးရွှေအောင်
၇) ရွှေဘို မိမိကြီး
၇) ရွှေဘို ဦးသန်းထွန်း
၈) ဆန်းထွန်း(မန်းတက္ကသိုလ်)
၉) ငွေဥဒေါင်းတို့နဲ့အတူ ဗုဒ္ဓစာပန်းချီစာရေးဆရာကြီးထဲက စန္ဒန (ဖားအံ) ဟာ အရှေ့ပိုးကရင်တိုင်းရင်းသား ဆရာတော်တစ်ပါးဖြစ်သည်အလျှောက် သက္ကတ၊ ဟိန္ဒီဘာသာပြန်ကျမ်းစာများလည်း ကျွမ်းကျင်တော်မူသော ဆရာတော်တစ်ပါးဖြစ်ပါတယ်။

(၂၅.၉.၁၉၉၂) ခုနှစ်တွင် ပျံလွန်တော်မူခဲ့ပေလည်း ယနေ့ချိန်တိုင် သတိရနေဆဲ ဖြစ်တော်မူပါသည်ဘုရား။

တောမှီရဟန်း
(၃၁.၅.၂၀၂၅) ရက်နေ့။

ဝီကီပီဒီးယားတွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် – စန္ဒန – ဝီကီပီးဒီးယား (wikipedia.org)

Loading

Categories
ကရင်လူမျိုး ထေရုပ္ပတ္တိ ဗုဒ္ဓဘာသာ

ပြည်နယ်ကျက်သရေကျောင်းဆရာတော် – ဘဒ္ဒန္တ – ဝေဒေဟသာမီဘိဝံသ၏ထေရုပ္ပတ္တိ – အကျဉ်းချုပ်

သာသနဓဇဓမ္မာစရိယ၊ ဒီဃဘာဏက၊ ဝိနယပါရဂူ (ဘီအေ)
ပြည်နယ်ကျက်သရေကျောင်းဆရာတော် – ဘဒ္ဒန္တ – ဝေဒေဟသာမီဘိဝံသ၏ထေရုပ္ပတ္တိ – အကျဉ်းချုပ်

သက်တော် – ၅၄ – နှစ်၊ သိက္ခာတော် – ၃၅ – ဝါ

“ဖွားမြင်တော်မူခြင်း”

ဆရာတော် – ဘဒ္ဒန္တဝေဒေဟသာမီဘိဝံသသည်၊ ကရင်ပြည်နယ်၊ လှိုင်းဘွဲမြို့နယ်၊ ကမော့ကချူး ကျေးရွာအုပ်စု၊ ကော့ဝန်းရွာ၊ ခမည်းတော် – ဦးမောင်ကောက် (ဝါ) ဦးစိန်၊ မယ်တော် – ဒေါ်မြသင်းတို့မှ၊  ၁၃၀၄ – ခု၊ တန် ဆောင်မုန်းလပြည့်ကျော် (၃) ရက် (၂၅.၁၀.၁၉၄၂) ဗုဒ္ဓဟူးနေ့တွင်၊ မီးရှူးသန့်စင်ဖွားမြင်တော်မူပါသည်။ မွေးချင်း (၄) ယောက်အနက် – အတိဇာတ၊ ဇေဌပုတ္တသားကြီး ဩရသရတနာဖြစ်သည်။ ငယ်နာမည်မှာ “စောရင်အေး” ဖြစ်ပါသည်။

“ရှင်ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိတော်မူခြင်း”

ဆရာတော်လောင်းလျာသည် အသက် – (၉) နှစ်အရွယ်တွင် ကရင်ပြည်နယ်၊ လှိုင်းဘွဲမြို့နယ်၊ ကမော့ကချူး ကျေးရွာအုပ်စု၊ ကော့ဝန်းကျောင်းဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တဝိသုဒ္ဓါစာရကို ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍၊ မိဘဆွေမျိုးများ၏ ပစ္စယာနုဂ္ဂဟဖြင့် – ရှင်သာမဏေအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပါသည်။ ဘွဲ့တော်မှာ “ရှင်ဝေဒေဟသာမိ” ဖြစ်ပါသည်။

တစ်ဖန် – ဆရာတော်လောင်းလျာရှင်ဝေဒေဟသာမိသည် ၁၃၂၃ – ခုနှစ်၊ ကဆုန်လဆန်း (၄) ရက်၊ နံနက် (၈) နာရီ – ၁၅ မိနစ်အချိန်တွင်၊ ကော့ဝန်းကျောင်းခဏ္ဍသိမ်၌၊ ကော့ဝန်းကျောင်းဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တဝိသုဒ္ဓါစာရကို၊ ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍၊ မိဘဆွေမျိုးများ၏ ပစ္စယာနုဂ္ဂဟကို ခံယူပြန်ကာ၊ မြင့်မြတ်သော ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပါသည်။ တဖန်၊ ရဟန်း (၄) ဝါအရတွင်၊ ပြည်မြို့၊ ရွှေဟင်္သာမြို့သစ်၊ ဓမ္မိကာရုံစာသင်တိုက်၊ ဆရာကြီး ဒေါ်ပညာနန္ဒီနှင့် မိဘဆွေမျိုးများက၊ သိမ်ထပ်မင်္ဂလာပြုခဲ့ပြီး၊ ၁၃၄၆ – ခုနှစ်တွင်၊ ကရင်ပြည်နယ်၊ လှိုင်းဘွဲမြို့၊ အာဇာနည်လမ်း၊ ဦးအောင်ကြည် နှင့် ဒေါ်အေးမြင့်မိသားစုတို့က သိမ်ထပ်မင်္ဂလာပြုခဲ့ပြန်ပါသည်။ ယ္ခုနှစ်ဝိဇာတမင်္ဂလာနေ့တွင် ဆရာငြိမ်းမိသားစု၊ ဦးလပြည့်မိသားစုနှင့် ဒေါ်မြစိန်မိသားစုတို့က၊ သိမ်ထပ်မင်္ဂလာပြုခဲ့ပြန်ပါသည်။

“စာပေပရိယတ္တိ သင်ကြားဆည်းပူးတော်မူခြင်း”

ဆရာတော်လောင်းလျာသည်၊ ကရင်ပြည်နယ်၊ လှိုင်းဘွဲမြို့နယ်၊ ကမော့ကချူးကျေးရွာအုပ်စု၊ ကော့ဝန်း ကျောင်းဆရာတော် – ဘဒ္ဒန္တဝိသုဒ္ဓါစာရ၊ မော်လမြိုင်မြို့၊ ညောင်ပင်ဆိပ်အရှေ့ဘက်ကမ်း၊ ဓမ္မာရာမစာသင်တိုက် –  ဆရာတော် – ဘဒ္ဒန္တ – မုနိန္ဒ၊ စာချဆရာတော် – ဘဒ္ဒန္တ သောဘိတ၊ ဘဒ္ဒန္တ ဇနိတ၊ ရန်ကုန်မြို့၊ စတော့ကိတ်လမ်း၊ ဒေဝသာဂရသိမ်ကုန်း ဓမ္မိကာရုံပါဠိတက္ကသိုလ် – နာယကဆရာတော်နှင့် စာချဆရာတော်များ၊ ရန်ကုန်မြို့၊ ဗဟန်း (၃) လမ်း၊ သုဓမ္မဝတီပွဲစားကြီးကျောင်း၊ နာယကဆရာတော်နှင့် စာချဆရာတော်များ၊ မန္တလေးမြို့ တောင်ပြင်ရွှေရေး ဆောင်တိုက် – ဆရာတော် ဦးပဏ္ဍဝ၊ ထီးလင်းတိုက်၊ ဇောတိထါရုံအုဋ္ဌ်ကျောင်း ပဌာန်းအကျော် – ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တဝဇီရဗုဒ္ဓိ၊ မန္တလေးမြို့၊ ဓမ္မိကာရုံတိုက်ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တနရိန္ဒ၊ တောင်ပြင်ဘုရားကြီးတိုက် – ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တနန္ဒဝံသ၊ ရန်ကုန်မြို့၊ ခြောက်ထပ်ကြီးဘုရားကြီးတိုက်၊ နာယကဆရာတော်နှင့် စာချဆရာတော်များထံတွင် ပိဋကတ်အခြေခံမှ စ၍ ပါဠိ – အဌကထာ – ဋီကာစသည်များကို သင်ယူခဲ့ပါသည်။

“အောင်မြင်ခဲ့သော စာမေးပွဲများ”

ရန်ကုန်မြို့၊ သာမဏေစာမေးပွဲ၌၊ သာမဏေကျော်ဘွဲ့၊ အစိုးရစာမေးပွဲ၌၊ ဓမ္မာစရိယဘွဲ့၊ ရန်ကုန်မြို့၊ ဝိနယာနုဂ္ဂဟအသင်းစာမေးပွဲ၌၊ ဝိနယပါရဂူဘွဲ့၊ ရန်ကုန်မြို့ နိကာယ်ထွန်းကားရေးအသင်းစာမေးပွဲ၌ ဒီဃဘာဏကဘွဲ့ နှင့် လောကဓါတ်စာပေ၌၊ ဘီအေဝိဇ္ဇာဘွဲ့တို့ကို ရရှိခဲ့ပါသည်။

“စာပေကျမ်းဂန်သင်ကြားပို့ချတော်မူခြင်း”

ဆရာတော်သည်၊ ရဟန်း (၃) ဝါအရွယ်ခန့်မှစ၍၊ မော်လမြိုင်မြို့၊ ဈေးချိုရပ်တော်ကူးကျောင်း၊ ဇာတိချက်မြုပ်ရာ ကော့ဝန်းကျောင်းနှင့်၊ ရန်ကုန်မြို့ ခြောက်ထပ်ကြီးဘုရားကြီးတိုက်တို့တွင်၊ စာမေးပွဲဆိုင်ရာ ကျမ်းစာများကို ယနေ့တိုင်အောင် ပို့ချလျှက်ရှိပါသည်။

“ကြည်ညိုဖွယ်ရာထူးခြားသော ဂုဏ်ရည်များ”

ဆရာတော်သည်၊ ကြီးငယ်မတူ၊ ဆက်ဆံရာ၌၊ အမြဲပြုံးရွှင်လျှက်ရှိခြင်း၊ ပစ္စည်းလေးပါးတို့၌၊ ရောင့်ရဲတင်းတိမ်လွယ်ခြင်း၊ ဂုဏ်မာနမရှိခြင်း၊ လုပ်ငန်းတစ်ခုကို ဆောင်ရွက်ရာ၌ မဖြစ်မနေ ပြီးစီး အောင်မြင်အောင် ဇွဲလုံးလထက်သန်ခြင်း၊ အနာဂတ်တိုးတက်အောင်မြင်ရေးအတွက် “သွေးသမျှတမြမြ – နေသေးသပါ့ – ချုံထဲက” ဟု စိတ်ဓာတ်အမြဲမွေးမြူလျက်ရှိခြင်း၊ စသောထူးခြားသောဂုဏ်ရည်များကြောင့် နီးဝေးဝန်းကျင် လူရှင်ရဟန်းတို့၏ လေးစားကြည်ညိုခြင်းကို ခံယူရရှိတော်မူပါသည်။

“ ဂုဏ်ပြုအပူဇော်ခံယူတော်မူရခြင်း”

ဤသို့လျှင်၊ ဆရာတော်သည်၊ သာသနာတော်၏ အကျိုးစီးပွားစသည်များကို သယ်ပိုးဆောင်ရွက် တော်မူခြင်း၊ စသောဂုဏ်ရည်များကြောင့် ရန်ကုန်မြို့၊ ခြောက်ထပ်ကြီးဘုရားကြီးတိုက်မှာပင် ‘နှစ်ကြိမ်’ တိုင်တိုင် ဂုဏ်ပြုအပူဇော် ခံယူခဲ့ရပြီး ဖြစ်ပါသည်။ ယခုအချိန်အခါတွင်မူကား ကရင်ပြည်နယ် အထူးအားဖြင့် လှိုင်းဘွဲမြို့ ရဟန်းဒါယကာကြီး လူပြန်တော်မင်္ဂလာဦးအောင်ကြည်က ဦးဆောင်ဦးရွက် ပြုပြီး၊ ပြည်နယ်သူသားများနှင့် ရန်ကုန်မြို့ရှိ၊ ဒါကာ – ဒါယိကာမအပေါင်းတို့က – ယခုနှစ် တတိယ အကြိမ်မြောက်အနေဖြင့် ဤဂုဏ်ပြုပူဇော်ပွဲကို ခံယူတော်မူရခြင်းဖြစ်ပါသဖြင့် ဝမ်းမြောက်နူမော်သာဓု ခေါ်ဆိုလိုက်ရပါသတည်း။

ခြောက်ထပ်ကြီး(ရန်ကုန်) ကရင့်ရိုးရာ လက်ချီပွဲ မြင်ကွင်းတချို့

Loading