🌿ဇီဝဗေဒ နဲ့ အဘိဓမ္မာ အမြင်ကို ခွဲခြားကြည့်ခြင်း🌿

🌿ဇီဝဗေဒ နဲ့ အဘိဓမ္မာ အမြင်ကို ခွဲခြားကြည့်ခြင်း🌿~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ဖော်ပြပါမေးခွန်းကို ကရင်ပြည်နယ်၊ဘားအံမြို့၊ဖလုံပညာ့ကျေးရွာမှ နော်ယွာဖော့လဲက မေးမြန်းထားတဲ့မေးခွန်းပါ။ ဆရာကြီးကိုယ်တိုင်က ဖြေဆိုထားခြင်းဖြစ်ပါတယ်။

______

။ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် အသက်ရှင်သန်ဖို့အတွက် အစားအစာ ဘယ်လောက်အရေးကြီးလဲဆိုတာကို သိပ္ပံနည်းကျ ဇီဝဗေဒအမြင်ရော၊ နာမ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အဘိဓမ္မာအမြင်နဲ့ပါ အောက်ပါအတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ လေ့လာနိုင်ပါတယ်။

၁။ ဇီဝဗေဒ (Science) အမြင်သိပ္ပံပညာအရ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ စက်ယန္တရားကြီး လည်ပတ်ပြီး အသက်ရှင်နေနိုင်ဖို့အတွက် ပြင်ပကနေ အာဟာရဓာတ်တွေ မဖြစ်မနေ ဖြည့်တင်းပေးရပါတယ်။ အဲဒါတွေကတော့

(၁) စွမ်းအင် (Calories)လှုပ်ရှားသွားလာနိုင်ဖို့ အင်အား။

(၂) ရေ (Water)ခန္ဓာကိုယ်တွင်း လုပ်ငန်းစဉ်တွေ ပုံမှန်အလုပ်လုပ်ဖို့။ အဓိကအစာများ

(၃) ပရိုတင်းအဆီ၊ ကာဗိုဟိုက်ဒရိတ် (ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ဖို့နဲ့ စွမ်းအင်ရဖို့)။ အသေးစားအာဟာရများ

(၄) ဗီတာမင်နဲ့ သတ္တုဓာတ်များ (ရောဂါကာကွယ်ဖို့နဲ့ ကြီးထွားဖို့)။

သိပ္ပံပညာ၏ကောက်ချက်

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

လူတစ်ယောက်ဟာ အစားအစာ လုံးဝမစားဘဲနဲ့ ရေရှည် အသက်ရှင်နိုင်တယ်ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါ (သိပ္ပံက လက်မခံပါ)။

၂။ အဘိဓမ္မာ (Abhidhamma) အမြင်ဗုဒ္ဓအဘိဓမ္မာတရားတော်မှာတော့ “ အာဟာရ” ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို လူ့ခန္ဓာကိုယ်တင်မကဘဲ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ တည်တံ့အောင် ပံ့ပိုးပေးတဲ့အရာ (ထောက်အပံ့) လို့ ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ပြီး “ အာဟာရ ၄ မျိုး” ဟောကြားထားပါတယ်။

(၁) ကဗလီကာရာဟာရ (ရုပ်အစာ)ကျွန်တော်တို့ ပါးစပ်ကနေ ဝါးမြိုစားသောက်လိုက်တဲ့ ထမင်း၊ ဟင်း၊ မုန့် စတဲ့ အစားအစာများ။ (ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ထောက်ပံ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။)

(၂) ဖဿာဟာရ (ထိတွေ့မှုအစာ)အာရုံတွေနဲ့ စိတ်နဲ့ လာရောက်ထိတွေ့မှု (ဖဿ)။ (စိတ်ခံစားမှုတွေကို ထောက်ပံ့ပေးပါတယ်။)

(၃) မနောသဉ္စေတနာဟာရ (စေတနာအစာ)စိတ်ဆန္ဒနဲ့ စေတနာ။ (ဘဝအသစ် ဖြစ်တည်မှုနဲ့ ကံတရားတွေကို ထောက်ပံ့ပေးပါတယ်။)

(၄) ဝိညာဏာဟာရ (သိမှုအစာ)စိတ်/ဝိညာဉ်။ (နာမ်တရားတွေ အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေအောင် ထောက်ပံ့ပေးပါတယ်။)

ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားနှင့် အစားအစာ

။ အဘိဓမ္မာအလိုအရ ကိလေသာအကုန်စင်ကြယ်သွားတဲ့ ရဟန္တာမြတ်ကြီးများ ဖြစ်စေ၊ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား ကိုယ်တိုင်ဖြစ်စေ လူ့လောကမှာ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသရွေ့ (ရုပ်ခန္ဓာကြီး ရှိနေသရွေ့) ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထောက်ပံ့မှုဖြစ်တဲ့ “ ကဗလီကာရာဟာရ (ရုပ်အစာ)” ကို မှီဝဲကြရမြဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားသည်လည်း လူသားတို့နည်းတူ နေ့စဉ် ဆွမ်းခံထွက်ပြီး ဆွမ်းဘုဉ်းပေးတော်မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။

လူတိုင်းအတွက် အနှစ်ချုပ် သဘောတရား ဇီဝဗေဒအရရော၊ အဘိဓမ္မာအရပါ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီး အသက်ရှင်နေဖို့အတွက် ပြင်ပရုပ်အစာ (ကဗလီကာရာဟာရ) ကို မဖြစ်မနေ စားသုံးရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

အဘိဓမ္မာတရားတော်သည် အစားအစာစားခြင်းကို ငြင်းပယ်ထားခြင်း မရှိဘဲ၊ လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော၊ နာမ် (စိတ်) ပိုင်းဆိုင်ရာပါ ရှင်သန်တည်တံ့ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အာဟာရတွေကို ပိုမိုနက်ရှိုင်း ကျယ်ပြန့်စွာ ခွဲခြားပြသထားခြင်းသာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဆရာကြီး ဦးအောင်ဖေ

(၆.၇.၂၀၂၆) ရက်နေ့။