🌿မိဘကို ပြောမိသောစကား🌿

🌿မိဘကို ပြောမိသောစကား🌿
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
[ကံပျက်သလား၊ စိတ်ပြင်သလား]

တောင်ကလေးဆရာတော်​၏ဩဝါဒကို နာယူမှတ်သား၍
ဆရာကြီး ဦးအောင်ဖေ
တင်ပြရေးသားပါသည်။
သရုပ်ဖော်ပုံ= AI

အမှာစကား
။ ဤစာဆောင်းပါးကို တပည့်တစ်ဦးသို့ ရည်ညွှန်း၍ ရေးသားပေးခြင်းဖြစ်ပါသည်။)

တပည့်ရေ……

လူငယ်ဘဝမှာ အမှားလုပ်မိတာ ရှိတတ်တယ်။
မသိလို့မှားတာ ရှိတယ်။
စိတ်ဆိုးလို့မှားတာ ရှိတယ်။
မာနကြောင့်မှားတာ ရှိတယ်။
တစ်ခါတလေ မိဘက ဆုံးမတာကို မခံနိုင်ဘဲ စကားပြန်ပြောမိတာလည်း ရှိတတ်တယ်။

ဒါပေမယ့်

အမှားလုပ်မိတာထက် အမှားလုပ်မိပြီး အမှားကို မသိတာက ပိုအန္တရာယ်ရှိတယ်။

အမှားကို သိတယ်။
ဝန်ခံတယ်။
တောင်းပန်တယ်။
ပြင်ဆင်တယ်။

နောက်တစ်ခါ မပြုလုပ်တော့ဘူးဆိုရင်
အဲဒီလူဟာ အမှားထဲမှာ နေတဲ့လူမဟုတ်တော့ဘူး။ အမှားကနေ သင်ခန်းစာယူတတ်တဲ့လူ ဖြစ်လာပြီ။

⸻

🌿မိဘကို ပြောမိတဲ့စကားကို ပေါ့ပေါ့မယူဆမိပါနဲ့။🌿

မိဘကို စကားပြောတဲ့အခါ အထူးသတိထားပါ။

အကြောင်းက မိဘဟာ မင်းဘဝမှာ မင်းကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တဲ့သူတွေ ဖြစ်လို့ပါ။

မင်းမပြောခင် သူတို့က မင်းအတွက် စိုးရိမ်ခဲ့တယ်။
မင်းမစားခင် သူတို့က မင်းစားရမစားရ စဉ်းစားခဲ့တယ်။
မင်းမအိပ်ခင် သူတို့က မင်းအိပ်ရာအဆင်ပြေမပြေ စောင့်ကြည့်ခဲ့တယ်။

သားသမီးဘဝက မိဘရဲ့ ကျေးဇူးကို အပြည့်အဝ သိဖို့ ခက်တတ်ပါတယ်။

အရွယ်ရောက်လာတဲ့အခါ ကိုယ့်အမြင်ကိုယ်ရှိလာတယ်။
ကိုယ့်ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုယ်ရှိလာတယ်။
တစ်ခါတလေ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မှန်တယ်လို့ ထင်လာတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ

“မိဘဆိုလည်း မိဘပဲ၊ ငါ့ဘဝငါ သိတယ်” ဆိုတဲ့ စိတ်ဝင်လာရင် စကားက ကြမ်းလာတတ်တယ်။ အဲဒီကနေ ဝစီကံ ဖြစ်လာတတ်တယ်။

⸻

🌿မနောကံက စကားကို ဦးဆောင်တယ်🌿

စကားဆိုတာ လေထဲက ရုတ်တရက်ပေါ်လာတာ မဟုတ်ဘူး။

စိတ်ထဲမှာ အရင်ဖြစ်တယ်။
ပြီးမှ နှုတ်က ထွက်လာတယ်။

ဒေါသရှိရင် ဒေါသစကား ထွက်တတ်တယ်။
မာနရှိရင် မာနစကား ထွက်တတ်တယ်။
မုန်းတီးစိတ်ရှိရင် ကြမ်းတမ်းတဲ့စကား ထွက်တတ်တယ်။

ဒါကြောင့်

မနောကံကို မထိန်းနိုင်ရင် ဝစီကံကို ထိန်းဖို့ ခက်တယ်။

အဘိဓမ္မာအမြင်နဲ့ဆိုရင် ကံရဲ့ အဓိကအကြောင်းဟာ စေတနာ ဖြစ်တယ်။

ဘုရားရှင်က

“စေတနာဟံ ဘိက္ခဝေ ကမ္မံ ဝဒါမိ”

ဟု ဟောတော်မူပါတယ်။

အဓိပ္ပါယ်က

“ရဟန်းတို့၊ စေတနာကိုပင် ကံဟူ၍ ငါဆို၏” ဆိုတာပါ။

ဒါကြောင့် မိဘကို ပြောလိုက်တဲ့စကားတစ်ခွန်းကို စကားအဖြစ်ပဲ မကြည့်နဲ့။

အဲဒီစကားနောက်က ဘယ်လိုစိတ်ရှိသလဲ ဆိုတာပါ ကြည့်ရမယ်။

⸻

🌿ဝစီကံလေးပါးကို မိဘအပေါ် မကျူးလွန်မိစေနဲ့။🌿

ဝစီကံအရ အကုသိုလ်ကမ္မပထ လေးပါးရှိတယ်။

မုသာဝါဒ =မဟုတ်တာကို ဟုတ်သလို ပြောခြင်း။

ပိသုဏဝါစာ = သူတစ်ပါးတို့ စိတ်ဝမ်းကွဲစေရန် ပြောဆိုခြင်း။

ဖရုသဝါစာ = ကြမ်းတမ်းရိုင်းစိုင်းသော စကားပြောခြင်း။

သမ္ဖပ္ပလာပ = အကျိုးမရှိသော အနှစ်မဲ့စကားများ ပြောဆိုခြင်း။

တပည့်ရေ…

မိဘကို မုသားပြောမိတာ မကောင်းဘူး။
မိဘတစ်ဦးကို တစ်ဦးနဲ့ စိတ်ဝမ်းကွဲအောင် ပြောတာ မကောင်းဘူး။
မိဘကို ကြမ်းတမ်းတဲ့စကားနဲ့ ပြောတာ ပိုပြီး မသင့်တော်ဘူး။

အထူးသဖြင့်

“အမေ၊ အဖေက ဘာသိလို့လဲ”
“ကျွန်တော့်ဘဝကို ကျွန်တော်ပဲ သိတယ်”
“မပြောနဲ့တော့”
“မိဘဖြစ်လို့ ဘာလုပ်ပေးထားလို့လဲ” ဆိုတဲ့စကားတွေဟာ တစ်ခါပြောပြီး ပျောက်သွားတဲ့အသံမဟုတ်ဘူး။

မိဘရဲ့စိတ်ထဲမှာ မှတ်ကျန်နိုင်တယ်။

⸻

🌿စကားတစ်ခွန်းက မိဘရဲ့စိတ်ကို နာစေနိုင်တယ်🌿

တပည့်ရေ…

ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒဏ်ရာပေးရင် အနာမြင်ရတယ်။
စကားနဲ့ ဒဏ်ရာပေးရင် အနာကို မမြင်ရဘူး။
ဒါပေမယ့် မမြင်ရတာနဲ့ မနာတာ မဟုတ်ဘူး။
အထူးသဖြင့် မိဘက သားသမီးကို ချစ်လို့ ဆုံးမတာဆိုရင် သားသမီးရဲ့ စကားကြမ်းတစ်ခွန်းက ပိုနာတတ်တယ်။

သားသမီးက မိဘကို ပြန်မေးနိုင်တယ်။

“ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်ဆုံးမနေတာလဲ”

မိဘကတော့ တစ်ခါတလေ ပြန်မပြောဘဲ နေနိုင်တယ်။

ဒါဟာ မနာလို့ မဟုတ်ဘူး။

သားသမီးကို ချစ်လို့ သည်းခံနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

⸻

🌿“တောင်းပန်လိုက်ရင် ကံပျက်သလား”🌿

တပည့်ရေ…

ဒီမေးခွန်းကို အဘိဓမ္မာအမြင်နဲ့ သေချာမှတ်ထားပါ။

တောင်းပန်လိုက်တာနဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့အကုသိုလ်ကံ ပျက်သွားတယ်လို့ မဆိုနိုင်ဘူး။

ပြောပြီးသားစကားက ပြောပြီးသွားပြီ။

ဒါပေမယ့်

တောင်းပန်တဲ့အချိန်မှာ
မိမိအမှားကို သိလာတယ်။
အမှားကို ဝန်ခံတယ်။
မိဘရဲ့စိတ်ကို နားလည်လာတယ်။
မိဘအပေါ် မေတ္တာထားလာတယ်။
နောက်ထပ် မပြောတော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်တယ်။

ဒီလိုဆိုရင် ပစ္စုပ္ပန်စိတ်က ပြောင်းလာပြီ။

အဲဒါဟာ အလွန်တန်ဖိုးရှိတယ်။

⸻

🌿ကံကို ဖျက်တာမဟုတ်၊ ကံဆက်ကြောင်းကို ပြင်တာ🌿

တပည့်ရေ…

အရင်က ပြုခဲ့တဲ့ကံကို တောင်းပန်ခြင်းတစ်ခုတည်းနဲ့ ဖျက်ပစ်လို့ မရဘူး။

ဒါပေမယ့်

အရင်က ဒေါသနဲ့ပြောခဲ့တဲ့စကားကို နောင်မှာ မေတ္တာနဲ့ ပြောနိုင်လာတယ်။

အရင်က မိဘကို စိတ်ဆိုးခဲ့တယ်။ နောက်မှာ သည်းခံတတ်လာတယ်။

အရင်က မိဘကို ပြစ်တင်ခဲ့တယ်။ နောက်မှာ ကျေးဇူးတင်တတ်လာတယ်။

ဒါဆို မင်းရဲ့စိတ်လမ်းကြောင်းဟာ ပြောင်းသွားပြီ။

အဲဒါကြောင့် တပည့်ရေ

တောင်းပန်ခြင်းသည် အတိတ်ကံကို ဖျက်ခြင်းမဟုတ်။
အနာဂတ်ကံကို မကောင်းဘက်သို့ ဆက်မသွားစေရန် ပစ္စုပ္ပန်စိတ်ကို ပြုပြင်ခြင်း ဖြစ်တယ်။

ဒီစကားကို မှတ်ထားပါ။

⸻

🌿တောင်းပန်တာထက် အမှားပြင်တာ ပိုအရေးကြီးတယ်🌿

မိဘကို

“အမေ၊ အဖေ ကျွန်တော်မှားပါတယ်။ ခွင့်လွှတ်ပါ” လို့ ပြောတာက ကောင်းပါတယ်။

ဒါပေမယ့် အဲဒီစကားပြောပြီး နောက်တစ်နေ့မှာ အရင်အတိုင်း ပြန်ပြောနေမယ်ဆိုရင် တောင်းပန်ခြင်းရဲ့ အဓိပ္ပါယ် မပြည့်စုံသေးဘူး။

တကယ်တောင်းပန်တယ်ဆိုရင်

စကားကို ပြင်ပါ။
အပြုအမူကို ပြင်ပါ။
စိတ်ကို ပြင်ပါ။

မိဘကို တစ်ခါတလေ

“ဘာလိုသလဲ” လို့ မေးပါ။ အလုပ်များနေရင်

“အမေ၊ အဖေ အနားယူပါ။ သားလုပ်ပေးမယ်” လို့ ပြောပါ။

မိဘအသက်ကြီးလာရင် မိဘရဲ့အားနည်းမှုကို အပြစ်မမြင်ဘဲ ကိုယ့်ရဲ့ကျေးဇူးဆပ်ရမယ့်အချိန်လို့ မြင်ပါ။

⸻

🌿မိဘကို အနိုင်မယူနဲ့🌿

သားသမီးနဲ့ မိဘကြားမှာ အငြင်းပွားမှု ဖြစ်နိုင်တယ်။

အမြင်မတူနိုင်တယ်။
မိဘက မှားနိုင်တယ်။
သားသမီးလည်း မှားနိုင်တယ်။

ဒါပေမယ့်
မှန်တာကို ပြောနိုင်တာနဲ့ ကြမ်းတမ်းစွာ ပြောတာ မတူဘူး။

ကိုယ့်အမြင်ကို ပြောပါ။
ဒါပေမယ့် လေးစားမှုနဲ့ ပြောပါ။
မိဘကို မိမိရဲ့ရန်သူလို မမြင်ပါနဲ့။
“ငါမှန်တယ်၊ မိဘမှားတယ်”ဆိုတဲ့စိတ်နဲ့ မပြောပါနဲ့။ အဲဒီနေရာမှာ
“ဘယ်လိုပြောရင် မိဘရဲ့စိတ်လည်း မနာဘဲ ငါ့အမြင်ကိုလည်း နားလည်နိုင်မလဲ” ဆိုတဲ့စိတ်နဲ့ စဉ်းစားပါ။

ဒါဟာ မနောကို စောင့်ရှောက်ခြင်းပါ။

⸻

🌿စကားမပြောခင် သုံးကြိမ်စဉ်းစား🌿

တပည့်ရေ…

မိဘကို စကားပြောတော့မယ်ဆိုရင် စိတ်ထဲမှာ သုံးခွန်းမေးပါ။

“ငါပြောမယ့်စကား မှန်ရဲ့လား?”

“ဒီစကားက အကျိုးရှိရဲ့လား?”

“ဒီစကားကို မေတ္တာနဲ့ ပြောနိုင်ရဲ့လား?”

သုံးခုထဲက တစ်ခုခု မသေချာရင် ခဏတိတ်နေပါ။တိတ်နေခြင်းဟာ အမြဲတမ်း အရှုံးမဟုတ်ဘူး။

တစ်ခါတလေ
တိတ်နေခြင်းက ကိုယ့်ရဲ့ကံကို ကာကွယ်ပေးတာ ဖြစ်တယ်။

⸻

🌿ဒေါသထွက်နေချိန်မှာ မိဘကို မပြောနဲ့🌿

ဒေါသထွက်နေချိန်မှာ စကားပြောရင် စိတ်က စကားကို ဦးဆောင်သွားတတ်တယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ
“မပြောတော့ဘူး” လို့ ခဏနားပါ။
ရေသောက်ပါ။
အသက်ရှူပါ။
နေရာပြောင်းပါ။
စိတ်အေးသွားတဲ့အခါမှ ပြန်ပြောပါ။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့
စကားတစ်ခွန်းကို ပြန်မပြောနိုင်တော့ပေမယ့် ပြောပြီးသားစကားကိုတော့ ပြန်ယူလို့ မရနိုင်တော့ဘူး။

⸻

🌿မိဘကို တောင်းပန်ဖို့ မရှက်ပါနဲ့🌿

တပည့်ရေ…

မိဘကို
“ကျွန်တော်မှားပါတယ်” လို့ ပြောနိုင်တာဟာ အားနည်းခြင်း မဟုတ်ဘူး။
မာနကို အနိုင်ယူနိုင်ခြင်း ဖြစ်တယ်။
“တောင်းပန်ပါတယ်” လို့ ပြောနိုင်တာဟာ ရှုံးနိမ့်ခြင်းမဟုတ်ဘူး။
မိမိစိတ်ကို မိမိထိန်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်တယ်။

အထူးသဖြင့် မိဘအသက်ကြီးလာပြီဆိုရင် မနက်ဖြန်ဆိုတာ အမြဲတမ်း မသေချာတော့ဘူး။

ဒီနေ့ စကားများထားပြီး
“နောက်မှ တောင်းပန်မယ်”လို့ မထားပါနဲ့။

နောက်ဆိုတာ မရောက်နိုင်တဲ့နေ့ ဖြစ်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

ဒါကြောင့်
မိဘရှိနေသေးတဲ့အချိန်မှာ တောင်းပန်ပါ။
မိဘရှိနေသေးတဲ့အချိန်မှာ ကျေးဇူးတင်ပါ။
မိဘရှိနေသေးတဲ့အချိန်မှာ ကန်တော့ပါ။

⸻

🌿လူငယ်တိုင်း မှတ်ထားသင့်တဲ့ စကား🌿

တပည့်ရေ…
ဘဝမှာ ပညာတတ်ဖို့ လိုတယ်။
အလုပ်အကိုင်ကောင်းဖို့ လိုတယ်။
ငွေကြေးရှိဖို့ လိုတယ်။

ဒါပေမယ့်
မိဘကို လေးစားတတ်တဲ့ စိတ်ရှိဖို့ ပိုလိုတယ်။
ပညာရှိပြီး စကားကြမ်းရင် မိဘစိတ်နာစေနိုင်တယ်။

ငွေရှိပြီး မာနကြီးရင် မိဘကို အထင်သေးနိုင်တယ်။

အောင်မြင်ပြီး ကျေးဇူးမသိရင် မိဘရဲ့မျက်ရည်ကို မမြင်နိုင်ဘူး။

ဒါကြောင့် လူငယ်တစ်ယောက်ရဲ့ တကယ့်လိမ္မာမှုကို ဘယ်လောက်ပညာတတ်သလဲ နဲ့သာ မတိုင်းပါနဲ့။

ကိုယ့်ထက်အသက်ကြီးသူကို ဘယ်လောက်လေးစားသလဲ၊
မိဘကို ဘယ်လောက်ကျေးဇူးသိသလဲ၊
ကိုယ့်စိတ်နဲ့ ကိုယ့်စကားကို ဘယ်လောက်ထိန်းနိုင်သလဲ ဆိုတာနဲ့လည်း တိုင်းကြည့်ပါ။

⸻

🌿နောက်ဆုံး ဆုံးမစကား🌿

တပည့်ရေ…
မိဘကို ပြောမိတဲ့စကားကြောင့် စိတ်ထဲမှာ အပြစ်ရှိတယ်လို့ ခံစားနေရင် မာနမထားနဲ့။

သွားပြီး
“အမေ၊ အဖေ… သားမှားပါတယ်။
စိတ်ဆိုးပြီး ပြောမိတာပါ။
မပြောသင့်တဲ့စကားကို ပြောမိပါတယ်။
သားကို ခွင့်လွှတ်ပါ။
နောက်တစ်ခါ သတိထားပြီး ပြောပါမယ်။”
လို့ ပြောပါ။

ပြီးရင် စကားနဲ့သာ မပြီးစေနဲ့။
အပြုအမူနဲ့ ပြပါ။
တစ်နေ့တစ်နေ့ မိဘကို ပိုနူးညံ့စွာ ပြောပါ။
ပိုသည်းခံပါ။
ပိုကူညီပါ။
ပိုကျေးဇူးတင်ပါ။
အဲဒီလိုနဲ့ မိမိရဲ့ မနောကို ပြင်ပါ။

မနောပြင်ရင် ဝစီကံပြင်လာမယ်။
ဝစီကံပြင်ရင် အပြုအမူပြင်လာမယ်။
အပြုအမူပြင်ရင် ဘဝရဲ့လမ်းကြောင်းပါ ပြောင်းလာမယ်။

မိဘကို နာကျင်စေတဲ့ စကားတစ်ခွန်းကို ပြောဖို့ လွယ်တယ်။ဒါပေမယ့် မိဘရဲ့စိတ်ထဲက အနာကို ပြန်ကုဖို့ အချိန်ယူရတတ်တယ်။

ဒါကြောင့်
စကားမပြောခင် စိတ်ကို စောင့်ပါ။
စိတ်မစောင့်နိုင်ရင် နှုတ်ကို စောင့်ပါ။
ပြောမိပြီးရင် မာနမထားဘဲ တောင်းပန်ပါ။
တောင်းပန်ပြီးရင် အမှားကို ထပ်မလုပ်ပါနဲ့။
မိဘရှိနေသေးသရွေ့ ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ မနောက်ကျသေးပါ။

အတိတ်ကံကို ပြန်ဖျက်လို့မရပေမယ့်
ပစ္စုပ္ပန်စိတ်ကို ပြင်နိုင်တယ်။
ပစ္စုပ္ပန်စိတ်ကို ပြင်နိုင်ရင်
အနာဂတ်ကံကို ကောင်းရာသို့ ဦးတည်နိုင်တယ်။

လူငယ်တို့အတွက် ဒီစကားကို မှတ်ထားစေချင်ပါတယ်။
“မိဘကို အနိုင်ယူခြင်းထက် မိမိဒေါသကို အနိုင်ယူပါ။
မိဘကို ပြန်ပြောခြင်းထက် မိမိနှုတ်ကို စောင့်ပါ။
အမှားကို ဖုံးကွယ်ခြင်းထက် ဝန်ခံပါ။
ဝန်ခံပြီးရင် တောင်းပန်ပါ။
တောင်းပန်ပြီးရင် ပြင်ဆင်ပါ။
မိဘရှိနေစဉ်မှာပင် ကျေးဇူးဆပ်ပါ။”