။ သက်တော် (၆၇) နှစ်၏ အတွေးအမြင်။
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ယနေ့ အရှင်သည် သက်တော် (၆၇) နှစ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာပါပြီ။ တစ်နှစ်လျှင် (၃၆၅) ရက်ရှိသော်လည်း၊ ထိုရက်များသည် တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်လွန်သွားလျက် ရှိပါသည်။
အသက်အရွယ် (၆၀) ကျော်၍ (၇၀) နှစ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသူတစ်ဦးအတွက် ခန္ဓာဝန်နှင့် ပတ်သက်၍ ရုပ်ခန္ဓာဝန်ကို ပို၍ လေးလံစွာ ထမ်းဆောင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။ အိုမင်းလာသော ရုပ်ခန္ဓာကို ထမ်းပိုးနေရသူသည် လေးလံသော ပစ္စည်းဝန်ကို ထမ်းရွက်နေရသူနှင့် တူလှသည်။
ရုပ်အို၊ ရုပ်ပျက်တစ်ခုကို ထမ်းဆောင်နေရသူတိုင်းသည် ရုပ်နှင့်သက်ဆိုင်သော အကြောင်းတရားများကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ သိမြင်လာရသည်။ ထိုသို့ သိမြင်လာသည်နှင့်အမျှ နောင်ဘဝ၌ ရုပ်ခန္ဓာအသစ်တစ်ဖန် ရရှိလိုသော စိတ်ဆန္ဒများလည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းပျောက်ကွယ်လာတတ်သည်။
ရုပ်ကို ထမ်းရွက်နေရသော စိတ်သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများကို ကြုံတွေ့နေရသကဲ့သို့၊ စိတ်ကို အမှီပြုနေသော အရာရာတို့၏ သဘောသဘာဝကိုလည်း အသိဉာဏ်ဖြင့် သိမြင်လာရသည်။ ထို့ကြောင့် ဤရုပ်ခန္ဓာသည် နာမ်တရားတို့၏ အကြောင်းအရင်းဖြစ်သော်လည်း တပ်မက်ဖွယ်ရာ၊ စွဲလမ်းဖွယ်ရာ အရာမဟုတ်ကြောင်းကို ပိုမိုထင်ရှားစွာ နားလည်သဘောပေါက်လာရသည်။
ထို့ကြောင့် သက်တော် (၆၇) နှစ်သို့ ရောက်ရှိလာသော ဤအိုရုပ်ကြီးကို မည်သူက ထမ်းရွက်နေသနည်း၊ မည်သည့်အရာက ပင်ပန်းနေသနည်းဟူသည်ကို မိမိတို့တစ်ဦးချင်းစီအနေဖြင့် ဆင်ခြင်သိမြင်နိုင်ကြရန် လိုအပ်ပါသည်။
အဆုံးတွင် သိမြင်ရသည်မှာ —
“ဤရုပ်သည် နာမ်တရားတို့၏ အမှီခံသာ ဖြစ်၏။
မမြဲသော သဘောရှိ၏။
ဆင်းရဲသော သဘောရှိ၏။
အတ္တမဟုတ်သော သဘောရှိ၏။”
ဤသည်ကား သစ္စာတရား၏ အမှန်သဘောတည်း။
တောင်ကလေးဆရာတော်
၁၅-၇-၂၀၂၆ ရက်နေ့ နံနက်ခင်း
