🍀။ အမှားကို အမှားဟု မမြင်သူ။🍀~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ရေးသူ = တောင်ကလေးဆရာတော်
နိဒါန်း
။ လူ့လောကတွင် အကြောက်ရဆုံးသောအရာသည် အမှားလုပ်မိခြင်းမဟုတ်၊ အမှားကို အမှားဟု မမြင်တော့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အမှားလုပ်မိသူသည် ပြင်ဆင်ရန် အခွင့်အရေးရှိသေးသော်လည်း၊ အမှားကို အမှားဟု မသိသူမှာမူ ပြင်ဆင်ရန် လမ်းစပင် မရှိတော့ချေ။
။ အမှားရှာတတ်သောစိတ်ဟူသည် များသောအားဖြင့် စိတ်လေစိတ်လွှင့် ဖြစ်နေတတ်သည်။ သူတစ်ပါး၏ အားနည်းချက်၊ ချို့ယွင်းချက်များကိုသာ မြင်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်မရှုမြင်နိုင်သော စိတ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အမှား၌ ပျော်မွေ့သောစိတ်သည်ကား ထိုထက်ပင် ဆိုးရွားလှ၏။ အမှားများသောစိတ်သည် အမှားကို သဘာဝလို လက်ခံထားတတ်သည်။ အမှားကို အပြစ်ဟု မမြင်တော့ဘဲ ဓမ္မတာဟု ယူဆလာသောအခါ လူ့အသိုင်းအဝိုင်းအတွက် အန္တရာယ်သည် ထိုနေရာမှ စတင်လာတော့သည်။
။ ယနေ့ခေတ် လူသားအများစုသည် အမှားကို ကျင့်သားရကာ လက်ခံနေကြသည်။ အမှားကို လက်ခံမိသောသူများ ရှိနေသကဲ့သို့၊ ထိုအမှားကိုပင် စောင့်မျှော်၍ အားပေးနေကြသူများလည်း ရှိနေသည်။ ထိုအခါ အမှားသည် တစ်စတစ်စနှင့် ခွန်အားကြီးမားလာ၏။ မုသားစကားကို လူအများက ပြောဆိုလာသောအခါ အမှန်စကားထက် အင်အားကြီးမားလာသကဲ့သို့၊ အမှားကို လူအများက ဝိုင်းဝန်းထောက်ခံလာသောအခါ အမှန်တရားသည် နောက်ဆုတ်ပေးရသလို ဖြစ်လာတတ်သည်။
။ အမှားတစ်ခုကို လူတစ်ဦးတည်းက ပြုလုပ်သောအခါ ထိုအမှားသည် သေးငယ်ကောင်း သေးငယ်နိုင်သည်။ သို့သော် လူအများက ဝိုင်းဝန်းထောက်ခံ အားပေးလာလျှင်မူ ထိုအမှားသည် လူမှုစနစ်တစ်ခုအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားတတ်သည်။ ထိုအချိန်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက အမှားကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲသွားတော့သည်။
။ ဘာသာတရားတို့၏ အနှစ်သာရသည် လူကို အမှားပြုရန် သင်ကြားပေးခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ အမှားမှ ရှောင်ကြဉ်စေရန်၊ အမှားကို ထိန်းကျောင်းစေရန်နှင့် အမှန်တရားလမ်းသို့ ဦးတည်သွားစေရန် ဖြစ်သည်။ ဘာသာတရားသည် လူသားတို့၏ ကာယကံ၊ ဝစီကံ၊ မနောကံတို့ကို သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေရန် လမ်းညွှန်ပေးသော မီးပြတိုက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အမှားကို မှားခွင့်မပြုဘဲ၊ အမှားကို အမှားအတိုင်း မှန်မှန်ကန်ကန် မြင်စေသောအရာသည် ဘာသာတရားပင် ဖြစ်၏။
။ သို့သော် အမှားကို မိမိစိတ်ကြိုက် ဗြောင်ကျကျ ပြုလုပ်နေသူတို့သည် မိမိတို့၏ အမှားကို ပြင်ဆင်ရန် ခဲယဉ်းနေတတ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အမှား၌ ပျော်မွေ့နေသူသည် အမှန်တရားကို ခါးသီးသော ဆေးဝါးကဲ့သို့ မြင်တတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပုထုဇဉ်လောကသားများအနက် အချို့သည် မိမိတို့ပြုမိသော အမှားကိုပင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနေကြသည်ကို တွေ့မြင်ရသည်။
။ လူမှုရေးအမြင်အရ လူသားဟူသည် အမှားနှင့် မကင်းနိုင်သော သတ္တဝါဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အမှားလုပ်မိသူအား နားလည်ခွင့်လွှတ်ပေးခြင်း၊ ပြင်ဆင်ခွင့် ပေးခြင်းတို့သည် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ မြင့်မြတ်သောဂုဏ်ရည်များ ဖြစ်သည်။ ဤသဘောတရားကို သာမန်အသိဉာဏ်ရှိသူများက နားလည်နိုင်ကြသော်လည်း၊ မိမိ၏ အတ္တကိုသာ ရှေ့တန်းတင် အားကိုးနေသူများကမူ နားမလည်နိုင်ကြချေ။
။ အမှားပြုလုပ်မိသူက “ကျွန်ုပ်မှားပါသည်၊ တောင်းပန်ပါသည်” ဟု ဆိုလိုက်ရုံနှင့် နစ်နာသူဘက်မှ ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်နိုင်သည်။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ခွင့်လွှတ်သူ၏ ကောင်းမြတ်သော စိတ်ထားဖြစ်သည်။ သို့သော် အမှားပြုသူသည် တောင်းပန်ခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့် ကောင်းကျိုးဆုလာဘ်ကို မရနိုင်သေးချေ။ မိမိအမှားကို ဝန်ခံရုံသာမက အမှန်တကယ် နောင်တရ၍ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားမှသာ အမှား၏ အကျိုးဆက် (ဝဋ်ကြွေး) မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
နိဂုံး
။ အမှားလုပ်မိခြင်းသည် လူသားဆန်သော အားနည်းချက်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ အမှားကို အမှားဟု မမြင်တော့ခြင်းသည်ကား လူသားဘဝ၏ အကြီးမားဆုံးသော ဆုံးရှုံးမှုပင် ဖြစ်သည်။အမှန်တရားသည် လူကြိုက်မများချင် များနိုင်သည်။ သို့သော် အမှန်တရားသည် အမြဲတမ်း အမှန်တရားပင် ဖြစ်နေမည်။ အမှားသည် လူအများ၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိချင် ရရှိနိုင်သည်။ သို့သော် အမှားသည် ဘယ်သောအခါမှ အမှန်ဖြစ်မလာဘဲ အမှားပင် ဖြစ်နေမည်။ထို့ကြောင့် မိမိကိုယ်ကို အမြဲပြန်လည်ဆန်းစစ်၍ အမှားကို အမှားဟု မြင်နိုင်သောဉာဏ်၊ အမှန်ကို အမှန်ဟု လက်ခံရဲသော သတ္တိ၊ မှားလျှင် ပြင်ဆင်ဝံ့သော စိတ်ဓာတ်တို့ကို အစဉ်မပြတ် မွေးမြူကြရမည် ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်
“အမှားကို အမှားဟု မမြင်လေသူသည် လူမိုက်ဟု ခေါ်ရလေသတည်း။”။
လဇ္ဇီပေသလ နှင့် လူ့ဘောင်တန်ဖိုး
