။ မိ ဘ ကို ခွာ
ကျောင်းရောက်လာတော့
ကျမ်းစာဖြာဖြာ သင်အံပေါ့။
သင်လို့နေသည်
ကျမ်းတွေစာတွေ စုံပေပေါ့။
။ ပါဠိဘာသာ
မြန်မာစာနှင့်
သိတာမသိတာ
သင်ရကြာတော့
ရင်မှာပင်ပန်း ဖြစ်ရပေါ့။
။ ဆွမ်းမပြည့်စုံ
ခြေစုံလှည့်လည်
အိမ်မယ်များများ
လှည့်၍သွားလည်း
အရှင်ဘုရား ကန်တော့ဆွမ်း။
။ မိုးရွာနေလျှင်..
မိုးစိုသင်္ကန်း
ခြေတွေလှမ်းပေါ့
ပင်ပန်းစိတ်နွမ်း
ကိုယ်မလန်း။
။ နေပူလျှင်လည်း…
ချွေးစိုသင်္ကန်း
ဆွမ်းခံပန်းတော့
ကျောင်းခမ်းပြန်တော့
ခြေမပေါ့။
။ စာကတစ်ဖက်
စားတစ်ဖက်ပေါ့
ခက်ခဲကာလ
တစ်ချိန်ကလျှင်
ဖြစ်ရဘဝ
အဝဝကို
ပြောပြရင်လည်း
ယုံဘူးပေါ့။
။ ယနေ့ကာလ..
ကျောင်းလေးသာသာ
နေရပါလည်း
ရင်မှာအမြဲ
ငယ်အကဲကို
ဆင်းရဲမာန်မူ
မမေ့သူပါ
ငါဟူမာန ဘယ့်မရှိ။
။ ထိုကြောင့်….
ခုခေတ်အခါ
ရဟန်းမှာဖြင့်
လိုရာအပြည့်
ဖြည့်အပြည့်နှင့်
လိုသည့်အရာ
ပြည့်စုံပါလည်း
ပညာမမက်
ကျမ်းမတက်လို့
ကျောင်းထွက်ပြန်လာ
များကြတော့။
။ ခုခေတ်သာသနာ….
ထီးထမ်းလမ်းလျှောက်
သားတိုးပေါက်ပြီး
ဟိုရောက်သည်ကြွ
စာမရဘဲ
လှလှပပ နေရတော့။
။ မြင်ကြည့်ပါကြ …
ခုချိန်ခုခါ
ရှင်တို့ရွာမှာ
ကျမ်းစာပြီးမြောက်
ထေရ်မြတ်ပျောက်၍
မပေါက်ကျမ်းရှင်
ကျောင်းထိုင်ရှင်ဖြစ်
ရှိရှင်နှင့်သာ ကိုးရပေါ့။
။ ပညာတတ်မွန်
ရဟန်းမွန်များ
မြို့ရံမြို့ရပ်
နေထိုင်ကြလို့
ရပ်ရွာအရပ် အရှင်ရှား။
။ လျှောက်ကြားတော်မူ….
တောတောင်မြေခြား
ရပ်တစ်ပါးသို့
အများဒါယကာ
ပင့်လျှောက်ပါသည်
တောရွာသာသနာ…
ပြုပါစေလေ
အရှင်တွေ
ဂုဏ်ပြုဝမ်းသာပါရစေ။
တောမှီရဟန်း
(၁၈-၅-၁၆) ရက်နေ့။
