🌿အိုသူ၏ရုပ်ကို မကြည့်ချင်သူသို့…🌿

🌿အိုသူ၏ရုပ်ကို မကြည့်ချင်သူသို့…🌿
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ဦးဟေမောင်
သရုပ်ဖော်ပုံ = AI

။ အိုသူတစ်ယောက်ရဲ့ရုပ်ကို
ကြည့်ရတာ မပျော်ဘူးတဲ့လား…?

မျက်နှာပေါ်က အရေးအကြောင်းတွေ၊
ဆံပင်ဖြူဖြူတွေ၊
တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို
မျက်စိရှေ့မှာ မမြင်ချင်တော့ဘူးတဲ့လား…?

မကြည့်ချင်ရင်
မျက်နှာလွှဲထားလို့ ရပါတယ်။

ဒါပေမယ့်…
အချိန်ကိုတော့ မျက်နှာလွှဲလို့ မရပါဘူး။

။ ယနေ့
ကိုယ်ကြည့်လို့ ပျော်နေတဲ့ ရုပ်တွေ၊
နုပျိုလှပတဲ့ မျက်နှာတွေ၊
တောက်ပနေတဲ့ မျက်လုံးတွေဟာလည်း
အချိန်ရဲ့လက်ထဲမှာ
တစ်နေ့တော့
အိုသူတစ်ယောက်ရဲ့ ရုပ်ဖြစ်လာကြမှာပါ။

။ ဒီနေ့ မကြည့်ချင်တဲ့
အရေးအကြောင်းတစ်ကြောင်းဟာ
မနက်ဖြန် ကိုယ့်မျက်နှာပေါ်မှာ
ပေါ်လာမယ့် အရေးအကြောင်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

။ ဒီနေ့ မနှစ်သက်တဲ့
ဆံပင်ဖြူတစ်ချောင်းဟာ
မနက်ဖြန် ကိုယ်တိုင်ပိုင်ဆိုင်ရမယ့်
အချိန်ရဲ့ လက်မှတ်တစ်စောင် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

။ ဒါကြောင့်
အိုသူရဲ့ရုပ်ကို ကြည့်တဲ့အခါ
“မလှတော့ဘူး” လို့ မမြင်ပါနဲ့။

“ဒီမျက်နှာဟာ
အချိန်ကို အနိုင်ယူပြီးလာတာမဟုတ်၊
အချိန်နဲ့အတူ အသက်ရှင်လာခဲ့တာ”
လို့ မြင်ကြည့်ပါ။

။ အရေးအကြောင်းတိုင်းမှာ
ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ နွေတစ်ရာရှိနိုင်တယ်။
ဆံပင်ဖြူတိုင်းမှာ
ပြောမပြနိုင်တဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုရှိနိုင်တယ်။
မျက်လုံးထဲက အလင်းမှိန်မှိန်မှာ
တစ်ဘဝလုံး သယ်ဆောင်လာခဲ့တဲ့
အမှတ်တရတွေ ရှိနိုင်တယ်။

။ တစ်ခါတလေ
လူတွေက နုပျိုတဲ့ရုပ်ကိုပဲ
အလှလို့ထင်ကြတယ်။

။ တကယ်တော့
အိုမင်းခြင်းကို ငြိမ်သက်စွာ လက်ခံထားနိုင်တဲ့ မျက်နှာတစ်ခုမှာလည်း
နုပျိုခြင်းထက် ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့ အလှရှိပါတယ်။

အိုသူကို မကြည့်ချင်သူရေ…

ယနေ့
အိုသူရဲ့ရုပ်ကို မကြည့်ချင်လို့
မျက်နှာလွှဲထားနိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့်
တစ်နေ့မှာတော့
မှန်တစ်ချပ်ရှေ့မှာ
ကိုယ့်မျက်နှာကိုယ် ပြန်ကြည့်ရင်း

“အချိန်တွေ ဘယ်လောက်တောင် မြန်ခဲ့ပါလိမ့်…” လို့
တိတ်တိတ်လေး ပြောမိတဲ့နေ့
ရောက်လာပါလိမ့်မယ်။

အဲဒီနေ့မှာ
ယနေ့ မကြည့်ချင်ခဲ့တဲ့
အိုသူရဲ့မျက်နှာကို
ပြန်သတိရမိကောင်း ရတတ်ပါတယ်။
ပြီးတော့
“သူ့မျက်နှာကို မကြည့်ချင်ခဲ့တာထက်
သူ့ဘဝကို နားလည်ဖို့
ငါ နောက်ကျခဲ့တာပါလား…” လို့
ရင်ထဲမှာ သံဝေဂတစ်ချက်
ဝင်လာနိုင်ပါတယ်။

အိုမင်းခြင်းဟာ
ရှောင်လို့ရတဲ့ အရုပ်ဆိုးခြင်း မဟုတ်ပါဘူး။

လူတိုင်း သွားရမယ့်လမ်းရဲ့
နောက်ဆုံးအရောင်တစ်ရောင်ပါ။

။ ထို့ကြောင့်
အိုသူတစ်ယောက်ရဲ့မျက်နှာကို
မကြည့်ချင်စိတ်ထက်
တစ်နေ့ ကိုယ်တိုင် အဲဒီမျက်နှာကို
ပိုင်ဆိုင်ရမယ်ဆိုတဲ့ အသိလေးနဲ့
ကြည့်ကြည့်ပါ။

အဲဒီအခါ
အရေးအကြောင်းတွေဟာ
အရေးအကြောင်းတွေ မဟုတ်တော့ဘဲ
အချိန်ရဲ့ကဗျာ ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။

ဆံပင်ဖြူတွေဟာ
အသက်ကြီးခြင်းရဲ့ အမှတ်အသား မဟုတ်တော့ဘဲ
ဘဝဖြတ်သန်းခဲ့ခြင်းရဲ့ ပန်းဖြူလေးတွေ ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။

ပြီးတော့
အိုသူရဲ့မျက်နှာဟာလည်း
“ မကြည့်ချင်စရာ ရုပ်တစ်ခုမဟုတ်တော့ဘဲ တစ်နေ့ ကိုယ်တိုင် ပြန်ရောက်လာရမယ့် ကိုယ့်အနာဂတ်မျက်နှာတစ်ခု”
ဖြစ်နေပါလိမ့်မယ် ….. လေ။