Category: တောင်ကလေးဆရာတော်

🌿ကရင်ပြည်နယ် ပေါ်ပေါက်လာပုံနှင့် ကရင်ပြည်နယ်နေ့🌿

ရေးသားသူ = ဆရာကြီး ဦးရွှေအောင်
သရုပ်ဖော်ပုံ = AI
Unauthorized copying or distribution of my manuscript is strictly prohibited.

ဆရာကြီး ဦးရွှေအောင်နှင့် ဆရာကြီး ဦးအောင်ဖေတို့၏ သမိုင်းစကားဝိုင်း

ဦးရွှေအောင်
ဦးအောင်ဖေရေ… ကရင်ပြည်နယ်နေ့ဆိုရင် နှစ်တိုင်း နိုဝင်ဘာလ ၇ ရက်နေ့ရောက်တိုင်း အမှတ်ရကြပါတယ်။ ပွဲတော်တွေကျင်းပကြတယ်။ လူတွေစုဝေးကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ကရင်ပြည်နယ် ဘယ်လိုပေါ်ပေါက်လာတယ်၊ ဘာကြောင့် ဒီနေ့ကို ကရင်ပြည်နယ်နေ့လို့ သတ်မှတ်ထားတယ်ဆိုတာကိုတော့ လူတိုင်း သိကြတာမဟုတ်ဘူးနော်။

ဦးအောင်ဖေ
ဟုတ်ပါတယ်။ အဲဒါကြောင့် ဒီနေ့ ကရင်ပြည်နယ်နေ့ကို ပွဲတော်တစ်ခုအနေနဲ့ပဲ မကြည့်ဘဲ သမိုင်းနောက်ခံကိုပါ ပြန်ကြည့်သင့်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ၁၉၅၁၊ ၁၉၅၂ နဲ့ ၁၉၅၅ ခုနှစ်တွေကို သေချာခွဲကြည့်ဖို့ လိုတယ်။

ဦးရွှေအောင်
ဒါဆို အစကနေ စပြောကြရအောင်။ ကရင်ပြည်နယ်ရဲ့ တရားဝင်သမိုင်းကို ဘယ်ကစရမလဲ။

ဦးအောင်ဖေ
အဓိကမှတ်တိုင်ကတော့ ၁၉၅၁ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၇ ရက်နေ့ ပါ။ အဲဒီနေ့မှာ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံအခြေခံဥပဒေ ပြင်ဆင်ချက်အက်ဥပဒေ အမှတ် ၆၂ ကို ပြဋ္ဌာန်းခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီဥပဒေအရ အဲဒီအချိန်က သံလွင်ခရိုင်လို့ ခေါ်တဲ့ နယ်မြေကို ပြည်ထောင်စုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး နောင်မှာ ကရင်ပြည်နယ် လို့ ခေါ်တွင်စေခဲ့တာပါ။

ဦးရွှေအောင်
ဒါဆို လူတွေပြောနေကြတဲ့ “၁၉၅၂ ခုနှစ်မှ ကရင်ပြည်နယ် ပေါ်ပေါက်တယ်” ဆိုတာက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။

ဦးအောင်ဖေ
အဲဒီမှာ နည်းနည်း ခွဲခြားနားလည်ရမယ်။ ဥပဒေအရ ပြည်နယ်ကို သတ်မှတ်ဖွဲ့စည်းတာက ၁၉၅၁ ခုနှစ် ဖြစ်တယ်။ ၁၉၅၂ ခုနှစ်မှာတော့ ကရင်ပြည်နယ် နယ်မြေတိုးချဲ့ရေးအက်ဥပဒေ အမှတ် ၁၄ ထပ်မံပြဋ္ဌာန်းပြီး ဆက်စပ်ကရင်ဒေသတွေကို ပြည်နယ်အတွင်း ထပ်မံထည့်သွင်းတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့်

၁၉၅၁ = ကရင်ပြည်နယ်ကို ဥပဒေအရ သတ်မှတ်ဖွဲ့စည်းခြင်း။
၁၉၅၂ = နယ်မြေတိုးချဲ့ခြင်း။

လို့ ခွဲထားရင် ပိုတိကျပါတယ်။

ဦးရွှေအောင်
အဲဒါ အရေးကြီးတယ်။ သမိုင်းဆိုတာ နှစ်တစ်နှစ်ကိုပဲ မှတ်ထားရုံနဲ့ မပြီးဘူး။ ဘာကို ဘယ်နှစ်မှာ လုပ်ခဲ့တာလဲဆိုတာ ခွဲသိမှ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို နားလည်နိုင်တာပေါ့။

ဦးအောင်ဖေ
မှန်ပါတယ်။ ၁၉၅၂ ခုနှစ်မှာ နယ်မြေတိုးချဲ့တဲ့အခါ ဘားအံ၊ သံတောင်ကြီး၊ လှိုင်းဘွဲ၊ ကော့ကရိတ်၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီး စတဲ့ ဒေသတွေဟာ ကရင်ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေအတွင်း တဖြည်းဖြည်း ပါဝင်လာခဲ့ပါတယ်။

ဦးရွှေအောင်
ဒီတော့ ကရင်ပြည်နယ်ဆိုတာ တစ်ရက်တည်းနဲ့ ယနေ့မြင်နေရတဲ့ နယ်မြေပုံအတိုင်း ဖြစ်လာတာ မဟုတ်ဘူးပေါ့။

ဦးအောင်ဖေ
အဲဒီလိုပဲ ပြောရမှာပါ။ နယ်မြေဖွဲ့စည်းပုံဟာ အဆင့်ဆင့် ဖြစ်လာတာပါ။ ၁၉၅၄ နဲ့ ၁၉၅၅ ခုနှစ်တွေမှာလည်း အုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေ သတ်မှတ်ချက်တွေ ဆက်လက်ပြောင်းလဲလာပါတယ်။

ဦးရွှေအောင်
ပြီးတော့ ကရင်ပြည်နယ်နေ့နဲ့ ဆက်စပ်လာတာက နိုဝင်ဘာလ ၇ ရက်နေ့ပေါ့။

ဦးအောင်ဖေ
ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီနေရာမှာလည်း လူတော်တော်များများ ရောထွေးတတ်ကြတယ်။

၁၉၅၁ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၇ ရက် က ကရင်ပြည်နယ်ကို ဥပဒေအရ သတ်မှတ်တဲ့နေ့။

၁၉၅၅ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၇ ရက် ကတော့ ကရင်ပြည်နယ်နေ့အဖြစ် ပထမဆုံး အထိမ်းအမှတ်ကျင်းပတဲ့နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။

ဦးရွှေအောင်
ဒါဆို ကရင်ပြည်နယ်နေ့ကို ၁၉၅၁ ခုနှစ်ကတည်းက ကျင်းပခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးပေါ့။

ဦးအောင်ဖေ
မဟုတ်ပါဘူး။ ၁၉၅၁ ခုနှစ်က ဥပဒေပြဋ္ဌာန်းတဲ့နေ့ ဖြစ်ပြီး ၁၉၅၅ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၇ ရက်နေ့မှာ ပထမဆုံး ကရင်ပြည်နယ်နေ့အဖြစ် ကျင်းပခဲ့တာပါ။

ဦးရွှေအောင်
ဒါက တကယ်ကို မှတ်သားသင့်တဲ့ အချက်ပဲ။ သမိုင်းကို ရက်စွဲတစ်ခုတည်းနဲ့ မှတ်ထားရင် လွဲနိုင်တယ်။

ဦးအောင်ဖေ
အဲဒါကြောင့် ကရင်ပြည်နယ်နေ့ကို ပြန်ပြောတဲ့အခါ “၁၉၅၁ ခုနှစ်မှာ ကရင်ပြည်နယ်ကို ဥပဒေအရ သတ်မှတ်ခဲ့ပြီး ၁၉၅၅ ခုနှစ်မှာ နိုဝင်ဘာလ ၇ ရက်နေ့ကို ကရင်ပြည်နယ်နေ့အဖြစ် စတင်ကျင်းပခဲ့တယ်” လို့ ပြောရင် ပိုရှင်းပါတယ်။

⸻

မြို့နယ်ခုနစ်မြို့နယ် ဖြစ်လာပုံ

ဦးရွှေအောင်
မြဝတီကရော ဘယ်အချိန်မှာ ကရင်ပြည်နယ်ထဲ ပါလာတာလဲ။

ဦးအောင်ဖေ
၁၉၆၀ ခုနှစ် မတ်လ ၁ ရက်နေ့မှာ မြဝတီကို မြို့နယ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနောက် ကရင်ပြည်နယ်မှာ မြို့နယ်ခုနစ်မြို့နယ် ရှိလာခဲ့ပါတယ်။

ဦးရွှေအောင်
ဒါဆို ကရင်ပြည်နယ်ရဲ့ နယ်မြေဖွဲ့စည်းပုံက ၁၉၅၁ ကနေ ၁၉၆၀ အထိ အဆင့်ဆင့် ပြောင်းလာတာပေါ့။

ဦးအောင်ဖေ
ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီလိုဖြစ်စဉ်အလိုက်ကြည့်မှ သမိုင်းက ပိုရှင်းလာတယ်။

⸻

၁၉၆၂ နောက်ပိုင်း

ဦးရွှေအောင်
၁၉၆၂ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းကရော ဘယ်လိုပြောင်းလဲသွားလဲ။

ဦးအောင်ဖေ
၁၉၆၂ ခုနှစ်မှာ နိုင်ငံရေးအာဏာပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပြီးနောက် မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးစနစ်နဲ့ နိုင်ငံရေးစနစ်တွေ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲခဲ့ပါတယ်။

ကရင်ပြည်နယ်လည်း အဲဒီအပြောင်းအလဲရဲ့ သက်ရောက်မှုကို ခံခဲ့ရပါတယ်။ တစ်ဖက်မှာ အုပ်ချုပ်ရေးပုံစံ ပြောင်းလဲမှုတွေ ရှိသလို တစ်ဖက်မှာလည်း ကရင်ပြည်နယ်အတွင်း လက်နက်ကိုင်ပဋိပက္ခတွေ ဆက်လက်ရှိနေခဲ့ပါတယ်။

ဦးရွှေအောင်
ဒါဆို ကရင်ပြည်နယ်သမိုင်းဟာ အုပ်ချုပ်ရေးသမိုင်းတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူးပေါ့။

ဦးအောင်ဖေ
အဲဒီလိုပဲ။ အုပ်ချုပ်ရေးသမိုင်း၊ နိုင်ငံရေးသမိုင်း၊ တိုင်းရင်းသားရေးရာသမိုင်းနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးသမိုင်းတွေ ဆက်စပ်နေပါတယ်။

⸻

ကရင်ပြည်နယ်အမည် ပြောင်းလဲခဲ့သည့်ကာလ

ဦးရွှေအောင်
အမည်ပိုင်းမှာလည်း ပြောင်းလဲခဲ့တယ်လို့ သိရတယ်။

ဦးအောင်ဖေ
ဟုတ်ပါတယ်။ ၁၉၆၄ ခုနှစ်မှာ ကရင်ပြည်နယ်ကို “ကော့သူးလေပြည်နယ်” လို့ အမည်ပြောင်းခေါ်ခဲ့တဲ့ ကာလရှိပါတယ်။

နောက်ပိုင်း ၁၉၇၄ ခုနှစ်မှာတော့ “ကရင်ပြည်နယ်” ဆိုတဲ့ အမည်ကို ပြန်လည်အသုံးပြုလာပါတယ်။

ဦးရွှေအောင်
“ကော့သူးလေ” ဆိုတဲ့ အမည်ကိုလည်း ကရင်လူမျိုးတွေရဲ့ နိုင်ငံရေးသမိုင်းနဲ့ ဆက်စပ်ပြီး သီးခြားအဓိပ္ပာယ်ရှိတာကြောင့် တရားဝင်ပြည်နယ်အမည်နဲ့ မရောသင့်ဘူးပေါ့။

ဦးအောင်ဖေ
ဟုတ်ပါတယ်။ အမည်တစ်ခုတည်းကိုကြည့်ပြီး နိုင်ငံရေးသမိုင်းအားလုံးကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်လို့ မရပါဘူး။ ဘယ်ကာလမှာ ဘယ်အဖွဲ့အစည်းက ဘယ်လိုသုံးခဲ့သလဲဆိုတာပါ ကြည့်ဖို့လိုပါတယ်။

⸻

၁၉၈၈ နောက်ပိုင်း

ဦးရွှေအောင်
၁၉၈၈ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းမှာတော့ ကရင်ပြည်နယ်ရဲ့ အခြေအနေက ပိုပြီးရှုပ်ထွေးလာတယ်လို့ ပြောလို့ရမလား။

ဦးအောင်ဖေ —
ရပါတယ်။ နိုင်ငံရေးအပြောင်းအလဲတွေနဲ့အတူ လုံခြုံရေး၊ စစ်ရေး၊ အုပ်ချုပ်ရေးအခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲလာပါတယ်။

အထူးသဖြင့် ကရင်ပြည်နယ်ဟာ နယ်စပ်ဒေသဖြစ်တဲ့အတွက် နယ်စပ်ကုန်သွယ်ရေး၊ လူမှုရေးဆက်ဆံမှုနဲ့ လုံခြုံရေးကိစ္စတွေကလည်း အရေးကြီးလာပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ဘယ်လိုအခြေအနေရှိရှိ ပြည်သူတွေအတွက် အရေးကြီးဆုံးက ငြိမ်းချမ်းရေးနဲ့ တည်ငြိမ်ရေးပါပဲ။

⸻

၂၀၀၈ ခုနှစ်နဲ့ ကရင်ပြည်နယ်

ဦးရွှေအောင်
၂၀၀၈ ခုနှစ် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေအရ ကရင်ပြည်နယ်ကတော့ ပြည်နယ်တစ်ခုအဖြစ် ဆက်ရှိနေတယ်ပေါ့။

ဦးအောင်ဖေ
ဟုတ်ပါတယ်။ ပြည်နယ်လွှတ်တော်၊ ပြည်နယ်အစိုးရနဲ့ ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးဖွဲ့စည်းပုံတွေ သတ်မှတ်ထားပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ပြည်နယ်တွေရဲ့ အာဏာဘယ်လောက်ရှိသင့်သလဲ၊ သဘာဝသယံဇာတတွေကို ဘယ်လိုစီမံသင့်သလဲ၊ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်နဲ့ ဖက်ဒရယ်စနစ်ကို ဘယ်လိုတည်ဆောက်သင့်သလဲဆိုတဲ့ မေးခွန်းတွေကတော့ ဆက်ပြီး နိုင်ငံရေးဆွေးနွေးစရာတွေ ဖြစ်နေဆဲပါ။

ဦးရွှေအောင်
ဒါကြောင့် ကရင်ပြည်နယ်ရဲ့ တရားဝင်ဖွဲ့စည်းမှုသမိုင်းနဲ့ ကရင်လူမျိုးတွေရဲ့ နိုင်ငံရေးမျှော်မှန်းချက်သမိုင်းကို သီးခြားခွဲကြည့်ဖို့ လိုတယ်ပေါ့။

ဦးအောင်ဖေ
အဲဒါ အရေးကြီးဆုံးအချက်တစ်ခုပါပဲ။

⸻

ငြိမ်းချမ်းရေးဖြစ်စဉ်

ဦးရွှေအောင်
ငြိမ်းချမ်းရေးဖြစ်စဉ်ဘက်ကို ရောက်လာတော့ ၂၀၁၅ ခုနှစ်ကလည်း အရေးကြီးတဲ့ မှတ်တိုင်တစ်ခု ဖြစ်တယ်နော်။

ဦးအောင်ဖေ
ဟုတ်ပါတယ်။ ၂၀၁၅ ခုနှစ်မှာ တစ်နိုင်ငံလုံးပစ်ခတ်တိုက်ခိုက်မှု ရပ်စဲရေးသဘောတူစာချုပ် လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ပြီး ငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးမှုတွေ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့ပါတယ်။

ကရင်ပြည်နယ်နဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ ကရင်လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့အစည်းတွေလည်း ဒီဖြစ်စဉ်မှာ ပါဝင်ခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာ စာချုပ်တစ်စောင်နဲ့ ပြီးသွားတာမဟုတ်ပါဘူး။

ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်ရတယ်။
နိုင်ငံရေးပြဿနာတွေ ဆွေးနွေးရတယ်။
တန်းတူညီမျှမှုကို အကောင်အထည်ဖော်ရတယ်။
အနာဂတ်ပြည်ထောင်စု ဘယ်လိုဖြစ်သင့်သလဲဆိုတာ အားလုံးပါဝင်ပြီး စဉ်းစားရတယ်။

⸻

ကရင်ပြည်နယ်နေ့၏ အဓိပ္ပာယ်

ဦးရွှေအောင်
ဦးအောင်ဖေပြောတာနားထောင်ရင်း ကျွန်တော်စဉ်းစားမိတာက ကရင်ပြည်နယ်နေ့ဆိုတာ သမိုင်းကို သတိရရုံနဲ့ မပြီးသင့်ဘူးထင်တယ်။

ဦးအောင်ဖေ
ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ မြင်ပါတယ်။

ကရင်ပြည်နယ်နေ့ဟာ ကရင်ပြည်နယ် ဘယ်လိုပေါ်ပေါက်လာတယ်ဆိုတာ ပြန်လည်သတိရရမယ့်နေ့ ဖြစ်သလို၊ အတိတ်မှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို ပြန်လည်သင်ခန်းစာယူရမယ့်နေ့လည်း ဖြစ်ပါတယ်။

အထူးသဖြင့် ပြည်နယ်အတွင်း နေထိုင်ကြတဲ့ တိုင်းရင်းသားညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေ အချင်းချင်း ပိုပြီးနားလည်လာဖို့၊ မတူကွဲပြားမှုတွေကို လေးစားလာဖို့နဲ့ ငြိမ်းချမ်းတဲ့ အနာဂတ်ကို အတူတကွ တည်ဆောက်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သင့်ပါတယ်။

ဦးရွှေအောင်
ဒါဆို ကရင်ပြည်နယ်နေ့ကို “မိမိတို့ရဲ့ သမိုင်းကို ဂုဏ်ပြုတဲ့နေ့” လို့ပဲ မထားဘဲ “မိမိတို့ရဲ့ အနာဂတ်ကို ပြန်စဉ်းစားတဲ့နေ့” လို့ပါ သတ်မှတ်ရမယ်ပေါ့။

ဦးအောင်ဖေ
အဲဒီလိုဆိုရင် ပိုပြည့်စုံပါတယ်။

သမိုင်းကို သိတာဟာ အတိတ်ကို သိဖို့အတွက်ပဲ မဟုတ်ဘူး။

အတိတ်မှာ ဘာမှားခဲ့သလဲ သိဖို့၊
ဘာတွေကို ထိန်းသိမ်းသင့်သလဲ သိဖို့၊
မနက်ဖြန်ကို ဘယ်လိုတည်ဆောက်မလဲ သိဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။

⸻

ရပ်ဝေးရပ်နီးမှ ညီအစ်ကိုမောင်နှမများအား ဖိတ်ခေါ်ခြင်း

ဦးရွှေအောင်
ဒါဆို မကြာခင်ရောက်လာတော့မယ့် ကရင်ပြည်နယ်နေ့အတွက် ရပ်ဝေးရပ်နီးက ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေကိုလည်း ဖိတ်ခေါ်လိုက်ကြရအောင်။

ဦးအောင်ဖေ
ကောင်းပါတယ်။

ကရင်ပြည်နယ်နေ့အခါသမယမှာ ရပ်ဝေးရပ်နီးက လာရောက်ကြမယ့် တိုင်းရင်းသားညီအစ်ကိုမောင်နှမများအားလုံးကို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုပါတယ်။

ကရင်ပြည်နယ်ကို လာကြပါ။

မိတ်ဆွေဟောင်းတွေနဲ့ ပြန်ဆုံကြပါ။

ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုတွေကို အတူတူ ခံစားကြပါ။

တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦးရဲ့ ရိုးရာဓလေ့တွေကို လေးစားကြပါ။

အတိတ်က နာကျင်မှုတွေကို သင်ခန်းစာယူပြီး အနာဂတ်မှာ ငြိမ်းချမ်းမှုကို အတူတူရှာကြပါ။

ဦးရွှေအောင်
ဟုတ်ပါတယ်။ ကရင်ပြည်နယ်နေ့ဟာ ကရင်လူမျိုးတွေအတွက်သာမက ကရင်ပြည်နယ်အတွင်း အတူတကွ နေထိုင်ကြတဲ့ တိုင်းရင်းသားညီအစ်ကိုမောင်နှမအားလုံးအတွက်လည်း နွေးထွေးတဲ့ တွေ့ဆုံရာနေ့ ဖြစ်စေချင်ပါတယ်။

ဦးအောင်ဖေ
သမိုင်းက ကျွန်တော်တို့ကို ခွဲခြားဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။

သမိုင်းကို မှန်မှန်သိပြီး အချင်းချင်း ပိုနားလည်ဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။

ကရင်ပြည်နယ်နေ့မှာ အားလုံးရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ မေတ္တာရှိကြပါစေ။

အချင်းချင်း လေးစားကြပါစေ။

ငြိမ်းချမ်းရေးကို တန်ဖိုးထားကြပါစေ။

⸻

နှုတ်ခွန်းဆက်စကား

ဦးရွှေအောင်
ဒါဆို ဒီနှစ် ကရင်ပြည်နယ်နေ့အတွက် နောက်ဆုံးစကားလေး ပြောကြရအောင်။

ဦးအောင်ဖေ
ကောင်းပါပြီ။

ကရင်ပြည်နယ်နေ့ အခါသမယမှာ ရပ်ဝေးရပ်နီးမှ လာရောက်ကြမယ့် ညီအစ်ကိုမောင်နှမများအားလုံး

ခရီးလမ်း အဆင်ပြေကြပါစေ။

မိသားစုတွေနဲ့ ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်လည်ဆုံတွေ့နိုင်ကြပါစေ။

မိတ်ဆွေဟောင်းတွေနဲ့ ရင်းရင်းနှီးနှီး ပြန်ဆုံနိုင်ကြပါစေ။

ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုတွေကို အတူတကွ ထိန်းသိမ်းနိုင်ကြပါစေ။

မတူကွဲပြားမှုတွေကြားမှာ နားလည်မှုတွေ ပိုမိုတိုးပွားကြပါစေ။

ကရင်ပြည်နယ်ဟာ ငြိမ်းချမ်းခြင်း၊ ချစ်ကြည်ရင်းနှီးခြင်းနဲ့ လူမျိုးပေါင်းစုံ အတူတကွ ရှင်သန်နိုင်တဲ့ ပြည်နယ်တစ်ခု ဖြစ်လာပါစေ။

ဦးရွှေအောင်
အဲဒီဆုမွန်နဲ့ပဲ ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦးရဲ့ သမိုင်းစကားဝိုင်းကို ဒီမှာပဲ ရပ်လိုက်ကြရအောင်။

ဦးအောင်ဖေ
ဟုတ်ပါတယ်။ သမိုင်းကို မမေ့ကြပါနဲ့။ အတိတ်ကို သင်ခန်းစာယူကြပါ။ အနာဂတ်ကို အတူတကွ တည်ဆောက်ကြပါ။

အှ်ဆံင်းလာႋဆာ် — ကျန်းမာပါစေ။

ကရင်ပြည်နယ်နေ့ အခါသမယမှစ၍ တိုင်းရင်းသားညီအစ်ကိုမောင်နှမများအားလုံး ကိုယ်ကျန်းမာ၊ စိတ်ချမ်းသာကြပါစေ။

သမိုင်းကို မမေ့၊
အချင်းချင်း မမုန်း၊
မတူတာကို လေးစား၊
အနာဂတ်ကို အတူတကွ တည်ဆောက်နိုင်ကြပါစေ။

🍀လောကရေးရာ ဩဝါဒကထာ 🍀
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

၁။ လောကမှာ အမြဲတမ်း ကိုယ့်ဘက်ကပဲ
မှန်နေမယ်လို့ မထင်ပါနဲ့။

၂။ အောင်မြင်ခြင်းနဲ့ ကျရှုံးခြင်းဟာ
အလှည့်ကျလာတတ်ပါတယ်။

၃။ လူတွေက ကိုယ့်ကို အမြဲနားလည်ပေး
မယ်လို့ မမျှော်လင့်ပါနဲ့။

၄။ ရရှိတဲ့အရာကို တန်ဖိုးထားပါ။
မရသေးတဲ့အရာကို မတောင့်တလွန်းပါ
နဲ့။

၅။ ငွေရှိတာထက် ငွေကို မှန်ကန်စွာ
အသုံးချတတ်ဖို့ ပိုအရေးကြီးပါတယ်။

၆။ အခွင့်အရေးရတဲ့အခါ သူတစ်ပါးကို
မနစ်နာစေဘဲ အသုံးချပါ။

၇။ အာဏာ၊ ငွေကြေး၊ ရာထူးဆိုတာ
အမြဲတမ်း ကိုယ့်အပိုင်မဟုတ်ပါဘူး။

၈။ လောကဓံကောင်းတဲ့အချိန်မှာ
မမေ့မလျော့ပါနဲ့။ လောကဓံဆိုးတဲ့
အချိန်မှာ မကြောက်မရွံ့ပါနဲ့။

၉။ လူ့ဘဝမှာ အရာရာကို ရရှိဖို့
မဖြစ်နိုင်သလို အရာရာကို ဆုံးရှုံးဖို့
လည်း မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

၁၀။ လောကကို အနိုင်ယူဖို့ထက်
ကိုယ့်စိတ်ကို အနိုင်ယူနိုင်ဖို့
ကြိုးစားပါ။

   တောင်ကလေးဆရာတော်
      (၁၁.၉.၂၀၂၆) ရက်နေ့။

[ ဥပုသ်နေ့ ဓမ္မလေ့လာဝိုင်းတွင် ဖတ်ရှုဆွေးနွေးရန်]

🌿တောင်ကလေးဆရာတော်၏
“မေတ္တာဖြင့် စိတ်ကို လွတ်မြောက်အောင် လေ့ကျင့်ခြင်း” ဥပုသ်နေ့ ဓမ္မစကားဝိုင်း

ဆရာကြီး ဦးရွှေအောင် = မေးမြန်းသူ�ဆရာကြီး ဦးအောင်ဖေ = ဖြေကြားသူ

⸻

နိဒါန်း — ဥပုသ်နေ့၏ တိတ်ဆိတ်သောအချိန်

ဥပုသ်သီလ ဆောက်တည်ပြီးနောက် အနားယူရာအချိန်တွင် ဆရာကြီး ဦးရွှေအောင်နှင့် ဆရာကြီး ဦးအောင်ဖေတို့သည် တောင်ကလေးဆရာတော်၏ “မေတ္တာဖြင့် စိတ်ကို လွတ်မြောက်အောင် လေ့ကျင့်ခြင်း” တရားဒေသနာတော်ကို ဖတ်ရှုလေ့လာနေကြသည်။

စာတစ်ပိုဒ်ပြီးတိုင်း ဦးရွှေအောင်က စဉ်းစားမိသမျှကို မေးမြန်းပြီး ဦးအောင်ဖေက အဋ္ဌကထာ၊ ဋီကာတို့၏ အမြင်နှင့် ဆက်စပ်၍ ပြန်လည်ရှင်းပြလေသည်။

⸻

၁။ “မေတ္တာ” ဆိုတာ ချစ်ခြင်းပဲလား

ဦးရွှေအောင်
ဆရာကြီး ဦးအောင်ဖေကြီးရေ
တောင်ကလေးဆရာတော်ရဲ့ စာကို ဖတ်ကြည့်တော့ “မေတ္တာ” ဆိုတာကို လူတွေ အများအားဖြင့် နားလည်နေသလို “သူ့ကို ချစ်တယ်၊ ကိုယ့်ကိုလည်း သူက ချစ်ပါစေ” ဆိုတဲ့သဘောထက် ပိုနက်တယ်လို့ ထင်မိတယ်။
အဋ္ဌကထာအရ မေတ္တာဆိုတာ ဘယ်လိုရှင်းပြထားသလဲဆရာကြီးခင်ဗျ။”

ဦးအောင်ဖေ
“ မှန်ပါတယ် ဦးရွှေအောင်။
မေတ္တာကို မြန်မာလို “ချစ်ခြင်း” လို့ ဘာသာပြန်လိုက်ရုံနဲ့ အဓိပ္ပါယ်အပြည့် မရနိုင်ပါဘူး။
အဋ္ဌကထာဘက်က မေတ္တာကို ဟိတေသိတာ = အကျိုးလိုလားခြင်း၊ သူတစ်ပါးအကျိုးကို ရှေးရှုခြင်းဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ်နဲ့ ရှင်းပြပါတယ်။

အဲဒီတော့ မေတ္တာဆိုတာ
“ငါနဲ့ အဆင်ပြေတဲ့သူကိုပဲ ကောင်းစေချင်တယ်” ဆိုတာ မဟုတ်ဘူး။
“သတ္တဝါအားလုံး အကျိုးရှိကြပါစေ၊ ချမ်းသာကြပါစေ၊ ဒုက္ခကင်းကြပါစေ”
ဆိုတဲ့ အဟိတ်အကျိုးလိုလားမှု မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကျိုးကို အမှန်တကယ် ရှေးရှုတဲ့ စိတ် ဖြစ်ပါတယ်။

တောင်ကလေးဆရာတော်ကလည်း ဒီနေရာမှာ မေတ္တာကို “သူတစ်ပါးက မိမိကို ချစ်လာအောင် ပြုလုပ်ခြင်း” အဖြစ် မထားဘဲ “မိမိစိတ်ကို ဒေါသ၊ အာဃာတတို့ကနေ လွတ်မြောက်စေခြင်း” အဖြစ် ဦးတည်ထားတာကို သတိပြုရမယ်။”
လို့မိန့်ဆိုတာပါ။”

⸻

၂။ “မေတ္တာယ စေတောဝိမုတ္တိယာ” ဆိုတာ ဘာလဲ

ဦးရွှေအောင်
” ဒါဆို ဆရာတော်က အဓိကထားပြောထားတဲ့
“မေတ္တာယ စေတောဝိမုတ္တိယာ”
ဆိုတာကို အဋ္ဌကထာက ဘယ်လိုဖွင့်ပြပါသလဲဆရာကြီး။”

ဦးအောင်ဖေ
” အဲဒါက အလွန်အရေးကြီးပါတယ်။
“မေတ္တာယ” ဆိုတာ မေတ္တာဖြင့်။
“စေတောဝိမုတ္တိယာ” ဆိုတာ စိတ်လွတ်မြောက်ခြင်းနဲ့။
အဋ္ဌကထာအရ မေတ္တာနဲ့ ယှဉ်တဲ့စိတ်ဟာ နီဝရဏစတဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်တရားတွေကနေ လွတ်မြောက်စေနိုင်လို့ စေတောဝိမုတ္တိ လို့ ဆိုတယ်။ အထူးသဖြင့် အပ္ပနာအဆင့်အထိ ရောက်တဲ့ မေတ္တာဘာဝနာကို ဒီစကားနဲ့ ဆက်စပ်ဖော်ပြထားပါတယ်။
ဒါကြောင့် ဒီစကားကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းယူရင် မေတ္တာဟာ သူတစ်ပါးကို ပြောင်းလဲဖို့အတွက် မဟုတ်ဘူး။�မိမိစိတ်ကို ပြောင်းလဲဖို့အတွက် ဖြစ်တယ်။
သူက မတောင်းပန်လည်း ကိုယ့်စိတ်က အာဃာတကို လွှတ်နိုင်တယ်။
သူက ကိုယ့်ကို မချစ်လည်း ကိုယ်က သူ့အပေါ် ကောင်းကျိုးလိုလားနိုင်တယ်။
ဒါဟာ “စိတ်လွတ်မြောက်ခြင်း” ရဲ့ အစပဲ။”

⸻

၃။ ဒေါသကို ဖိနှိပ်ထားတာနဲ့ မေတ္တာက တူသလား

ဦးရွှေအောင်
” ဒါဆို ဒေါသဖြစ်တဲ့အခါ “ငါ ဒေါသမထွက်ဘူး၊ မေတ္တာထားမယ်” လို့ ဖိထားလိုက်ရင် မေတ္တာဖြစ်ပြီလား ဆရာကြီးခင်ဗျာ။”

ဦးအောင်ဖေ
” မဖြစ်သေးဘူး။
ဒေါသကို ဖိထားတာနဲ့ ဒေါသပျောက်သွားတာ မတူဘူး။
ဒေါသကို ဖိထားပြီး အတွင်းမှာ ဆက်လောင်နေတတ်တယ်။
တစ်ဖက်က ဒေါသထွက်တာကို လွှတ်ပေးလိုက်တာလည်း မေတ္တာမဟုတ်ဘူး။
အဓိကက
ဒေါသဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ သိရမယ်။�ဒေါသကို မကျွေးရဘူး။�ဒေါသနဲ့ မဆက်စပ်ရဘူး။�ပြီးတော့ မေတ္တာဘက်ကို စိတ်ကို ပြန်လှည့်ရမယ်။
အဲဒီလိုဆိုရင် ဒေါသကို ဖိနှိပ်တာမဟုတ်တော့ဘဲ ဒေါသကို ပညာနဲ့ ရင်ဆိုင်တာ ဖြစ်လာတယ်။
ဥပမာ
တစ်ယောက်က ကိုယ့်ကို စကားနာပြောလိုက်တယ်။
အဲဒီစကားက တစ်ခါတည်းနဲ့ ပြီးသွားပြီ။
ဒါပေမဲ့ ကိုယ်က ညနေအထိ ပြန်တွေးတယ်။
ညအိပ်ရာဝင်တော့ ပြန်တွေးတယ်။
နောက်နေ့လည်း ပြန်တွေးတယ်။
သူပြောခဲ့တဲ့ စကားက တစ်ခါပဲ ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် ကိုယ်က စိတ်ထဲမှာ အကြိမ်တစ်ရာ ပြန်ပြောနေတယ်။
အဲဒီအခါ သူက ကိုယ့်ကို ဒုက္ခပေးတာထက် ကိုယ်က ကိုယ့်စိတ်ကို ကိုယ် ပြန်ဒုက္ခပေးနေတယ်။”

⸻
၄။ မေတ္တာထားရင် အမှားကို အမှန်လို့ လက်ခံရမှာလား

ဦးရွှေအောင်
” အဲဒီတော့ မေတ္တာထားရင် မတရားတာကိုလည်း သည်းခံရမယ်လား။
အမှားလုပ်တဲ့သူကိုလည်း “သူ့ကို မေတ္တာထားရမယ်” ဆိုပြီး မတားရဘူးလား? ဆရာကြီးခင်ဗျား။”

ဦးအောင်ဖေ
” ဆရာကြီးရေ .. အဲဒါကို မရောထွေးသင့်ဘူး။
မေတ္တာသည် အမှားကို အမှန်ပြောင်းပေးခြင်း မဟုတ်။
မတရားမှုကို လက်ခံခြင်းလည်း မဟုတ်။
အပြစ်ရှိသူကို အပြစ်မရှိဟု ဆိုခြင်းလည်း မဟုတ်။
လိုအပ်ရင် တားရမယ်။
လိုအပ်ရင် ဆုံးမရမယ်။
လိုအပ်ရင် စည်းကမ်းနဲ့အညီ အရေးယူရမယ်။
ဒါပေမယ့် စိတ်ရင်းက
“သူဒုက္ခရောက်ပါစေ”
ဆိုတာမျိုး မဖြစ်သင့်ဘူး။
“သူ့အမှား ရပ်တန့်ပြီး ကောင်းတဲ့လမ်းကို ပြန်ရောက်ပါစေ”
ဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ ပြုနိုင်ရမယ်။
ဒီနေရာမှာ မေတ္တာရဲ့ အားကောင်းမှုကို မြင်ရတယ်။
ဒေါသမပါဘဲ တည်ကြည်နိုင်ခြင်းဟာ မေတ္တာရဲ့ အားနည်းချက်မဟုတ်ဘူး။ အားသာချက်ပဲ။”

⸻

၅။ မေတ္တာကို တစ်ခါပွားရုံနဲ့ လုံလောက်သလား

ဦးရွှေအောင်
” တစ်ခါမေတ္တာပွားပြီး “ဒီနေ့တော့ မေတ္တာထားပြီ” လို့ ပြောလို့ ရပါသလားဆရာကြီး။”

ဦးအောင်ဖေ
” မရပါဘူး။
မြတ်စွာဘုရားက မေတ္တာစိတ်
လွတ်မြောက်ခြင်းကို
“အာသေဝိတာယ ဘာဝိတာယ ဗဟုလီကတာယ ယာနီကတာယ ဝတ္ထုကတာယ အနုဋ္ဌိတာယ ပရိစိတာယ သုသမာရဒ္ဓါယ”
လို့ အဆင့်ဆင့် ဟောထားတယ်။
ဒီစကားရှစ်မျိုးဟာ မေတ္တာကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါ စိတ်ကူးယဉ်တာ မဟုတ်ဘဲ ထပ်ခါထပ်ခါ လေ့ကျင့်ပြီး စိတ်ရဲ့ အလေ့အကျင့် ဖြစ်လာအောင် ပြုရမယ်ဆိုတာ ပြနေတယ်။ အဋ္ဌကထာကလည်း အာသေဝိတာကို အလေးအနက်ထား၍ ကျင့်ခြင်း၊ ဘာဝိတာကို တိုးပွားစေခြင်း၊ ဗဟုလီကတကို အကြိမ်ကြိမ်ပြုခြင်း၊ ယာနီကတကို ယာဉ်ကဲ့သို့ ပြုခြင်း၊ ဝတ္ထုကတကို အခြေခံအဖြစ် ပြုခြင်းဟူ၍ ဆက်လက်ရှင်းပြထားပါတယ်။
အဲဒါကြောင့်
မနက် မေတ္တာပွားတယ်။
နေ့ခင်း ဒေါသထွက်တယ်။
ညနေ မေတ္တာပွားတယ်။
အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် မေတ္တာဟာ စိတ်ရဲ့ အခြေခံသဘောထား မဖြစ်သေးဘူး။
လူနဲ့တွေ့တိုင်း၊ ပြဿနာနဲ့တွေ့တိုင်း၊ စကားနာနဲ့တွေ့တိုင်း
စိတ်က ဒေါသဘက်ကို အလိုအလျောက် မသွားတော့ဘဲ မေတ္တာဘက်ကို ပြန်လှည့်နိုင်လာအောင် လေ့ကျင့်ရမယ်။
အဲဒါမှ “ယာနီကတ”၊ “ဝတ္ထုကတ” ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ်တွေကို လက်တွေ့ဘဝမှာ ထင်ရှားလာစေတယ်။”

⸻

၆။ ရန်သူကို မေတ္တာပို့ဖို့ အခက်အခဲရှိရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ

ဦးရွှေအောင်
” ကိုယ်ချစ်တဲ့သူကို မေတ္တာပို့ရတာ လွယ်တယ်။
မနှစ်သက်တဲ့သူကိုတော့ မေတ္တာပို့ရတာ ခက်တယ်။
အထူးသဖြင့် ကိုယ့်ကို ထိခိုက်စေဖူးတဲ့သူဆို ပိုခက်တယ်။
ဘယ်လိုလေ့ကျင့်ရမလဲဆရာ။”

ဦးအောင်ဖေ
“ငါ့ရန်သူ” လို့ပဲ မြင်နေရင် ခက်မှာပေါ့။
အဲဒီအမြင်ကို နည်းနည်းပြောင်းရမယ်။
“သူဟာ ငါ့ကို ဒုက္ခပေးခဲ့တဲ့သူ” ဆိုတာ အမှန်ဖြစ်နိုင်တယ်။
ဒါပေမယ့် အဲဒီအမှန်တစ်ခုတည်းနဲ့ သူ့ကို အမြဲတမ်း မမြင်ဘဲ
“ငါကဲ့သို့ပဲ ဒုက္ခမလိုချင်တဲ့ သတ္တဝါတစ်ဦး” လို့ ထပ်မြင်ရမယ်။
သူလည်း မွေးလာရတယ်။
သူလည်း အိုရမယ်။
သူလည်း နာရမယ်။
သူလည်း သေရမယ်။
သူလည်း ဆုံးရှုံးမှုနဲ့ တွေ့ရမယ်။
သူလည်း စိတ်ဆင်းရဲမှုနဲ့ တွေ့ရမယ်။
သူ့အမှားကို မပျောက်စေဘူး။
ဒါပေမယ့် သူ့အမှားကြောင့် ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ အမြဲတမ်း ဒေါသမီးလောင်နေစရာ မလိုတော့ဘူး။
ဒါက အာဃာတလွှတ်ခြင်းပဲ ဆရာလေးရဲ့။”

⸻

၇။ မေတ္တာဆိုတာ သူ့အတွက်ပဲလား

ဦးရွှေအောင်
” မေတ္တာပွားရင် သူ့အတွက် ကောင်းတာရမယ်လို့ပဲ လူတွေထင်တတ်ကြတယ်။
တကယ်တော့ မိမိအတွက် ဘာရသလဲဆရာကြီးခင်ဗျာ။”

ဦးအောင်ဖေ
” အရေးကြီးဆုံးက ဒီနေရာပဲ။
မေတ္တာဟာ သူတစ်ပါးကို ချမ်းသာစေလိုတဲ့ စိတ်ကနေ စတင်ပေမယ့် လေ့ကျင့်လာတဲ့အခါ မိမိစိတ်ရဲ့ ပူလောင်မှုကို လျော့စေတယ်။
အဲဒါကြောင့် “စေတောဝိမုတ္တိ” လို့ ဆိုတာ။
မေတ္တာကို ကောင်းစွာပွားများလေ့ကျင့်ရင် မြတ်စွာဘုရားက အကျိုးတွေကို ဟောတော်မူတယ်။
“သုခံ သုပတိ၊ သုခံ ပဋိဗုဇ္ဈတိ၊ န ပါပကံ သုပိနံ ပဿတိ…”
စသည်ဖြင့်
ချမ်းသာစွာ အိပ်ရခြင်း၊
ချမ်းသာစွာ နိုးရခြင်း၊
မကောင်းသော အိပ်မက်မက်မှု ကင်းခြင်း၊
လူတို့၏ ချစ်ခင်မှုရခြင်း၊
အမနုဿတို့၏ ချစ်ခင်မှုရခြင်း၊
နတ်တို့၏ စောင့်ရှောက်မှုရခြင်း၊
မီး၊ အဆိပ်၊ လက်နက်တို့မှ ကင်းဝေးခြင်း၊
စိတ်သည် လျင်မြန်စွာ သမာဓိရခြင်း၊
မျက်နှာအဆင်း ကြည်လင်ခြင်း၊
မတွေဝေဘဲ သေဆုံးရခြင်း၊
ထို့ထက်မြင့်သော အကျိုးကို မထိုးထွင်းနိုင်သေးလျှင် ဗြဟ္မာ့ဘုံသို့ ရောက်ခြင်း
ဟူသော ဆယ့်တစ်ပါးသော အကျိုးတို့ကို ဟောထားတယ်။
ဒီဆယ့်တစ်ပါးထဲက ရှစ်ပါးကိုတော့ အခြားနေရာတွေမှာလည်း အထူးဖော်ပြထားတာ တွေ့ရတယ်။
ဒါပေမယ့် အကျိုးစာရင်းထက် ပိုပြီး မျက်စိဖွင့်ကြည့်ရမယ့် အတွင်းပိုင်းအကျိုးက
ဒေါသလျော့လာခြင်း၊ အာဃာတလျော့လာခြင်း၊ စိတ်နူးညံ့လာခြင်း၊ စိတ်သန့်ရှင်းလာခြင်း ဖြစ်တယ်ဆရာရေ။”

---

၈။ ဒါဆို မေတ္တာပွားရုံနဲ့ နိဗ္ဗာန်ရပြီလား

ဦးရွှေအောင်
” ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော် သိချင်တာက
မေတ္တာပွားရင် စိတ်ငြိမ်းချမ်းတယ်။
စိတ်လည်း နူးညံ့တယ်။
ဒါဆို မေတ္တာပဲ ပွားနေရင် နိဗ္ဗာန်ရပြီလားဆရာကြီးခင်ဗျား။”

ဦးအောင်ဖေ
” ဒီနေရာမှာ အလွန်သတိထားရမယ်။
မေတ္တာဘာဝနာနဲ့ ဝိပဿနာဘာဝနာဟာ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး။
မေတ္တာက စိတ်ကို နူးညံ့တည်ငြိမ်စေတယ်။
ဝိပဿနာကတော့ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ နာမ်ရုပ်သင်္ခါရတို့ကို အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တသဘောနဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်စေတယ်။
ဒါကြောင့် မေတ္တာဟာ ဝိပဿနာကို အစားထိုးတာ မဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမယ့် စိတ်ကို ပျော့ပျောင်း၊ သန့်ရှင်း၊ တည်ငြိမ်စေပြီး ပညာပွားဖို့ အထောက်အကူပြုနိုင်တယ်။
မေတ္တာပွားပြီး
“ဒီဒေါသစိတ်လည်း ဖြစ်လာတယ်၊ ပျောက်သွားတယ်။
ဒီမေတ္တာစိတ်လည်း ဖြစ်လာတယ်၊ ပြောင်းလဲသွားတယ်”
လို့ ဆက်လက်ရှုမြင်နိုင်ရင် မေတ္တာနဲ့ ပညာရဲ့ ဆက်စပ်မှုကို မြင်လာမယ်။”

⸻

၉။ မေတ္တာကိုပင် “ငါ့မေတ္တာ” လို့ စွဲရင်ရော

ဦးရွှေအောင်
” ဒါဆို မေတ္တာပွားရင်း “ငါက မေတ္တာကောင်းတယ်၊ ငါက သတ္တဝါအားလုံးကို ချစ်နိုင်တယ်” ဆိုပြီး မာနဖြစ်သွားရင်ရောဆရာ။”

ဦးအောင်ဖေ
” အဲဒါလည်း သတိထားရမယ့်နေရာပဲ။
အစမှာတော့
“ငါ မေတ္တာပွားမယ်”
ဆိုပြီး စတင်ရတယ်။
ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာ
“ဒီမေတ္တာကလည်း အကြောင်းအရင်းကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ စိတ်တစ်မျိုးပဲ” လို့ မြင်နိုင်ရမယ်။
ဖြစ်လာတယ်။
တည်တယ်။
ပြောင်းလဲတယ်။
ပျောက်တယ်။
ဒီလိုမြင်လာရင် မေတ္တာကိုတောင် “ငါ” “ငါ့ဟာ” လို့ မဆုပ်ကိုင်တော့ဘူး။
ဒီနေရာကနေ ဝိပဿနာပညာနဲ့ ဆက်သွားနိုင်တယ်။”

---

၁၀။ စိတ္တပရိယာယဆိုတာ ဘာကြောင့် အရေးကြီးတာလဲ

ဦးရွှေအောင်
” ဆရာတော်စာထဲမှာ “စိတ်ကို သိခြင်း” ဆိုတာကို အထူးပြောထားတယ်။
ဒါကို မေတ္တာနဲ့ ဘယ်လိုဆက်စပ်ရမလဲဆရာကြီးခင်ဗျား။”

ဦးအောင်ဖေ
” ဒေါသဖြစ်နေတာကို မသိဘဲ မေတ္တာပွားလို့ ဘယ်လိုရမလဲ။
အရင်ဆုံး
“အခု ငါ့စိတ်မှာ ဒေါသရှိနေပြီ” လို့ သိရမယ်။
ပြီးတော့
“ဒီဒေါသကို ဆက်ကိုင်ထားရင် ငါ့စိတ် ဘာဖြစ်မလဲ” လို့ ပြန်စစ်ရမယ်။
အဲဒီကနေ မေတ္တာဘက် ပြန်လှည့်ရမယ်။
ဒါကြောင့်
စိတ်ကို သိခြင်း၊�စိတ်ကို ပြန်စစ်ခြင်း၊�ကောင်းသောစိတ်ကို ပွားခြင်း၊�ကိလေသာကို လျော့ပါးစေခြင်း
ဆိုတဲ့ လေ့ကျင့်မှုဟာ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်စပ်နေတယ်။
ဆရာတော်ပြောတဲ့
“စိတ်ကို သိပါ။ စိတ်ကို စစ်ပါ။ မေတ္တာကို ပွားပါ။ ဒေါသကို လျော့ပါ။ ပညာကို ပွားပါ” ဆိုတာ ဒီလမ်းကြောင်းကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြထားတာပဲ။”

⸻

၁၁။ နေ့စဉ်ဘဝမှာ မေတ္တာကို ဘယ်လိုလေ့ကျင့်မလဲ

ဦးရွှေအောင်
” တရားထိုင်တဲ့အချိန်မှာ မေတ္တာပွားတာတော့ နားလည်ပါပြီ။
အပြင်ဘဝမှာ ဘယ်လိုကျင့်ရမလဲဆရာ။”

ဦးအောင်ဖေ
“ လက်တွေ့ကျင့်ဖို့ အလွန်ရိုးရှင်းပါတယ်။
မနက် အိပ်ရာနိုးတာနဲ့
“ဒီနေ့ ဒေါသကို မကျွေးဘဲ မေတ္တာနဲ့ နေမယ်”လို့ သတိပေး။
နေ့ခင်း လူတစ်ယောက်တွေ့တိုင်း
“ဒီသူလည်း ငါလိုပဲ ချမ်းသာချင်တဲ့ သတ္တဝါပဲ” လို့ သတိရ။
စကားနာကြားရင်
ချက်ချင်း ပြန်မပြောနဲ့။
အရင်ဆုံး
“ဒေါသဖြစ်နေပြီ”
လို့ သိ။
သိပြီးမှ ပြော။
ညနေ
တစ်နေ့တာကို ပြန်ကြည့်။
“ဘယ်နေရာမှာ ဒေါသကို လိုက်ခဲ့သလဲ။�ဘယ်နေရာမှာ မေတ္တာနဲ့ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့သလဲ” လို့ ဆင်ခြင်။
အိပ်ရာဝင်ချိန်
တစ်နေ့တာ အာဃာတတွေကို မယူသွားနဲ့။
“ငါလည်း ချမ်းသာပါစေ။�သူလည်း ချမ်းသာပါစေ။�သတ္တဝါအားလုံး ဒုက္ခမှ လွတ်ကြပါစေ”
လို့ မေတ္တာပွားပြီး အိပ်။
ဒီလိုလုပ်တာ တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်နဲ့ မပြီးဘူး။
အာသေဝိတ၊ ဘာဝိတ၊ ဗဟုလီကတ ဆိုတဲ့သဘောအတိုင်း အကြိမ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ရမယ်။”

⸻

၁၂။ မေတ္တာရဲ့ နောက်ဆုံးပန်းတိုင်က ဘာလဲ

ဦးရွှေအောင်
” ဒါဆို မေတ္တာပွားပြီး စိတ်ချမ်းသာသွားတာဟာ နောက်ဆုံးပန်းတိုင် မဟုတ်ဘူးပေါ့။”

ဦးအောင်ဖေ
” မဟုတ်သေးဘူး။
မေတ္တာက စိတ်ကို ပူလောင်မှုကနေ လွတ်စေတယ်။
ဒေါသလျော့လာတယ်။
အာဃာတလျော့လာတယ်။
စိတ်သန့်လာတယ်။
စိတ်သန့်လာတော့ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ သင်္ခါရတွေကို ပိုရှင်းရှင်းမြင်နိုင်လာတယ်။
အဲဒီကနေ ပညာပွားနိုင်တယ်။
ပညာအားကောင်းလာတော့
“ဖြစ်သမျှဟာ မမြဲဘူး။�မမြဲတာကို အားကိုးလို့ မရဘူး။�အားကိုးလို့မရတာကို ‘ငါ’ ‘ငါ့ဟာ’ လို့ စွဲကိုင်လို့ မသင့်ဘူး”
ဆိုတဲ့ အမြင်ပေါ်လာနိုင်တယ်။
အဲဒီကနေ ကိလေသာရဲ့ အမြစ်ကို ဖြတ်ဖို့ ဦးတည်သွားတယ်။
ဒါကြောင့် မေတ္တာရဲ့ အဆုံးဟာ
မေတ္တာစိတ်ကိုတောင် ဆုပ်ကိုင်ထားဖို့ မဟုတ်ဘူး။�အာသဝေါကုန်ခန်းရာ နိဗ္ဗာန်ဘက်ကို ဦးတည်ဖို့ ဖြစ်တယ်။”

⸻

၁၃။ နောက်ဆုံးမေးခွန်း — အကျဉ်းသားက ဘယ်သူလဲ

ဦးရွှေအောင်
” ဆရာကြီး ရေ
အစမှာ ဆရာတော်က “စိတ်ရဲ့ မမြင်ရတဲ့ အကျဉ်းထောင်” လို့ ပြောတယ်။
အဆုံးမှာတော့ အကျဉ်းသားက ဘယ်သူလဲ။”

ဦးအောင်ဖေ
” အဲဒီမေးခွန်းက ဒီတရားဒေသနာရဲ့ အနှစ်သာရပဲ။
ဒေါသနဲ့ နေတဲ့အခါ
“သူ့ကြောင့် ငါဒေါသဖြစ်တယ်”
လို့ ထင်တယ်။
အာဃာတနဲ့ နေတဲ့အခါ
“သူ့ကို မမေ့နိုင်ဘူး”
လို့ ထင်တယ်။
ဒါပေမယ့် အမှန်က
သူက ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ အကျဉ်းချထားတာ မဟုတ်ဘူး။�ကိုယ့်အာဃာတကို ကိုယ်ဆုပ်ကိုင်ထားတာ။
သူက သူ့အမှားနဲ့ သူနေတယ်။
ကိုယ်ကတော့ သူ့အမှားကို ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်အသက်သွင်းပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အကျဉ်းချထားတယ်။
ဒါကြောင့် မေးရမယ်
“ဒီနေ့ ငါ့စိတ်ဟာ ဘယ်သူ့ကို အကျဉ်းချထားသလဲ။�သူ့ကိုလား၊ ငါ့ကိုလား”
အဖြေကို မိမိစိတ်က မိမိသိပါလိမ့်မယ်။”

⸻

၁၄။ ဦးရွှေအောင်၏ နိဂုံးချုပ်မေးခွန်း

ဦးရွှေအောင်
” ဆရာကြီး ပြောပြတာတွေ နားထောင်ပြီးတော့ တောင်ကလေးဆရာတော်စာရဲ့ အနှစ်ကို စကားတစ်ကြောင်းနဲ့ ပြောရရင် ဘယ်လိုပြောမလဲ။”

ဦးအောင်ဖေ
” တစ်ကြောင်းတည်းနဲ့ ပြောရရင်
“မေတ္တာဆိုတာ သူတစ်ပါးကို ချမ်းသာစေလိုခြင်းကနေ စတင်ပြီး မိမိစိတ်ကို ဒေါသနဲ့ အာဃာတတို့ရဲ့ အကျဉ်းထောင်ကနေ မိမိကိုယ်တိုင် ပြန်လည်လွှတ်ပေးခြင်း ဖြစ်တယ်”
လို့ ပြောချင်တယ်။

ဒါပေမယ့် ဓမ္မလမ်းကြောင်းအပြည့်အစုံနဲ့ ပြောရရင်
စိတ်ကို သိပါ။�စိတ်ကို စစ်ပါ။�မေတ္တာကို ပွားပါ။�ဒေါသကို မကျွေးပါနှင့်။�အာဃာတကို လွှတ်ပါ။�စိတ်ကို နူးညံ့သန့်ရှင်းစေပါ။�ထိုစိတ်ဖြင့် ဖြစ်ပျက်သမျှကို ပညာဖြင့် ရှုပါ။�ပညာဖြင့် စွဲလမ်းမှုကို လျှော့ပါ။�အာသဝေါကုန်ခန်းရာ နိဗ္ဗာန်သို့ ဦးတည်ပါ။
အဲဒါဟာ တောင်ကလေးဆရာတော်ရဲ့
“မေတ္တာဖြင့် စိတ်ကို လွတ်မြောက်အောင် လေ့ကျင့်ခြင်း”
တရားဒေသနာရဲ့ အနှစ်သာရပဲ။”

⸻

နိဂုံး ဥပုသ်နေ့၏ အမှတ်တရ

ဦးရွှေအောင်
” ဒီနေ့ ဥပုသ်သီလဆောက်တည်ပြီး ဒီစာကို ဖတ်ရတာ အဓိပ္ပါယ်ရှိတယ်ဗျာ။
ဥပုသ်သီလက ကိုယ်ကျင့်တရားကို ထိန်းတယ်။
မေတ္တာက စိတ်ကို ပျော့ပျောင်းသန့်ရှင်းစေတယ်။
ပညာက အဲဒီစိတ်နဲ့ အမှန်ကို မြင်စေတယ်ဆရာကြီးခင်ဗျား။”

ဦးအောင်ဖေ
” ဟုတ်တယ် ဆရာလေး…
နောက်ဆုံးတော့ သူတစ်ပါးကို ပြောင်းလဲဖို့ထက် မိမိစိတ်ကို မိမိ ပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်ဖို့က ပိုအရေးကြီးတယ်။
သူ့အမှားကို သူယူသွားလိမ့်မယ်။
သူ့ကံကို သူဆက်ခံလိမ့်မယ်။
ကိုယ်ယူသွားရမှာက
ကိုယ့်စိတ်ရဲ့ အကျိုးအကြောင်း၊ ကိုယ့်လုပ်ရပ်ရဲ့ အကျိုးဆက်၊ ကိုယ့်ပညာရဲ့ အဆင့်အတန်းပဲ။

ဒါကြောင့်
ဒေါသဖြင့် မိမိကိုယ်ကို မချုပ်နှောင်ပါနှင့်။
အာဃာတဖြင့် မိမိစိတ်ကို မလေးစေပါနှင့်။
မေတ္တာဖြင့် မိမိစိတ်ကို ပြန်လည်လွှတ်ပေးပါ။
မေတ္တာကို ဆုတောင်းစကားတစ်ခွန်းအဖြစ် မထားဘဲ
ဘဝတစ်ခုလုံး၏ လေ့ကျင့်မှုအဖြစ် ပြုပါ။
မေတ္တာမှ စိတ်ငြိမ်းအေးခြင်း၊
စိတ်ငြိမ်းအေးခြင်းမှ ပညာ၊
ပညာမှ စွဲလမ်းမှုလျော့ခြင်း၊
စွဲလမ်းမှုလျော့ခြင်းမှ လွတ်မြောက်ခြင်းသို့
တဖြည်းဖြည်း လျှောက်လှမ်းကြပါစို့။

[ “မေတ္တာယ စေတောဝိမုတ္တိယာ”
မေတ္တာဖြင့် စိတ်လွတ်မြောက်ခြင်း။
ထိုစကားသည် တရားစာအုပ်ထဲက စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟုတ်။
မိမိစိတ်ကို မိမိ ပြန်လည်လွှတ်ပေးရန် ဖွင့်ပေးထားသော တံခါးတစ်ချပ် ဖြစ်သည်။]

🍀ရှောင်ကြဉ်ရေး ဩဝါဒကထာ(စကား)🍀
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

၁။ သိထားတဲ့အမှန်တရားကို လက်တွေ့
ကျင့်သုံးပါ။ သိရုံနဲ့ ဘဝမပြောင်းလဲပါ
ဘူး။

၂။ မေတ္တာအကြောင်း ပြောတာထက်
မေတ္တာနဲ့ ဆက်ဆံပါ။

၃။ သီလအကြောင်း ပြောတာထက် သီလရှိ
အောင် ကျင့်ပါ။

၄။ သည်းခံခြင်းကို ချီးမွမ်းနေမယ့်အစား
ဒေါသထွက်ချိန်မှာ သည်းခံကြည့်ပါ။

၅။ စိတ်ကောင်းရှိဖို့ဆိုတာ စိတ်ကောင်းတဲ့
အချိန်မှာ မဟုတ်ဘဲ အခက်အခဲကြားမှာ
စမ်းသပ်ရပါတယ်။

၆။ ကောင်းမှုကို လူမြင်ဖို့ မလုပ်ပါနဲ့။
မမြင်သူရှိလည်း ကောင်းမှုဖြစ်အောင်
လုပ်ပါ။

၇။ နေ့စဉ်အကျင့်ကောင်းလေးတစ်ခုကို
စွဲမြဲအောင် ကျင့်သုံးပါ။

၈။ စကားနည်းနည်းပြောပြီး
အလုပ်နဲ့ သက်သေပြပါ။

၉။ မိမိသိထားတဲ့ ဓမ္မကို မိမိဘဝမှာ
အသုံးချနိုင်မှ တကယ့်ဓမ္မပညာ
ဖြစ်ပါတယ်။

၁၀။ ကောင်းတာကို သိခြင်းထက်
ကောင်းတာကို ကျင့်ခြင်းက
ပိုတန်ဖိုးရှိပါတယ်။

      တောင်ကလေးဆရာတော်
     (၁.၉.၂၀၂၆) ရက်နေ့နံနက်။

☮️ငြိမ်းချမ်းရေးကို စကားဖြင့်စတင်၍
အနာဂတ်ကို လက်တွဲတည်ဆောက်ကြမည်☮️

[ဆရာကြီး ဦးရွှေအောင်နှင့် ဆရာကြီး ဦးအောင်ဖေတို့၏ အပြန်အလှန်ဆွေးနွေးခန်း]

ဦးရွှေအောင် �” ဦးအောင်ဖေရေ… လာမယ့် စက်တင်ဘာ ၇ ရက်နေ့မှာ KNPBC က ဦးဆောင်ပြီး အပြုသဘောဆောင်တဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးပွဲတစ်ရပ် ကျင်းပမယ် ဆိုတာကို ကြားရတော့ ကျွန်တော်ကတော့ အားရပါတယ်။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာ တစ်ဖက်နဲ့တစ်ဖက် အနိုင်ယူဖို့ ကြိုးစားတာမဟုတ်ဘူး။ မတူညီတဲ့အမြင်တွေကို စားပွဲဝိုင်းပေါ်တင်ပြီး နားထောင်နိုင်ဖို့၊ နားလည်နိုင်ဖို့နဲ့ အတူတူ အဖြေရှာနိုင်ဖို့ ဖြစ်တယ်လို့ ကျွန်တော်မြင်ပါတယ်။”

ဦးအောင်ဖေ�” မှန်ပါတယ်။ ငြိမ်းချမ်းရေးကို စစ်ပွဲပြီးမှ စဉ်းစားရမယ့်ကိစ္စလို့ မမြင်သင့်တော့ဘူး။ ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် စကားပြောခြင်းက ပဋိပက္ခတွေ မကြီးထွားခင်ကတည်းက စတင်ရမယ့် လုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်ပါတယ်။
အထူးသဖြင့် ကရင်ပြည်နယ်အနာဂတ်ကို စဉ်းစားတဲ့အခါ “ဘယ်သူနိုင်မလဲ” ဆိုတာထက် “ပြည်သူတွေ ဘယ်လိုအေးချမ်းစွာ နေထိုင်နိုင်မလဲ” ဆိုတာကို ပထမထားသင့်တယ်။”

⸻

ပြည်သူကို ဗဟိုပြုသော ငြိမ်းချမ်းရေး

ဦးရွှေအောင်�” ကျွန်တော်ကတော့ ငြိမ်းချမ်းရေးရဲ့ အဓိကစံနှုန်းဟာ ပြည်သူတွေရဲ့နေ့စဉ်ဘဝနဲ့ တိုင်းတာရမယ်လို့ ထင်တယ်။
ကျောင်းတွေ ပုံမှန်ဖွင့်နိုင်ပြီလား။�ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု ရနိုင်ပြီလား။�လယ်သမားတွေ စိုက်ပျိုးနိုင်ပြီလား။�လူငယ်တွေ အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်ရှိပြီလား။�မိသားစုတွေ လုံခြုံစွာ နေထိုင်နိုင်ပြီလား။
စစ်ဘေးသင့်ပြည်သူများ အိမ်ပြန်နိုင်ကြပြီလား? စတဲ့
ဒီမေးခွန်းတွေရဲ့ အဖြေကောင်းလာမှ ငြိမ်းချမ်းရေးရဲ့ အသီးအပွင့်ကို ပြည်သူတွေ ခံစားရပြီ လို့ ပြောနိုင်မှာပါ။”

ဦးအောင်ဖေ�” အဲဒါကြောင့် ကရင်ပြည်နယ်အနာဂတ်ကို တည်ဆောက်တဲ့နေရာမှာ လက်နက်ကိုင်ပဋိပက္ခ လျော့ချရေးတစ်ခုတည်းနဲ့ မလုံလောက်ဘူး။
ပညာရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ စီးပွားရေး၊ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး၊ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေး၊ လူငယ်အခွင့်အလမ်းနဲ့ ဒေသခံပြည်သူတွေရဲ့ လူမှုဘဝ တွေကိုပါ တစ်ပြိုင်နက်တည်း စဉ်းစားရမယ်။

⸻
ကရင်ပြည်နယ်၏ အနာဂတ်ကို ဘယ်လိုတည်ဆောက်မလဲ?

ဦးရွှေအောင် �” ကရင်ပြည်နယ်ရဲ့ အနာဂတ်ဟာ ကရင်လူမျိုးတွေအတွက်သာမက ဒီပြည်နယ်ထဲမှာ အတူတကွနေထိုင်ကြတဲ့ လူမျိုးနွယ်စုအားလုံးအတွက်ပါ ဖြစ်တယ်။
ဒါကြောင့် အနာဂတ်ပြည်နယ်တည်ဆောက်ရေးမှာ အပြန်အလှန်လေးစားမှု၊ တန်းတူညီမျှမှု၊ တရားမျှတမှုနဲ့ အားလုံးပါဝင်မှု တွေဟာ မရှိမဖြစ် အခြေခံတန်ဖိုးတွေ ဖြစ်ရမယ်။”

ဦးအောင်ဖေ�” ဟုတ်တယ်။ “ငါတို့အတွက်” ဆိုတဲ့အမြင်ကနေ “ငါတို့အားလုံးအတွက်” ဆိုတဲ့အမြင်ကို ပြောင်းရမယ်။
ကရင်အမျိုးသားရေးဟာလည်း တခြားလူမျိုးတွေကို ဖယ်ထုတ်ဖို့ မဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်အမျိုးသားရေးအခွင့်အရေး၊ ကိုယ့်ယဉ်ကျေးမှု၊ ကိုယ့်ဘာသာစကား၊ ကိုယ့်ဒေသဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို တရားမျှတစွာ ထိန်းသိမ်းမြှင့်တင်ရင်း ပြည်ထောင်စုအတွင်း အခြားတိုင်းရင်းသားများနဲ့ လက်တွဲနိုင်ဖို့ ဖြစ်သင့်တယ်။”

⸻
ဖက်ဒရယ်ပြည်ထောင်စုဆိုတာ ဘာလဲ?

ဦးရွှေအောင်�” ကျွန်တော်တို့ ပြောနေကြတဲ့ ဖက်ဒရယ်ပြည်ထောင်စု ဆိုတာကိုလည်း အဓိပ္ပာယ်မှန်မှန် နားလည်ဖို့လိုတယ်။
ဖက်ဒရယ်စနစ်ဆိုတာ တိုင်းရင်းသားလူမျိုးများရဲ့ အခွင့်အရေးကို အသိအမှတ်ပြုခြင်း၊ အာဏာခွဲဝေခြင်း၊ ဒေသန္တရအုပ်ချုပ်ရေးနဲ့ ပြည်ထောင်စုအဆင့် အုပ်ချုပ်ရေးတို့အကြား တာဝန်နဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်တွေကို ရှင်းလင်းစွာ သတ်မှတ်ခြင်း၊ တန်းတူညီမျှမှုနဲ့ ဒီမိုကရေစီကို အခြေခံခြင်းတို့နဲ့ ဆိုင်ပါတယ်။”

ဦးအောင်ဖေ�” မှန်ပါတယ်။ အဲဒီအတွက် ကရင်အမျိုးသားတွေရဲ့ နိုင်ငံရေး၊ လူမှုရေး၊ ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ဒေသဖွံ့ဖြိုးရေးဆိုင်ရာ အခွင့်အရေးတွေကို အာမခံပေးနိုင်တဲ့ ဖက်ဒရယ်ပြည်ထောင်စု တည်ဆောက်ရေးဟာ အရေးကြီးတယ်။
ဒါပေမယ့် အဲဒီလို ပြည်ထောင်စုတည်ဆောက်ရေးဟာ အမုန်းတရားနဲ့ မတည်ဆောက်နိုင်ဘူး။�ယုံကြည်မှုနဲ့ပဲ တည်ဆောက်ရမယ်။”

⸻
ဘယ်လိုကြိုးစားကြမလဲ?

ဦးရွှေအောင်�” ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြရမလဲ။”

ဦးအောင်ဖေ�” ကျွန်တော်ကတော့ အချက်ငါးချက်နဲ့ ပြောချင်တယ်။

ပထမ = ဆွေးနွေးရမယ်။�မတူညီတဲ့အမြင်ရှိသူတွေကို ရှောင်မသွားဘဲ စားပွဲဝိုင်းပေါ်မှာ တွေ့ဆုံရမယ်။

ဒုတိယ = နားထောင်ရမယ်။�ကိုယ့်အမြင်ကိုသာ ပြောတာမဟုတ်ဘဲ တစ်ဖက်လူရဲ့ နာကျင်မှု၊ စိုးရိမ်မှုနဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို နားထောင်ရမယ်။

တတိယ = ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်ရမယ်။�နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တဲ့ ပဋိပက္ခတွေကြောင့် ယုံကြည်မှု ပျက်စီးခဲ့ရင် တစ်ရက်တည်းနဲ့ ပြန်တည်ဆောက်လို့မရဘူး။ အဆင့်ဆင့်၊ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ချက်တွေနဲ့ တည်ဆောက်ရမယ်။

စတုတ္ထ = လူငယ်တွေနဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို နေရာပေးရမယ်။�အနာဂတ်ဟာ သူတို့ရဲ့အနာဂတ်လည်း ဖြစ်လို့ သူတို့ရဲ့အသံကို ငြိမ်းချမ်းရေးလုပ်ငန်းစဉ်ထဲမှာ ပါဝင်စေရမယ်။

ပဉ္စမ = အနာဂတ်ကို အတူတူရေးဆွဲရမယ်။�ဘယ်သူက အနိုင်ရမလဲဆိုတာထက် ဘယ်လိုပြည်နယ်မျိုးကို အတူတူတည်ဆောက်မလဲ၊ ဘယ်လိုပြည်ထောင်စုမျိုးမှာ အတူတကွ နေထိုင်မလဲ ဆိုတာကို ဆွေးနွေးရမယ်။”

ဦးရွှေအောင်�” အဲဒီအချက်က အရေးကြီးတယ်။
ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာ အတိတ်ကို မေ့ပစ်လိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘူး။ အတိတ်က သင်ခန်းစာယူပြီး အနာဂတ်ကို မတူတဲ့နည်းလမ်းနဲ့ တည်ဆောက်ခြင်း ဖြစ်တယ်။”

⸻

စက်တင်ဘာ ၇ ရက် ဆွေးနွေးပွဲအတွက်

ဦးအောင်ဖေ�” ဒါကြောင့် စက်တင်ဘာ ၇ ရက် KNPBC ရဲ့ ဆွေးနွေးပွဲဟာ စကားဝိုင်းတစ်ခု ကျင်းပပြီး ပြီးဆုံးသွားတဲ့ အခမ်းအနားတစ်ခု မဖြစ်သင့်ဘူး။
နောက်ထပ်ဆွေးနွေးမှုတွေ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်လာဖို့၊ ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းတွေ ဆက်လုပ်နိုင်ဖို့၊ အကြံပြုချက်တွေကို လက်တွေ့လုပ်ငန်းတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ဖို့ အစပြုရာနေရာတစ်ခု ဖြစ်သင့်တယ်။”

ဦးရွှေအောင် �” အထူးသဖြင့် အဲဒီဆွေးနွေးပွဲမှာ အပြစ်တင်စကားထက် အဖြေရှာတဲ့စကား၊ အတိတ်ကို ပြန်လည်တူးဖော်ပြီး အငြင်းပွားတာထက် အနာဂတ်ကို ဘယ်လိုတည်ဆောက်မလဲဆိုတဲ့ စကား တွေ ပိုများဖို့ လိုတယ်။
အဲဒါမှသာ အပြုသဘောဆောင်တဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးပွဲလို့ ပြောနိုင်မယ်။”

⸻

နောက်ဆုံးစကား

ဦးအောင်ဖေ�” ကျွန်တော်တို့အားလုံး သဘောထားမတူနိုင်ကြပါတယ်။ ဒါဟာ သဘာဝပါပဲ။
ဒါပေမယ့် သဘောထားမတူခြင်းနဲ့ ရန်သူဖြစ်ခြင်းဟာ အတူတူမဟုတ်ဘူး။
မတူညီတဲ့အမြင်တွေကို လေးစားရင်း၊ အပြန်အလှန်နားထောင်ရင်း၊ ညှိနှိုင်းရင်းနဲ့ ဘုံအကျိုးကို ရှာဖွေနိုင်ရင် ငြိမ်းချမ်းရေးဟာ အိပ်မက်တစ်ခုတည်း မဟုတ်တော့ဘူး။”

ဦးရွှေအောင် �” ဟုတ်ပါတယ်။
ကရင်ပြည်နယ်ရဲ့ အနာဂတ်ဟာ ယနေ့ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုစကားပြောကြသလဲ၊ ဘယ်လိုနားထောင်ကြသလဲ၊ ဘယ်လိုလက်တွဲကြသလဲ ဆိုတာနဲ့ အများကြီးဆိုင်တယ်။
ကရင်အမျိုးသားတွေရဲ့ တန်းတူညီမျှမှုနဲ့ အမျိုးသားအခွင့်အရေးကို လေးစားအသိအမှတ်ပြုရင်း၊ အခြားတိုင်းရင်းသားများနှင့်လည်း အပြန်အလှန်လေးစားမှု၊ တန်းတူညီမျှမှုတို့ဖြင့် လက်တွဲကာ ဒီမိုကရေစီနှင့် ဖက်ဒရယ်စနစ်ကို အခြေခံသည့် ငြိမ်းချမ်းသာယာသော ပြည်ထောင်စု တည်ဆောက်နိုင်ရေးဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အနာဂတ်တာဝန် ဖြစ်ပါတယ်။”

ဦးအောင်ဖေ�” ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သတင်းစကားကို ဒီလိုပဲ ချုပ်ကြရအောင်
“ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် တွေ့ဆုံကြပါစို့။�နားလည်မှုအတွက် နားထောင်ကြပါစို့။�တန်းတူညီမျှမှုအတွက် လက်တွဲကြပါစို့။�ကရင်ပြည်နယ်၏ အနာဂတ်အတွက် အတူတကွ ကြိုးပမ်းကြပါစို့။�ဒီမိုကရေစီနှင့် ဖက်ဒရယ်ပြည်ထောင်စု၏ အနာဂတ်အတွက်�ယုံကြည်မှု၊ မေတ္တာနှင့် ဉာဏ်ပညာတို့ဖြင့် တည်ဆောက်ကြပါစို့။”

ဦးရွှေအောင် �” အဲဒီစကားနဲ့ပဲ အဆုံးသတ်ရင် ကောင်းမယ်ထင်ပါတယ်။
“ငြိမ်းချမ်းရေးသည် တစ်ဖက်ဖက်၏ အောင်ပွဲမဟုတ်၊�အားလုံး၏ အနာဂတ်အတွက် အတူတကွ ရရှိရမည့် အောင်ပွဲဖြစ်သည်။”
စက်တင်ဘာ ၇ ရက်နေ့ KNPBC ငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးပွဲမှ စတင်၍�ကရင်ပြည်နယ်အတွက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အနာဂတ်၊�ကရင်အမျိုးသားများအတွက် တန်းတူညီမျှသော အခွင့်အရေး၊�နှင့် ဒီမိုကရေစီဖက်ဒရယ်ပြည်ထောင်စုအတွက်�အပြုသဘောဆောင်သော လမ်းသစ်များ ပေါ်ပေါက်လာပါစေ။”

“May each and every one of you be blessed with peace and serenity of body and mind on this auspicious evening.”
Sayargyi U AUNG PAY