Categories
ဆရာကြီး ဦးအောင်ဖေ နိုင်ငံရေး

🌿ဥရောပနှင့် စစ်ဖြစ်ပါက အသင့်ရှိကြောင်း ပူတင်ပြောဆိုမှု🌿

🌿ဥရောပနှင့် စစ်ဖြစ်ပါက အသင့်ရှိကြောင်း ပူတင်ပြောဆိုမှု🌿

( စစ်ရေးအင်အားပြသမှုလား၊ ကမ္ဘာ့လုံခြုံရေးအတွက် သတိပေးခေါင်းလောင်းလား)

ရေးသားသူ = ဆရာကြီး ဦးအောင်ဖေ
သရုပ်ဖော်ပုံ=AI

“ဥရောပနှင့် စစ်မဖြစ်လိုပါ။ သို့သော် စစ်ဖြစ်လာပါက ရုရှားအသင့်ရှိနေသည်။ အကယ်၍ အခြေအနေသည် အလွန်အမင်း တင်းမာသွားပါက အနိုင်ရသူ မရှိနိုင်ပါ။”

။ ဤသည်မှာ ရုရှားသမ္မတ ဗလာဒီမာပူတင်က ၂၀၂၆ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၉ ရက်တွင် မော်စကို၌ ရုရှား–အာဖရိက ထိပ်သီးအစည်းအဝေးအပြီး သတင်းထောက်များနှင့် တွေ့ဆုံစဉ် ပြောကြားခဲ့သည့် အဓိကသဘောထားဖြစ်သည်။ (Reuters၊ ၂၉ အောက်တိုဘာ ၂၀၂၆)

။ ဤစကားသည် သာမန်နိုင်ငံရေးမိန့်ခွန်းတစ်ခုမျှ မဟုတ်ပါ။ ယူကရိန်းစစ်ပွဲကြောင့် ရုရှားနှင့် အနောက်နိုင်ငံများအကြား တင်းမာမှုများ ဆက်လက်ရှိနေသည့်အချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော စစ်ရေးနှင့် နိုင်ငံရေးဆိုင်ရာ အချက်ပြမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

။ သို့သော် ယင်းစကားကို ရုရှားက ဥရောပကို စစ်ကြေညာလိုက်ပြီဟု အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူခြင်းမှာ မမှန်ကန်ပါ။ ပူတင်၏ ပြောကြားချက်တွင် စစ်မဖြစ်လိုကြောင်းနှင့် စစ်ဖြစ်လာပါက တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းရှိကြောင်းဆိုသည့် သဘောထားနှစ်ခု တစ်ပြိုင်နက် ပါဝင်နေသည်။

။ ဤနေရာတွင် မေးခွန်းထုတ်စရာရှိလာသည်။ ရုရှားက စစ်မဖြစ်လိုကြောင်း ပြောနေသော်လည်း အဘယ်ကြောင့် စစ်ရေးအသင့်ရှိကြောင်းကို အလေးအနက် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနေရသနည်း။ ဥရောပကလည်း ရုရှား၏ စစ်ရေးအန္တရာယ်ကို စိုးရိမ်၍ ကာကွယ်ရေးအသင့်ပြင်ဆင်နေခြင်းသည် အခြေအနေကို ပိုမိုလုံခြုံစေသလား၊ ပိုမိုတင်းမာစေသလား။

ဤမေးခွန်းများကို နိုင်ငံရေးအမြင်ဖြင့် သုံးသပ်ကြည့်ရန် လိုအပ်သည်။

၁။ ပူတင်၏စကားနောက်ကွယ်မှ နိုင်ငံရေးသတင်းစကား

။ ပူတင်၏ ပြောကြားချက်ကို အပိုင်းသုံးပိုင်း ခွဲခြားနားလည်နိုင်သည်။

ပထမအချက်မှာ ရုရှားသည် ဥရောပနှင့် ဆက်ဆံရေး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန် လုပ်ဆောင်မှုများကို ထောက်ခံကြောင်း ပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ဥရောပနှင့် စစ်မဖြစ်လိုကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်။

တတိယအချက်မှာ စစ်ရေးပဋိပက္ခ ဖြစ်ပေါ်လာပါက ရုရှားသည် တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းရှိကြောင်း သတိပေးခြင်းဖြစ်သည်။

။ ဤသုံးချက်ကို ပေါင်းစပ်ကြည့်လျှင် ပူတင်၏စကားသည် စစ်လိုလားသည့် ကြေညာချက်ထက် ရုရှား၏ စစ်ရေးတုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းကို ပြသရင်း ဥရောပဘက်သို့ နိုင်ငံရေးဖိအားပေးသည့် သတင်းစကားတစ်ခုအဖြစ် နားလည်နိုင်သည်။

။ နိုင်ငံတကာဆက်ဆံရေးတွင် စစ်ရေးအင်အားကို အမှန်တကယ်အသုံးပြုခြင်းမပြုမီ အင်အားရှိကြောင်း ပြသခြင်း၊ မိမိ၏ ရပ်တည်ချက်ကို ပြတ်သားစွာ ထုတ်ဖော်ခြင်းတို့သည် သံတမန်ရေးဆိုင်ရာ နည်းလမ်းများထဲတွင် ပါဝင်တတ်သည်။

။ သို့သော် အင်အားပြသမှုသည် တစ်ဖက်နိုင်ငံ၏ စိုးရိမ်မှုကိုလည်း ပိုမိုမြင့်တက်စေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အင်အားပြသခြင်းနှင့် စစ်ရေးတင်းမာမှု လျှော့ချခြင်းတို့ကြားတွင် ချိန်ညှိမှုရှိရန် လိုအပ်သည်။

၂။ ဥရောပ၏ စစ်ရေးပြင်ဆင်မှုနှင့် ရုရှား၏ တုံ့ပြန်မှု

။ ဥရောပနိုင်ငံများအနေဖြင့် ရုရှား၏ ယူကရိန်းအပေါ် စစ်ဆင်ရေးကို အခြေခံ၍ မိမိတို့၏ လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်မှုများ ရှိလာခဲ့သည်။

။ အထူးသဖြင့် NATO အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများသည် ကာကွယ်ရေးအသုံးစရိတ် တိုးမြှင့်ရေး၊ လက်နက်ခဲယမ်းထုတ်လုပ်မှု မြှင့်တင်ရေး၊ စစ်ရေးအဆင်သင့်ဖြစ်မှု တိုးတက်ရေးနှင့် အရှေ့ဥရောပဒေသ လုံခြုံရေးတို့ကို အလေးထားလာကြသည်။

။ ဥရောပဘက်မှ ကြည့်လျှင် ယင်းလုပ်ဆောင်ချက်များသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများဖြစ်သည်။

။ ရုရှားဘက်မှ ကြည့်လျှင်မူ NATO ၏ စစ်ရေးအင်အား တိုးချဲ့မှုနှင့် ရုရှားအနီးတစ်ဝိုက်ရှိ စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုများသည် မိမိနိုင်ငံ၏ လုံခြုံရေးကို ထိခိုက်စေနိုင်သည့် အခြေအနေများအဖြစ် ရှုမြင်နိုင်သည်။

ဤနေရာတွင် နိုင်ငံတကာဆက်ဆံရေး၏ အရေးကြီးသော ပြဿနာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

တစ်ဖက်က မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် လက်နက်တိုးချဲ့သည်။ အခြားတစ်ဖက်က ထိုလက်နက်တိုးချဲ့မှုကို မိမိအပေါ် ခြိမ်းခြောက်မှုဟု ယူဆပြီး ထပ်မံလက်နက်တိုးချဲ့သည်။

။ ထိုသို့ အပြန်အလှန်တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ နှစ်ဖက်စလုံးက မိမိတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်သည် ကာကွယ်ရေးသက်သက်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆနိုင်သော်လည်း လက်တွေ့တွင် နှစ်ဖက်စလုံး၏ စိုးရိမ်မှုနှင့် စစ်ရေးအသင့်ပြင်ဆင်မှုများ ပိုမိုတိုးလာတတ်သည်။

ဤဖြစ်စဉ်ကို နိုင်ငံတကာဆက်ဆံရေးပညာတွင် “Security Dilemma” ( လုံခြုံရေးဆိုင်ရာ ကသိကအောက် အခြေအနေ) ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

၃။ စစ်ရေးအင်အားရှိခြင်းသည် စစ်ပွဲအနိုင်ရမည်ဟု မဆိုလို

။ ရုရှားသည် ကမ္ဘာ့အင်အားကြီး စစ်ရေးနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံဖြစ်သည်။ နျူကလီးယားလက်နက်ပိုင်ဆိုင်မှု၊ ဒုံးကျည်စနစ်များ၊ ရေတပ်နှင့် လေတပ်အင်အားတို့သည် ရုရှား၏ စစ်ရေးအင်အားကို ဖော်ပြနေသည်။

သို့သော် စစ်ရေးအင်အားကြီးမားခြင်းသည် စစ်ပွဲတစ်ခုတွင် အနိုင်ရမည်ဟု အာမခံချက်ပေးနိုင်ခြင်း မဟုတ်ပါ။

ခေတ်သစ်စစ်ပွဲများတွင် လက်နက်အင်အားတစ်ခုတည်းဖြင့် အောင်မြင်မှုကို ဆုံးဖြတ်၍ မရတော့ပါ။

။ စီးပွားရေးခံနိုင်ရည်၊ နည်းပညာ၊ ထောက်ပံ့ရေးကွင်းဆက်၊ မဟာမိတ်အင်အား၊ ပြည်သူလူထု၏ ထောက်ခံမှု၊ နိုင်ငံရေးတည်ငြိမ်မှုနှင့် ရေရှည်စစ်ဆင်ရေးကို ထိန်းသိမ်းနိုင်စွမ်းတို့သည်လည်း အရေးပါလာသည်။

။ ထို့အပြင် NATO နှင့် ရုရှားတို့ တိုက်ရိုက်စစ်ရေးပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားပါက ယင်းသည် နှစ်နိုင်ငံအကြား သာမန်စစ်ပွဲတစ်ခုအဖြစ်သာ ရှိနေနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ မဟာမိတ်နိုင်ငံများ ပါဝင်လာနိုင်သည့်အတွက် စစ်ပွဲ၏ အတိုင်းအတာနှင့် အကျိုးဆက်များကို ကြိုတင်တွက်ဆရန် ခက်ခဲသွားနိုင်သည်။

အထူးသဖြင့် နျူကလီးယားလက်နက်ပိုင်ဆိုင်သည့် အင်အားကြီးနိုင်ငံများ ပါဝင်သော ပဋိပက္ခသည် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် အလွန်ကြီးမားသော အန္တရာယ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ပူတင်က “အနိုင်ရသူ မရှိနိုင်” ဟု သတိပေးခဲ့ခြင်းသည် လျစ်လျူရှုသင့်သည့် စကားမဟုတ်ပေ။

၄။ NATO နှင့် ရုရှားကြားတွင် စစ်ပွဲမဖြစ်ရေးအတွက် သံတမန်ရေးသည် အရေးကြီးသည်

။ နိုင်ငံတကာနိုင်ငံရေးတွင် အင်အားပြသခြင်းသည် တစ်ခါတစ်ရံ မိမိ၏ ရပ်တည်ချက်ကို ခိုင်မာစေသော်လည်း အမြဲတမ်း ပြဿနာဖြေရှင်းနိုင်သည့် နည်းလမ်းမဟုတ်ပါ။

ရုရှားနှင့် ဥရောပတို့အကြား အဓိကပြဿနာမှာ လုံခြုံရေးအမြင် မတူညီခြင်းဖြစ်သည်။

ဥရောပက မိမိတို့၏ လုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ရန် NATO အင်အားကို အားကိုးသည်။ ရုရှားကလည်း NATO ၏ အရှေ့ဘက်သို့ တိုးချဲ့လာမှုကို မိမိ၏ လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်စရာအဖြစ် ရှုမြင်သည်။

ထိုအမြင်နှစ်ခုအကြား ယုံကြည်မှု တည်ဆောက်နိုင်ခြင်း မရှိပါက စစ်ရေးပြင်ဆင်မှုများသည် အပြန်အလှန်ခြိမ်းခြောက်မှုအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။

။ ထို့ကြောင့် အရေးကြီးသည်မှာ စစ်ရေးအင်အားကို လျှော့ချရန် တစ်ဖက်သတ်တောင်းဆိုခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ နှစ်ဖက်စလုံး၏ လုံခြုံရေးစိုးရိမ်ချက်များကို ဆွေးနွေးနိုင်သည့် နိုင်ငံရေးလမ်းကြောင်းများ ဖော်ဆောင်ရန်ဖြစ်သည်။

။ စစ်ရေးအရေးပေါ်ဆက်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းများ ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ မတော်တဆတိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ရန် သဘောတူညီမှုများ ပြုလုပ်ခြင်း၊ လက်နက်ထိန်းချုပ်ရေးဆွေးနွေးမှုများ ပြန်လည်စတင်ခြင်းနှင့် ယူကရိန်းစစ်ပွဲအတွက် နိုင်ငံရေးအဖြေရှာခြင်းတို့သည် အရေးကြီးသော လုပ်ငန်းစဉ်များဖြစ်သည်။

။ Reuters ၏ အောက်တိုဘာ ၂၉ ရက် သတင်းအရ ပူတင်သည် ဖင်လန်သမ္မတ အလက်ဇန္ဒား စတပ်ဘ်နှင့် နော်ဝေနိုင်ငံဝန်ကြီးချုပ် ယိုနတ်စ် ဂါး စတိုရေးတို့နှင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှုများကိုလည်း အပြုသဘောဆောင်သည့် ဆက်ဆံရေးလမ်းကြောင်းအဖြစ် ဖော်ပြခဲ့သည်။ ယင်းကဲ့သို့ ဆက်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းများ ရှိနေခြင်းသည် တင်းမာမှုလျှော့ချရေးအတွက် အရေးပါသည်။

၅။ အမေရိကန်၏ အခန်းကဏ္ဍနှင့် အနောက်မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်း သဘောထားကွဲပြားမှု

။ ရုရှား–ဥရောပ တင်းမာမှုကို NATO နှင့် ရုရှားနှစ်ဖက်တည်းဖြင့် သုံးသပ်၍ မပြည့်စုံပါ။ အမေရိကန်၏ မူဝါဒသည်လည်း အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေသည်။

NATO ၏ စစ်ရေးနှင့် နိုင်ငံရေးဆိုင်ရာ ဦးဆောင်မှုတွင် အမေရိကန်သည် အဓိကအင်အားကြီးနိုင်ငံဖြစ်သည်။ သို့သော် ဥရောပနိုင်ငံများ၏ လုံခြုံရေးတာဝန်ကို မည်မျှအတိုင်းအတာအထိ အမေရိကန်က ဆက်လက်ထမ်းဆောင်မည်ဆိုသည့် မေးခွန်းသည်လည်း အရေးကြီးလာသည်။

။ ၂၀၂၆ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၃၀ ရက် Reuters သတင်းတစ်ပုဒ်တွင် အမေရိကန်ကာကွယ်ရေးဌာန တာဝန်ရှိသူများသည် ဘောလ်တစ်နိုင်ငံအချို့အား ရုရှားနှင့်ပတ်သက်သည့် လူသိရှင်ကြား ပြောဆိုမှုများကို ပိုမိုသတိထားရန် တိုက်တွန်းခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် NATO အတွင်း ရုရှားအန္တရာယ်ကို မည်သို့ဖော်ပြသင့်သည်ဆိုသည့် သဘောထားကွဲပြားမှုများလည်း ရှိနေကြောင်း သတင်းတွင် ရေးသားထားသည်။ (Reuters၊ ၃၀ အောက်တိုဘာ ၂၀၂၆)

။ ဤအချက်သည် အနောက်မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်း၌ပင် ရုရှားအပေါ် တုံ့ပြန်ရေးနည်းလမ်းများနှင့် ပတ်သက်၍ အမြင်တစ်မျိုးတည်း မရှိကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

သို့သော် သဘောထားကွဲပြားမှုရှိခြင်းကို NATO အဖွဲ့ ပြိုကွဲနေပြီဟု အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူရန် မသင့်ပါ။ မဟာမိတ်နိုင်ငံများအကြား လုံခြုံရေးဆိုင်ရာ ဦးစားပေးမှုနှင့် နိုင်ငံရေးနည်းလမ်းများ ကွဲပြားနိုင်ခြင်းကိုသာ သတိပြုသင့်သည်။

၆။ ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးနှင့် သာမန်ပြည်သူများအပေါ် သက်ရောက်မှု

။ ရုရှားနှင့် ဥရောပတို့အကြား စစ်ရေးပဋိပက္ခ ဖြစ်ပေါ်လာပါက ထိခိုက်မည့်သူများသည် စစ်တပ်များနှင့် အစိုးရများသာ မဟုတ်ပါ။

စွမ်းအင်ဈေးနှုန်း၊ ရေနံနှင့် သဘာဝဓာတ်ငွေ့ဈေးကွက်၊ ကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းများ၊ အစားအစာနှင့် မြေဩဇာဈေးနှုန်းများအပေါ် သက်ရောက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။

။ ဥရောပတွင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ၊ စက်မှုထုတ်လုပ်မှုနှင့် အလုပ်အကိုင်များ ထိခိုက်နိုင်သကဲ့သို့ ကမ္ဘာ့အခြားဒေသများတွင်လည်း ကုန်သွယ်ရေးနှင့် ငွေကြေးဈေးကွက် မတည်ငြိမ်မှုများ ကြုံတွေ့လာနိုင်သည်။

ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံများအတွက်မူ စွမ်းအင်နှင့် အစားအစာတင်သွင်းစရိတ် မြင့်တက်လာခြင်းသည် ပြည်သူများ၏ နေ့စဉ်လူမှုစီးပွားဘဝကို တိုက်ရိုက်ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

။ ထို့ကြောင့် ရုရှားနှင့် ဥရောပတို့၏ အငြင်းပွားမှုသည် ဥရောပတိုက်အတွင်းက နိုင်ငံရေးပြဿနာတစ်ခုမျှ မဟုတ်တော့ပါ။ ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးနှင့် လူသားလုံခြုံရေးအပေါ် သက်ရောက်နိုင်သည့် နိုင်ငံတကာပြဿနာတစ်ခုဖြစ်သည်။

၇။ ယနေ့ကမ္ဘာကြီးအတွက် အရေးကြီးသော သင်ခန်းစာ

။ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ လုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ရန် စစ်ရေးအင်အားရှိရန် လိုအပ်နိုင်သည်။ သို့သော် စစ်ရေးအင်အားရှိခြင်းနှင့် စစ်ပွဲကို ရှောင်ရှားနိုင်ခြင်းတို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆန့်ကျင်ဘက်မဟုတ်သင့်ပါ။

။ အင်အားရှိသူသည် အင်အားကို မည်သို့ထိန်းချုပ်အသုံးပြုရမည်ကိုလည်း သိရှိရမည်။ အားနည်းသူသည်လည်း မိမိ၏ လုံခြုံရေးကို အခြားသူ၏ လုံခြုံရေးကို ဖျက်ဆီးခြင်းဖြင့်သာ ရရှိနိုင်သည်ဟု မယူဆသင့်ပါ။

နိုင်ငံတကာဆက်ဆံရေးတွင် အနိုင်ရသူနှင့် အရှုံးသမားကိုသာ ရှာဖွေနေမည်ဆိုပါက အငြင်းပွားမှုများသည် အဆုံးမရှိ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေနိုင်သည်။

။ အထူးသဖြင့် နျူကလီးယားလက်နက်ပိုင်ဆိုင်သည့် နိုင်ငံများအကြား စစ်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားလာပါက နိုင်ငံရေးအောင်မြင်မှုကို စစ်ရေးအနိုင်အရှုံးဖြင့် တိုင်းတာ၍ မရတော့ပါ။ အရပ်သားပြည်သူများ၏ အသက်အိုးအိမ်၊ နိုင်ငံတော်များ၏ အနာဂတ်နှင့် လူသားမျိုးနွယ်၏ လုံခြုံရေးတို့ပါ အန္တရာယ်ကျရောက်နိုင်သည်။

နိဂုံးချုပ်
[အင်အားပြသခြင်းထက် ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ခြင်းက ပိုအရေးကြီးသည်]

။ ပူတင်၏ “ရုရှားသည် ဥရောပနှင့် စစ်ဖြစ်လာပါက အသင့်ရှိနေသည်” ဟူသော ပြောကြားချက်ကို စစ်ကြေညာချက်တစ်ခုအဖြစ် မမြင်သင့်သော်လည်း လျစ်လျူရှုရမည့် စကားလည်း မဟုတ်ပါ။

ယင်းသည် ရုရှား၏ စစ်ရေးအင်အားနှင့် နိုင်ငံရေးရပ်တည်ချက်ကို ပြသသည့်အပြင် ဥရောပနှင့် NATO အပေါ် သတိပေးသည့် သတင်းစကားတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

။ သို့သော် ယနေ့ကမ္ဘာကြီးအတွက် အရေးကြီးဆုံးမှာ မည်သည့်နိုင်ငံက စစ်တိုက်နိုင်စွမ်း ပိုရှိသနည်းဆိုသည့် ပြိုင်ဆိုင်မှု မဟုတ်ပါ။ စစ်မဖြစ်အောင် မည်သို့တားဆီးနိုင်မည်နည်းဆိုသည့် နိုင်ငံရေးဉာဏ်ပညာပင် ဖြစ်သည်။

နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏ တာဝန်သည် မိမိနိုင်ငံ၏ အင်အားကို ပြသနိုင်ရုံမျှဖြင့် မပြီးဆုံးပါ။ ထိုအင်အားကြောင့် မိမိနိုင်ငံသားများနှင့် အခြားနိုင်ငံသားများ၏ အသက်အိုးအိမ် မထိခိုက်စေရန် ထိန်းသိမ်းနိုင်ခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။

“စစ်ပွဲကို အနိုင်ရခြင်းသည် စစ်ရေးအောင်မြင်မှု ဖြစ်နိုင်သော်လည်း စစ်ပွဲမဖြစ်အောင် တားဆီးနိုင်ခြင်းသည် နိုင်ငံရေးအောင်မြင်မှုဖြစ်သည်။”

။ ကမ္ဘာ့ခေါင်းဆောင်များအနေဖြင့် မိမိတို့၏ အာဏာ၊ အင်အားနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးပမ်းသကဲ့သို့ လူသားတို့၏ အသက်၊ ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် အနာဂတ်ကိုလည်း တန်းတူအလေးထားကြရန် လိုအပ်နေပြီဖြစ်သည်။

ဆရာကြီး ဦးအောင်ဖေ


အကိုးအကားနှင့် သတင်းရင်းမြစ်များ

  1. Reuters၊ ၂၉ အောက်တိုဘာ ၂၀၂၆ — Putin says Moscow seeks better European ties, conflict will produce no winners⁠။
  2. Reuters၊ ၃၀ အောက်တိုဘာ ၂၀၂၆ — Pentagon tells Europeans to cool their rhetoric on Russia, sources say⁠။
  3. Reuters Connect၊ ၂၅ စက်တင်ဘာ ၂၀၂၆ — Putin says Russia is not preparing for any hostilities in Europe⁠။

စာရေးသူမှတ်ချက်


ဆောင်းပါးတွင် ပူတင်၏ တိုက်ရိုက်ပြောဆိုချက်၊ Reuters သတင်းဖော်ပြချက်နှင့် နိုင်ငံရေးသုံးသပ်ချက်တို့ကို ခွဲခြားထားပါသည်။ စစ်ပွဲဖြစ်လာမည်ဟု ကြိုတင်ခန့်မှန်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ လက်ရှိတင်းမာမှု၏ နောက်ခံနှင့် ဖြစ်နိုင်သောအကျိုးဆက်များကို သုံးသပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

Loading

Exit mobile version