🌿ချမ်းမြေ့ဆရာတော်ဘုရားကြီး 🌿

🌿ချမ်းမြေ့ဆရာတော်ဘုရားကြီး 🌿
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ဆရာကြီး ဦးရွှေအောင်
ရေးသားပူဇော်ပါသည်။

သာသနာပြုဘဝနှင့် ဓမ္မအမွေအနှစ်

။ မြန်မာ့ထေရဝါဒသာသနာသမိုင်းတွင် ပရိယတ္တိပညာနှင့် ပဋိပတ္တိကျင့်စဉ်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အလေးထားဆောင်ရွက်ခဲ့သော ဆရာတော်ကြီးများအနက် ချမ်းမြေ့ဆရာတော်ဘုရားကြီး အရှင်ဇနကာဘိဝံသသည် ထင်ရှားသော ဆရာတော်တစ်ပါး ဖြစ်တော်မူသည်။

။ ဆရာတော်ဘုရားကြီးသည် စာပေကျမ်းဂန်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လေ့လာခဲ့သည့် ပရိယတ္တိပညာရှင်တစ်ပါးဖြစ်သကဲ့သို့ ဝိပဿနာတရားကို ကိုယ်တိုင်အားထုတ်၍ တပည့်ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမများအား လက်တွေ့ကျင့်စဉ်အဖြစ် သင်ကြားပေးခဲ့သည့် ပဋိပတ္တိဆရာတော်တစ်ပါးလည်း ဖြစ်တော်မူသည်။ ထို့အပြင် မြန်မာနိုင်ငံအတွင်းသာမက နိုင်ငံတကာသို့ ဓမ္မဒူတခရီးများ ကြွရောက်၍ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား၏ တရားတော်များကို ဖြန့်ဝေပေးခဲ့သည်။

မွေးဖွားခြင်းနှင့် ရှင်သာမဏေဘဝ

။ ချမ်းမြေ့ဆရာတော်ဘုရားကြီးကို ၁၂၉၀ ပြည့်နှစ်၊ ဝါခေါင်လဆန်း ၈ ရက်၊ အင်္ဂါနေ့၊ ၁၉၂၈ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၂၄ ရက်နေ့တွင် မကွေးတိုင်း၊ တောင်တွင်းကြီးမြို့နယ်၊ ပျဉ်းမရွာ၌ ဖွားမြင်တော်မူခဲ့သည်။ မိဘများမှာ ဦးဖြူမင်းနှင့် ဒေါ်ရွှေရည်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ဆရာတော်ဘုရားကြီးသည် မိသားစုဝင် ကိုးဦးအနက် တတိယသားဖြစ်ကြောင်း မှတ်တမ်းများတွင် ဖော်ပြထားသည်။ (Chanmyay Yeiktha⁠)

။ အသက် ၁၅ နှစ်အရွယ်တွင် တောင်တွင်းကြီးအနီး တောရဘိက္ခုမန်းကျောင်း၌ ရှင်သာမဏေအဖြစ် ဝင်ရောက်တော်မူပြီး “ရှင်ဇနက” ဟူသော ဘွဲ့မည်ကို ခံယူတော်မူခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဗုဒ္ဓစာပေကျမ်းဂန်များကို အလေးအနက်ထား လေ့လာခဲ့သည်။ (Tibetan Buddhist Encyclopedia⁠)

ပရိယတ္တိပညာကို အလေးထားဆည်းပူးခြင်း

။ ရှင်သာမဏေဘဝမှစ၍ စာပေကျမ်းဂန်များကို ကြိုးစားလေ့လာခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် မန္တလေး မဟာဝိသုဒ္ဓါရုံ ပရိယတ္တိတက္ကသိုလ်သို့ ရောက်ရှိကာ ဆက်လက်ပညာဆည်းပူးတော်မူခဲ့သည်။

။ ထိုသို့ ကျမ်းစာပညာကို ထူးချွန်စွာ လေ့လာနိုင်ခဲ့သဖြင့် ပရိယတ္တိသာသနာဟိတအသင်းမှ ချီးမြှင့်သည့် “အရှင်ဇနကာဘိဝံသ” ဘွဲ့တော်ကို ခံယူတော်မူခဲ့သည်။ ထို့နောက် မန္တလေး မဟာဝိသုဒ္ဓါရုံ ပရိယတ္တိတက္ကသိုလ်၌ စာချဆရာတော်အဖြစ်လည်း တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ (Chanmyay Yeiktha⁠)

ဤအဆင့်သည် ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ဘဝတွင် ပရိယတ္တိပညာရှင်အဖြစ် အခြေခိုင်လာသည့် ကာလဖြစ်သည်။

မဟာစည်ဆရာတော်ဘုရားကြီးထံ ဝိပဿနာတရား လက်တွေ့ကျင့်ကြံခြင်း

။ စာပေကျမ်းဂန်များကို လေ့လာနေသည့်အချိန်တွင် ဝိပဿနာတရားကိုလည်း စိတ်ဝင်စားလာခဲ့သည်။ ၁၉၅၃ ခုနှစ်မှ ၁၉၅၄ ခုနှစ်အတွင်း မဟာစည်ဆရာတော်ဘုရားကြီးထံတွင် ဝိပဿနာတရားကို လက်တွေ့ကျင့်ကြံအားထုတ်တော်မူခဲ့သည်။ (Chanmyay Sayadaw⁠)

။ ဤအချက်သည် ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ သာသနာပြုဘဝကို နားလည်ရန် အရေးကြီးသည်။ ဆရာတော်သည် ကျမ်းစာကိုသာ သင်ယူနေသူမဟုတ်ဘဲ မိမိကိုယ်တိုင်လည်း တရားအားထုတ်၍ ပရိယတ္တိနှင့် ပဋိပတ္တိကို ပေါင်းစပ်ခဲ့သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဆဋ္ဌသင်္ဂါယနာနှင့် ပါဠိကျမ်းစာလုပ်ငန်း

။ ၁၉၅၄ ခုနှစ်တွင် နိုင်ငံတော်ဗုဒ္ဓသာသနာအဖွဲ့၏ ဖိတ်ကြားချက်အရ ပါဠိကျမ်းစာများကို စိစစ်ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့် ဆဋ္ဌသင်္ဂါယနာတွင် ရွတ်ဖတ်အသုံးပြုမည့် ကျမ်းစာများ ပြင်ဆင်ရေးလုပ်ငန်းများတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်တော်မူခဲ့သည်။ (Chanmyay Sayadaw⁠)

ထိုလုပ်ငန်းမှတစ်ဆင့် ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ ပရိယတ္တိကျမ်းစာပညာသည် သာသနာ့လုပ်ငန်းနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်လာခဲ့သည်။

သီရိလင်္ကာတွင် ပညာဆည်းပူးခြင်း

။ ၁၉၅၇ ခုနှစ်တွင် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ ကိုလံဘိုမြို့သို့ ကြွရောက်တော်မူပြီး ခြောက်နှစ်ခန့် နေထိုင်ကာ အင်္ဂလိပ်၊ သက္ကတ၊ ဟိန္ဒီနှင့် ဆင်ဟာလဘာသာတို့ကို ဆက်လက်လေ့လာတော်မူခဲ့သည်။ ထိုကာလအတွင်း လန်ဒန် ဂျီစီအီး အဆင့်မြင့်စာမေးပွဲကိုလည်း အောင်မြင်တော်မူခဲ့သည်ဟု ဆရာတော်၏ ဘဝမှတ်တမ်းများတွင် ဖော်ပြထားသည်။ (Tibetan Buddhist Encyclopedia⁠)

။ ၁၉၆၃ ခုနှစ် ဇွန်လတွင် မြန်မာနိုင်ငံသို့ ပြန်လည်ကြွရောက်တော်မူပြီး ကမ္ဘာအေး၌ နေထိုင်ကာ ပါဠိကျမ်းစာများ ပြင်ဆင်ထုတ်ဝေသည့် လုပ်ငန်းများတွင် ဆက်လက်ပါဝင်တော်မူခဲ့သည်။ (Chanmyay Sayadaw⁠)

ဝိပဿနာကမ္မဋ္ဌာန်းဆရာအဖြစ်

။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင် မဟာစည်ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ တာဝန်ပေးအပ်မှုဖြင့် ရန်ကုန် မဟာစည်သာသနာ့ရိပ်သာတွင် ဝိပဿနာကမ္မဋ္ဌာန်းဆရာအဖြစ် ဆောင်ရွက်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုကာလတွင် ပရိယတ္တိစာပေလေ့လာရေးနှင့် ပဋိပတ္တိတရားအားထုတ်ရေး နှစ်ရပ်စလုံးတွင် ဆောင်ရွက်တော်မူခဲ့သည်။ (Tibetan Buddhist Encyclopedia⁠)

မန္တလေး ရတနာပုံသာသနာ့ရိပ်သာ၌လည်း ကမ္မဋ္ဌာန်းဆရာအဖြစ် ဆောင်ရွက်တော်မူခဲ့သည်။

ချမ်းမြေ့ရိပ်သာနှင့် “ချမ်းမြေ့ဆရာတော်”

။ ၁၉၇၉ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလတွင် ဒကာ၊ ဒကာမများ လှူဒါန်းတည်ဆောက်ပေးခဲ့သော ချမ်းမြေ့ရိပ်သာသို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်တော်မူပြီး ပရိယတ္တိနှင့် ပဋိပတ္တိသာသနာပြုလုပ်ငန်းများကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ “ချမ်းမြေ့ဆရာတော်” ဟူသောအမည်ဖြင့် ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ (Tibetan Buddhist Encyclopedia⁠)

။ ချမ်းမြေ့ရိပ်သာသည် ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ဘဝတွင် တရားအားထုတ်သူများကို လက်တွေ့ကမ္မဋ္ဌာန်း သင်ကြားပေးရာနေရာ၊ ဓမ္မစာပေများ ဖြန့်ဝေရာနေရာနှင့် သာသနာပြုလုပ်ငန်းများ စုစည်းရာနေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

နိုင်ငံတကာသို့ ဓမ္မဒူတခရီးများ

။ ၁၉၇၉–၁၉၈၀ ခုနှစ်များတွင် မဟာစည်ဆရာတော်ဘုရားကြီးနှင့်အတူ ဥရောပနှင့် အမေရိကန်နိုင်ငံများသို့ ဓမ္မဒူတခရီး ကြွရောက်တော်မူခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဆရာတော်ဘုရားကြီးကိုယ်တိုင် အာရှ၊ ဥရောပနှင့် အမေရိကန်နိုင်ငံများအပါအဝင် နိုင်ငံပေါင်းများစွာသို့ ဓမ္မဒူတခရီးများ ကြွရောက်ကာ ဝိပဿနာတရားနှင့် ဗုဒ္ဓဓမ္မကို သင်ကြားပေးတော်မူခဲ့သည်။ (Tibetan Buddhist Encyclopedia⁠)

ထိုသို့သော ဓမ္မဒူတခရီးများကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဝိပဿနာကျင့်စဉ်သည် နိုင်ငံတကာတွင်လည်း ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ လေ့လာကျင့်ကြံနိုင်သည့် အခွင့်အလမ်းများ ရရှိလာခဲ့သည်။

မေတ္တာနှင့် ဝိပဿနာတရား

။ ချမ်းမြေ့ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ တရားတော်များတွင် မေတ္တာဘာဝနာ၊ ဝိပဿနာဘာဝနာ၊ သတိပဋ္ဌာန်၊ အရိယသစ္စာနှင့် ပဋိစ္စသမုပ္ပာဒ်စသည့် ဓမ္မအကြောင်းအရာများကို အခြေခံ၍ လက်တွေ့ကျင့်စဉ်နှင့် ဆက်စပ်သင်ကြားပေးတော်မူသည်။

ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ အဓိကအားသာချက်တစ်ရပ်မှာ ကျမ်းစာအဓိပ္ပာယ်ကို သာမန်အသိပညာအဖြစ် ရှင်းပြရုံမျှမဟုတ်ဘဲ မိမိဘဝတွင် ပြန်လည်စောင့်ကြည့်ကျင့်ကြံနိုင်ရန် လမ်းညွှန်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ ဓမ္မအမွေအနှစ်ကို စာအုပ်စာပေများထဲတွင်သာ ရှာဖွေရမည်မဟုတ်ဘဲ ဆရာတော်ထံမှ တရားနာယူ၍ ကိုယ်တိုင်အားထုတ်ခဲ့ကြသော တပည့်များ၏ ပဋိပတ္တိအမွေအနှစ်ထဲတွင်လည်း တွေ့မြင်နိုင်သည်။

ပရိယတ္တိနှင့် ပဋိပတ္တိကို ပေါင်းစပ်ခဲ့သော ဆရာတော်

။ ချမ်းမြေ့ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ သာသနာပြုဘဝကို ပြန်ကြည့်လျှင် ထူးခြားစွာ တွေ့မြင်ရသည့်အချက်မှာ ပရိယတ္တိနှင့် ပဋိပတ္တိကို ခွဲခြားမထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျမ်းစာကို လေ့လာတော်မူသည်။

ကျမ်းစာများကို စိစစ်ပြင်ဆင်တော်မူသည်။

ဝိပဿနာကို ကိုယ်တိုင်အားထုတ်တော်မူသည်။

ထို့နောက် မိမိသိမြင်နားလည်သည့် ဓမ္မကို အခြားသူများအား ပြန်လည်သင်ကြားပေးတော်မူသည်။

ဤလမ်းကြောင်းသည် ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ သာသနာပြုဘဝတစ်လျှောက် မျက်နှာမူခဲ့သည့် အဓိကအချက်တစ်ရပ်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

သက်တော် ၉၉ နှစ်၊ ဝါတော် ၇၉ ဝါအထိ

။ ကလေးဘဝမှစ၍ ရှင်သာမဏေဘဝ၊ ပရိယတ္တိစာပေလေ့လာမှု၊ ရဟန်းဘဝ၊ ဆဋ္ဌသင်္ဂါယနာနှင့် ကျမ်းစာလုပ်ငန်းများ၊ မဟာစည်ဆရာတော်ဘုရားကြီးထံ ဝိပဿနာကျင့်ကြံမှု၊ ချမ်းမြေ့ရိပ်သာတွင် သာသနာပြုမှုနှင့် နိုင်ငံတကာ ဓမ္မဒူတခရီးများအထိ ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ ဘဝသည် သာသနာတော်အတွက် အချိန်ရှည်ကြာစွာ ဆက်ကပ်ခဲ့သော ဘဝတစ်ခု ဖြစ်သည်။

၂၀၂၆ ခုနှစ်တွင် သက်တော် ၉၉ နှစ်၊ ဝါတော် ၇၉ ဝါသို့ ရောက်ရှိတော်မူခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးခရီး

။ ၂၀၂၆ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၁၉ ရက်နေ့သည် ချမ်းမြေ့ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ သာသနာပြုဘဝတွင် နောက်ဆုံးနေ့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

။ ဆရာတော်ဘုရားကြီးသည် ယနေ့ စက်တင်ဘာလ ၁၉ ရက်၊ နေ့လယ် ၁၁ နာရီ ၁၁ မိနစ်တွင် ဂရန်ဟံသာဆေးရုံကြီး၌ အဆုတ်ရောင်ဝေဒနာဖြင့် ပျံလွန်တော်မူခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ လူ့ဘဝခရီးသည် ဤနေ့တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့သော်လည်း ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ ပရိယတ္တိပညာ၊ ပဋိပတ္တိကျင့်စဉ်၊ ဓမ္မဟောကြားချက်များနှင့် တပည့်ဒါယကာများအား ချန်ထားခဲ့သော ဓမ္မအမွေအနှစ်တို့သည် ဆက်လက်တည်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။

ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ ဘဝကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုလျှင်

စာပေကို လေ့လာခဲ့သည်။
တရားကို ကိုယ်တိုင်ကျင့်ခဲ့သည်။
ကျင့်သည့်တရားကို ပြန်လည်သင်ကြားခဲ့သည်။
သင်ကြားသည့်ဓမ္မကို နိုင်ငံအနှံ့ ဖြန့်ဝေခဲ့သည်။

ဤအချက်လေးရပ်သည် ချမ်းမြေ့ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ သာသနာပြုဘဝကို အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြနိုင်သည့် လမ်းကြောင်းတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင် ဆရာတော်ဘုရားကြီးသည် ခန္ဓာဝန်ကို ချထားတော်မူပြီ။

ကျန်ရစ်သူတို့အတွက်မူ ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ ဓမ္မအဆုံးအမများကို ဆက်လက်လေ့လာခြင်း၊ မိမိတို့ဘဝတွင် ပြန်လည်ကျင့်သုံးခြင်းနှင့် နောင်လာနောက်သားများထံ လက်ဆင့်ကမ်းပေးခြင်းသည် ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ ဓမ္မအမွေအနှစ်ကို ထိန်းသိမ်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ချမ်းမြေ့ဆရာတော်ဘုရားကြီး
အရှင်ဇနကာဘိဝံသ

သက်တော် ၉၉ နှစ်
ဝါတော် ၇၉ ဝါ

၁၉၂၈ – ၂၀၂၆

ဆရာတော်ဘုရားကြီးအား ရိုသေစွာ ဦးခိုက်ကန်တော့လျက်—

အနိစ္စဝတ သင်္ခါရာ။
ဥပ္ပာဒဝယဓမ္မိနော။
ဥပ္ပဇ္ဇိတ္ဝာ နိရုဇ္ဈန္တိ။
တေသံ ဝူပသမော သုခေါ။