🍀ပိုင်ဆိုင်ခြင်း၏နောက်ကွယ်က မမြဲခြင်းနှင့် ဘဝ၏အဓိပ္ပာယ်ရှာဖွေခြင်း🍀
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
တောင်ကလေးဆရာတော်
(၂၇.၇.၂၀၂၆) ရက်နေ့။
လူ့ဘဝသည် လိုအင်ဆန္ဒများနှင့် လိုလားချက်များဖြင့် အစဉ်မပြတ် လည်ပတ်နေတတ်သည်။ မရသေးသောအရာကို ရချင်ကြသည်။ ရလာသောအရာကို မဆုံးရှုံးချင်ကြပြန်သည်။ မိမိလိုချင်သောအရာတစ်ခုကို ရရှိပိုင်ဆိုင်လိုက်သောအခါ ခဏတာ ပျော်ရွှင်ကျေနပ်မှုကို ခံစားရသော်လည်း ထိုပိုင်ဆိုင်မှုသည် အမြဲတမ်း မိမိအနားတွင် ရှိနေမည်ဟု အာမခံချက်မရှိပေ။
အကြောင်းမှာ လောကရှိအရာအားလုံးသည် မမြဲခြင်း (အနိစ္စ) သဘောတရားအောက်တွင် ရှိနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
တစ်ခါတစ်ရံ မိမိအလွန်လိုချင်ခဲ့သောအရာသည် မိမိလက်ထဲရောက်လာပြီးနောက်တွင်ပင် ဝမ်းမြောက်ခြင်းထက် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းကို ပိုမိုဖြစ်စေနိုင်သည်။ ပိုင်ဆိုင်ထားသမျှကို ထိန်းသိမ်းရမည့်ဝန်၊ ဆုံးရှုံးမည်ကို ကြောက်ရွံ့ရသည့်ဝန်၊ မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ မဖြစ်လာသောအခါ ခံစားရသည့် စိတ်ပျက်မှုတို့သည် ပိုင်ဆိုင်ခြင်း၏နောက်ကွယ်တွင် မမြင်နိုင်သော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ပေါက်လာတတ်သည်။
ပိုင်ဆိုင်ခြင်းသည် အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်ခြင်းမဟုတ်
လူတစ်ယောက်သည် တစ်စုံတစ်ရာကို ရရှိရန် အလွန်အမင်းလိုလားနေချိန်တွင် “ရရှိသွားလျှင် အားလုံးပြည့်စုံသွားမည်” ဟု ထင်တတ်သည်။ သို့သော် လက်တွေ့တွင် ထိုသို့မဟုတ်တတ်ပေ။
ပထမအချက်မှာ မမြဲခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
မည်သည့်အရာမဆို အချိန်နှင့်အမျှ ပြောင်းလဲတတ်သည်။ ယနေ့ရှိသောအရာသည် မနက်ဖြန်တွင် မရှိတော့နိုင်သကဲ့သို့၊ ယနေ့ချစ်ခင်ရသောသူသည်လည်း တစ်နေ့နေ့တွင် ခွဲခွာရနိုင်သည်။ ပိုင်ဆိုင်ထားသောအရာများသည် ပျက်စီးနိုင်သည်။ အခြေအနေများသည် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ ထိုအမှန်တရားကို မသိမြင်ဘဲ “ဒါဟာ ငါ့အတွက် အမြဲတမ်းရှိနေမယ်” ဟု စွဲလမ်းထားလေလေ၊ ဆုံးရှုံးရချိန်တွင် ပူပန်နာကျင်ရလေလေ ဖြစ်တတ်သည်။
ဒုတိယအချက်မှာ ရောင့်ရဲနိုင်ခက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
လူ့စိတ်သည် ရရှိပြီးသည်နှင့် ရပ်တန့်သွားလေ့မရှိပေ။ တစ်ခုရလျှင် နောက်တစ်ခုကို လိုချင်လာတတ်သည်။ လိုချင်သောအရာတစ်ခုကို ရရှိပြီးသော်လည်း စိတ်က “ဒါလောက်နဲ့ မလုံလောက်သေးဘူး” ဟု ပြောနေတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများ တိုးပွားလာသော်လည်း စိတ်၏မပြည့်စုံမှုသည် မလျော့သွားဘဲ ပိုမိုကြီးထွားလာတတ်သည်။
တတိယအချက်မှာ မျှော်လင့်ချက်နှင့် အမှန်တရားကြားက ကွာဟချက် ဖြစ်သည်။
မိမိစိတ်ထဲတွင် ပုံဖော်ထားသောအရာနှင့် လက်တွေ့ဘဝတွင် ကြုံတွေ့ရသောအရာသည် တစ်ထပ်တည်း မဖြစ်တတ်ပါ။ ထိုအခါ “ငါထင်ထားသလို မဖြစ်ဘူး”၊ “ငါမျှော်လင့်ထားသလို မကောင်းဘူး” ဟူသော စိတ်ပျက်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာတတ်သည်။
ထို့ကြောင့် တစ်ခါတစ်ရံ မရရှိခြင်းက ဆုံးရှုံးခြင်းမဟုတ်သကဲ့သို့၊ ရရှိပိုင်ဆိုင်ခြင်းကလည်း အမြဲတမ်းအောင်မြင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။
စိတ်ထဲက ဗလာဖြစ်နေခြင်းသည် ဘာကိုပြောနေသလဲ
တစ်ခါတစ်ရံ ဘဝတွင် အပြင်ပန်းအားဖြင့် အရာရာအဆင်ပြေနေပေမဲ့ အတွင်းစိတ်တွင်တော့ ဗလာဖြစ်နေသလို ခံစားရတတ်သည်။
အလုပ်ရှိသည်။ ပိုင်ဆိုင်မှုရှိသည်။ လူမှုဆက်ဆံရေးများရှိသည်။ မိမိလုပ်နေကျအရာများကိုလည်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသည်။ သို့သော် အရင်ကလို ပျော်ရွှင်မှုမရှိတော့ပေ။
ထိုအခြေအနေသည် မိမိဘဝတွင် တစ်စုံတစ်ရာ လိုအပ်နေသည်ဟု အတွင်းစိတ်က သတိပေးနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
အရေးကြီးသည်မှာ ထိုခံစားချက်ကို ချက်ချင်း “ငါ့ဘဝမှာ ဘာမှအဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဘူး” ဟု အဆုံးသတ်မသတ်မှတ်ရန် ဖြစ်သည်။
တစ်ခါတစ်ရံ ထိုဗလာဖြစ်မှုသည် မိမိဘဝ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ရှာဖွေရမည့်အချိန် ရောက်ရှိလာပြီ ဟူသော အချက်ပေးသံတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။
မိမိ၏အတွင်းစိတ်တန်ဖိုးများနှင့် မိမိလက်ရှိဖြတ်သန်းနေသောဘဝပုံစံတို့ မကိုက်ညီတော့သည့်အခါတွင်လည်း ထိုသို့ခံစားရတတ်သည်။
ဘဝအပြောင်းအလဲများသည် ကြောက်စရာမဟုတ်
အသက်အရွယ်ပြောင်းလဲလာခြင်း၊ အလုပ်အကိုင်ပြောင်းလဲခြင်း၊ နေရာဒေသပြောင်းလဲခြင်း၊ လူမှုဆက်ဆံရေးများ ပြောင်းလဲခြင်းတို့သည် လူတိုင်း၏ဘဝတွင် တစ်ချိန်မဟုတ်တစ်ချိန် ကြုံတွေ့ရမည့်အရာများ ဖြစ်သည်။
အပြောင်းအလဲများကြားတွင် စိတ်မတည်ဖြစ်ခြင်း၊ မသေချာမရေရာမှုကို ခံစားရခြင်းတို့သည် သဘာဝကျသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူသည် မသိသေးသောအရာထက် သိပြီးသားအရာကို ပိုမိုလုံခြုံသည်ဟု ခံစားတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် အပြောင်းအလဲသည် ဘဝပျက်စီးခြင်း၏ သင်္ကေတမဟုတ်ပါ။ အပြောင်းအလဲသည် ဘဝ၏သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။
မမြဲခြင်းကို နားလည်လာသည်နှင့်အမျှ အပြောင်းအလဲကိုလည်း ပိုမိုအေးချမ်းစွာ လက်ခံနိုင်လာသည်။
နာကျင်မှုသည်လည်း ဆရာတစ်ပါးဖြစ်နိုင်သည်
ဘဝတွင် နာကျင်မှု၊ ဆုံးရှုံးမှု၊ စိတ်ပျက်မှုနှင့် ဗလာဖြစ်မှုများကို ကြုံတွေ့ရသောအခါ မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်ရန် မလိုအပ်ပါ။
ထိုခံစားချက်များသည် မိမိ၏အားနည်းချက်ကိုသာ ဖော်ပြနေခြင်း မဟုတ်ပေ။
တစ်ခါတစ်ရံ နာကျင်မှုသည် မိမိဘဝကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုရန် လမ်းညွှန်ပေးသော ဆရာတစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်သည်။
“ငါ ဘာကြောင့် ဒီလောက်နာကျင်နေရတာလဲ”
“ငါ တကယ်လိုချင်တာ ဘာလဲ”
“ငါ့ဘဝမှာ ဘာက အရေးကြီးဆုံးလဲ”
“ငါ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့အရာတွေထဲမှာ ဘယ်အရာက တကယ်တန်ဖိုးရှိသလဲ”
“ငါ့စိတ်ကို အေးချမ်းစေမယ့် ဘဝပုံစံက ဘာလဲ”
ဟူသော မေးခွန်းများကို မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်မေးမြန်းကြည့်သင့်သည်။
အတွင်းစိတ်၏ အချက်ပေးသံကို နားထောင်ပါ
စက်ပစ္စည်းတစ်ခုတွင် သတိပေးမီးလင်းလာသောအခါ မီးကိုဖျောက်ရန်သာ ကြိုးစားခြင်းထက် ဘာကြောင့် မီးလင်းလာသလဲဆိုသည်ကို စစ်ဆေးရသည်။
အတွင်းစိတ်၏ နာကျင်မှုနှင့် ဗလာဖြစ်မှုများလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။
ထိုခံစားချက်ကို အတင်းဖိနှိပ်ခြင်းထက် ၎င်း၏အကြောင်းရင်းကို နားလည်ရန် ကြိုးစားသင့်သည်။
မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်မေးမြန်းကြည့်ပါ
- ငါ အမှန်တကယ် ဘာကိုလိုချင်တာလဲ။
- ငါ့ဘဝမှာ တကယ်အရေးကြီးတဲ့ တန်ဖိုးတွေက ဘာတွေလဲ။
- ငါ့ဘဝကို ငါကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အခြားသူတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်အတိုင်း နေနေတာလား။
- ငါ ပိုင်ဆိုင်ချင်တာနဲ့ ငါ တကယ်လိုအပ်တာ ဘာကွာခြားသလဲ။
- ငါ့စိတ်ကို အေးချမ်းစေဖို့ ဘာတွေကို လွှတ်ချဖို့လိုသလဲ။
- ငါ့ဘဝကို အဓိပ္ပာယ်ရှိစေမယ့် အရာက ဘာလဲ။
ထိုမေးခွန်းများ၏ အဖြေကို တစ်နေ့တည်းနှင့် ရှာတွေ့ရန် မလိုအပ်ပါ။ အရေးကြီးသည်မှာ မိမိကိုယ်ကို ရိုးသားစွာ ပြန်လည်ကြည့်ရှုနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။
ပိုင်ဆိုင်ခြင်းထက် နားလည်ခြင်း
လူ့ဘဝ၏ အေးချမ်းမှုသည် ပိုင်ဆိုင်မှုများ များပြားလာခြင်းမှသာ ရရှိသည်မဟုတ်ပေ။
မိမိပိုင်ဆိုင်ထားသမျှ၏ မမြဲခြင်းသဘောကို နားလည်လာခြင်း၊ ရရှိသောအရာများကို ရရောင့်ရဲစွာ အသုံးချတတ်ခြင်း၊ ဆုံးရှုံးရသောအခါ လက်ခံနိုင်ခြင်း၊ မိမိမထိန်းချုပ်နိုင်သောအရာများကို လွှတ်ချနိုင်ခြင်း တို့မှလည်း စိတ်၏အေးချမ်းမှုကို ရရှိနိုင်သည်။
ဘဝ၏တန်ဖိုးသည် “ဘယ်လောက်များများ ပိုင်ဆိုင်ထားသလဲ” ဆိုသည်ထက် “ပိုင်ဆိုင်ထားသမျှကို ဘယ်လောက်နားလည်စွာ အသုံးချနိုင်သလဲ” ဆိုသည့်အချက်တွင် ပိုမိုတည်ရှိနိုင်သည်။
ထို့အပြင် မိမိဘဝ၏အဓိပ္ပာယ်ကို ရှာဖွေခြင်းသည် အပြင်လောကတွင် အသစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေခြင်းထက် မိမိ၏အတွင်းစိတ်ကို ပြန်လည်တွေ့ရှိခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
မမြဲခြင်းကို သိမြင်လာသောအခါ စွဲလမ်းမှု လျော့လာသည်။
စွဲလမ်းမှု လျော့လာသောအခါ ကြောက်ရွံ့မှု လျော့လာသည်။
ကြောက်ရွံ့မှု လျော့လာသောအခါ စိတ်သည် ပိုမိုလွတ်လပ်လာသည်။
စိတ်လွတ်လပ်လာသောအခါ ဘဝ၏အဓိပ္ပာယ်ကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ မြင်လာနိုင်သည်။
ထို့ကြောင့် ဘဝတွင် တစ်ခါတစ်ရံ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဗလာဖြစ်မှု၊ နာကျင်မှုနှင့် မသေချာမရေရာမှုများကို အဆုံးသတ်ခြင်းတစ်ခုအဖြစ် မမြင်ဘဲ မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်တွေ့ရှိရန် ဖွင့်လှစ်ပေးသော တံခါးတစ်ချပ် အဖြစ် မြင်ကြည့်သင့်သည်။
ဘဝသည် အမြဲတမ်း မိမိလိုချင်သည့်အတိုင်း ဖြစ်မလာနိုင်ပါ။
သို့သော် ဘဝ၏မမြဲခြင်းကို နားလည်ပြီး၊ မိမိ၏စိတ်ကို နားလည်ကာ၊ ရရှိခြင်းနှင့် ဆုံးရှုံးခြင်းနှစ်မျိုးစလုံးကို သတိဖြင့် ရင်ဆိုင်တတ်လာပါက
” ပိုင်ဆိုင်ခြင်းထက် လွှတ်ချတတ်ခြင်း၊
ရရှိခြင်းထက် ရရောင့်ရဲခြင်း၊
လိုချင်ခြင်းထက် နားလည်ခြင်း၊
အပြင်လောကကို ပြောင်းလဲခြင်းထက် မိမိစိတ်ကို သိမြင်ခြင်း” တို့ကသာ ဘဝကို ပိုမိုအေးချမ်းပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိစေနိုင်ကြောင်း တဖြည်းဖြည်း သိမြင်လာရမည် ဖြစ်
ပါသတည်း။
