Category: တောင်ကလေးဆရာတော်

🌿အာဏာရှင်စနစ်ဆိုတာ လူမျိုးတစ်မျိုးရဲ့ သဘောသဘာဝ မဟုတ်🌿
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ဆရာကြီး ဦးရွှေအောင်တင်ပြသည်။

။ နိုင်ငံရေးပြဿနာတွေကို ဆွေးနွေးတဲ့အခါ လူမျိုး၊ နိုင်ငံတော်နဲ့ အာဏာစနစ် တို့ကို မရောထွေးဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။

နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံမှာ အာဏာရှင်စနစ် ပေါ်ပေါက်လာတဲ့အခါ အဲဒီနိုင်ငံရဲ့ လူမျိုးတစ်မျိုးလုံးကို အာဏာရှင်စိတ်ဓာတ်ရှိသူများအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ခြင်းဟာ ပြဿနာရဲ့ အရင်းခံကို ရှင်းပြနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

အဓိက လေ့လာရမှာက
” အာဏာကို ဘယ်သူက ကိုင်ထားသလဲ၊
ဘယ်လိုရယူထားသလဲ၊
ဘယ်လိုဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသလဲ၊
အာဏာရှိသူကို ဘယ်သူက ထိန်းချုပ်နိုင်သလဲ” ဆိုတာတွေ ဖြစ်ပါတယ်။

🌿အာဏာဗဟိုပြုမှုနဲ့ အာဏာရှင်စနစ်🌿

။ အရင်ဆုံး စကားလုံးနှစ်ခုကို ခွဲထားဖို့လိုပါတယ်။

အာဏာဗဟိုပြုမှု ဆိုတာ အာဏာကို လူတစ်ဦး၊ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ သို့မဟုတ် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုထံ အလွန်အမင်း စုစည်းလာခြင်းကို ဆိုလိုပါတယ်။

“ အာဏာရှင်စနစ် ” ဆိုတာကတော့ နိုင်ငံရေးအာဏာကို ထိန်းချုပ်နိုင်မယ့် အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်တွေ အားနည်းပြီး နိုင်ငံရေးယှဉ်ပြိုင်မှု၊ အရပ်သားလွတ်လပ်ခွင့်နဲ့ အာဏာပြောင်းလဲနိုင်မှုတို့ကို ပြင်းထန်စွာ ကန့်သတ်ထားတဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးပုံစံကို ဆိုလိုပါတယ်။

ဒါကြောင့် အာဏာကို ဗဟိုပြုထားခြင်းကို တွေ့ရုံနဲ့ မရပ်ဘဲ “ အဲဒီအာဏာကို ဘယ်လိုကန့်သတ်ထားသလဲ ” ဆိုတာကိုပါ ဆက်လက်ကြည့်ရပါမယ်။

ဒီအချက်ကို နိုင်ငံရေးဖွဲ့စည်းပုံ မတူညီတဲ့ မြောက်ကိုရီးယား၊ တရုတ်နဲ့ ဘီလာရုစ်တို့ကို ကြည့်ရင် ပိုရှင်းလာပါတယ်။

🌿မြောက်ကိုရီးယား — မိသားစုမျိုးဆက်လိုက် ခေါင်းဆောင်မှု🌿

။ မြောက်ကိုရီးယားမှာ နိုင်ငံရေးအာဏာဟာ ပါတီ-နိုင်ငံတော်အဖွဲ့အစည်းတွေနဲ့ ကင်မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်လိုက် ခေါင်းဆောင်မှု ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ပုံစံနဲ့ တည်ရှိလာပါတယ်။

ကင်အီဆွန်းက စတင်ခဲ့တဲ့ ခေါင်းဆောင်မှုဟာ ကင်ဂျုံအီလ်၊ ထို့နောက် ကင်ဂျုံအွန်းထံ ဆက်လက်ရောက်ရှိလာခဲ့ပါတယ်။

ဒီနေရာမှာ လေ့လာရမယ့်အရာက “ ကိုရီးယားလူမျိုးတွေရဲ့ သဘောသဘာဝ ” မဟုတ်ပါဘူး။

ပါတီ၊ နိုင်ငံတော်အဖွဲ့အစည်းနဲ့ လုံခြုံရေးယန္တရားတွေက ခေါင်းဆောင်မှုစနစ်နဲ့ ဘယ်လိုပေါင်းစပ်ပြီး မိသားစုတစ်စုရဲ့ မျိုးဆက်လိုက် အာဏာဆက်ခံမှုကို တည်တံ့စေနိုင်သလဲဆိုတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် မြောက်ကိုရီးယားရဲ့ နိုင်ငံရေးစနစ်ကို မြောက်ကိုရီးယားလူမျိုးအားလုံးရဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ တစ်ထပ်တည်း မမြင်သင့်ပါဘူး။

🌿တရုတ် — ပါတီ-နိုင်ငံတော်စနစ်🌿

။ တရုတ်နိုင်ငံမှာတော့ အာဏာဖွဲ့စည်းပုံက မြောက်ကိုရီးယားနဲ့ မတူပါဘူး။

တရုတ်နိုင်ငံရေးစနစ်ရဲ့ အဓိကအခြေခံကို နားလည်ဖို့ “ တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီနဲ့ နိုင်ငံတော်အဖွဲ့အစည်းတို့ရဲ့ ဆက်နွယ်မှု ” ကို နားလည်ဖို့လိုပါတယ်။

။ တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီဟာ နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှုရဲ့ အဓိကဗဟိုအဖြစ် တည်ရှိပြီး နိုင်ငံတော်အုပ်ချုပ်ရေး၊ ပါတီအဖွဲ့အစည်းနဲ့ အစိုးရယန္တရားတို့ဟာ အပြန်အလှန်နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေပါတယ်။ လွတ်လပ်ခွင့်ဆိုင်ရာ လေ့လာချက်များအရ ရှီကျင့်ဖျင် လက်ထက်မှာလည်း ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးထံ အာဏာစုစည်းမှု ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့ပါတယ်။

။ ဒါပေမယ့် တရုတ်ကို မြောက်ကိုရီးယားနဲ့ တစ်ပုံစံတည်း သတ်မှတ်လို့ မရပါဘူး။

တရုတ်ကို နားလည်ဖို့ အဓိကကြည့်ရမယ့်အချက်က “ ပါတီ-နိုင်ငံတော်စနစ်အတွင်း အာဏာဘယ်လို ဖွဲ့စည်းထားသလဲ “ ဆိုတာ ဖြစ်ပါတယ်။

🌿ဘီလာရုစ် — သမ္မတအာဏာ စုစည်းလာခြင်း🌿

။ ဘီလာရုစ်ကတော့ နောက်ထပ်ပုံစံတစ်မျိုးကို ပြပါတယ်။

အလက်ဇန္ဒား လူကာရှင်ကိုးဟာ ၁၉၉၄ ခုနှစ်ကတည်းက သမ္မတအဖြစ် နိုင်ငံရေးအာဏာကို ဆက်လက်ကိုင်တွယ်လာခဲ့ပါတယ်။

၂၀၂၆ ခုနှစ် ဖရီးဒမ်းဟောက်စ်ရဲ့ လေ့လာချက်အရ ဘီလာရုစ်မှာ သမ္မတအာဏာဟာ အလွန်အမင်း အားကောင်းနေပြီး တရားစီရင်ရေးနဲ့ အခြားနိုင်ငံတော်အဖွဲ့အစည်းတွေက လူကာရှင်ကိုးရဲ့ အာဏာကို ထိရောက်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်မှု မရှိသလောက် ဖြစ်နေပါတယ်။ ၂၀၂၅ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီ သမ္မတရွေးကောက်ပွဲမှာ လူကာရှင်ကိုးက မဲ ၈၇ ရာခိုင်နှုန်း ရရှိကြောင်း နိုင်ငံပိုင်ရွေးကောက်ပွဲအာဏာပိုင်များက ကြေညာခဲ့ပြီး၊ ဖရီးဒမ်းဟောက်စ်ကတော့ အဲဒီရွေးကောက်ပွဲဟာ ပြင်းထန်တဲ့ နိုင်ငံရေးဖိနှိပ်မှုအခြေအနေအောက်မှာ ကျင်းပခဲ့တယ်လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။

။ ဒါကြောင့် ဘီလာရုစ်ကို လေ့လာရာမှာလည်း ဘီလာရုစ်လူမျိုးတွေရဲ့ သဘောသဘာဝကို မဟုတ်ဘဲ “ အာဏာကို သမ္မတရာထူးနဲ့ နိုင်ငံတော်အဖွဲ့အစည်းတွေထဲ ဘယ်လို စုစည်းထားသလဲ ” ဆိုတာကို ကြည့်ရပါမယ်။

🌿ပုံစံမတူတဲ့ အာဏာဗဟိုပြုမှု🌿

။ ဒီနိုင်ငံသုံးနိုင်ငံကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် အာဏာဗဟိုပြုမှုဟာ ပုံစံတစ်မျိုးတည်းနဲ့ မဖြစ်ပေါ်လာဘူးဆိုတာ တွေ့ရပါတယ်။

မြောက်ကိုရီးယားမှာ မိသားစုမျိုးဆက်လိုက် ခေါင်းဆောင်မှုနဲ့ ပါတီ-နိုင်ငံတော်အဖွဲ့အစည်းတွေ ပေါင်းစပ်ထားပါတယ်။

တရုတ်မှာ ပါတီ-နိုင်ငံတော်စနစ်က နိုင်ငံရေးအာဏာရဲ့ အဓိကအခြေခံဖြစ်ပြီး ရှီကျင့်ဖျင်ထံ အာဏာစုစည်းမှုလည်း အားကောင်းလာခဲ့ပါတယ်။

ဘီလာရုစ်မှာ — သမ္မတရာထူးနဲ့ နိုင်ငံတော်အဖွဲ့အစည်းတွေထဲ အာဏာကို အလွန်အမင်း စုစည်းထားတဲ့ ပုံစံကို တွေ့ရပါတယ်။

ထို့ကြောင့် အာဏာဗဟိုပြုမှုဆိုတာ ပုံစံတစ်မျိုးတည်းနဲ့ ဖြစ်ပေါ်လာတာ မဟုတ်ပါဘူး။

🌿ရွေးကောက်ပွဲရှိခြင်းနဲ့ အာဏာပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း🌿

နိုင်ငံရေးစနစ်ကို လေ့လာရာမှာ ” ရွေးကောက်ပွဲရှိတယ် ” ဆိုတဲ့အချက်တစ်ခုတည်းနဲ့ မလုံလောက်ပါဘူး။

ရွေးကောက်ပွဲမှာ အတိုက်အခံတွေ လွတ်လပ်စွာ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သလား။

မဲဆန္ဒရှင်တွေ ဖိအားကင်းကင်းနဲ့ မဲပေးနိုင်သလား။

မီဒီယာတွေက ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်သူတွေကို လွတ်လပ်စွာ ဖော်ပြနိုင်သလား။

ရွေးကောက်ပွဲရလဒ်ကို လွတ်လပ်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေက စစ်ဆေးနိုင်သလား။

အာဏာရှိသူ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရင် အမှန်တကယ် အာဏာလွှဲပြောင်းပေးနိုင်သလား။

ဒီမေးခွန်းတွေက ရွေးကောက်ပွဲတစ်ခုရဲ့ နိုင်ငံရေးအဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။

🌿လူမျိုးရေးအာဏာဆက်နွယ်မှုကို မလျစ်လျူရှုသင့်🌿

။ လူမျိုးနဲ့ အာဏာစနစ်ကို မရောထွေးသင့်ဘူး ဆိုတာဟာ လူမျိုးရေးအာဏာဆက်နွယ်မှုတွေ မရှိဘူး လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။

နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံမှာ လူမျိုးတစ်မျိုးက အုပ်ချုပ်ရေး၊ စစ်ရေး၊ ဘာသာစကား၊ ပညာရေး၊ စီးပွားရေးနဲ့ အရင်းအမြစ်ခွဲဝေမှုတို့မှာ အခြားလူမျိုးတွေထက် အားသာတဲ့ အနေအထား ရှိ၊ မရှိကို သီးခြားလေ့လာရပါမယ်။

ဒါပေမယ့် အဲဒီအချက်နဲ့ ” အာဏာရှင်စနစ်ကို လူမျိုးတစ်မျိုးရဲ့ သဘာဝအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း ” က မတူပါဘူး။

တစ်ခုက “ လူမျိုးရေးအာဏာဆက်နွယ်မှု ” ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုက ” နိုင်ငံရေးအာဏာဖွဲ့စည်းပုံ ” ဖြစ်ပါတယ်။

နှစ်ခုဟာ တစ်ခါတလေ ဆက်စပ်နိုင်ပေမယ့် တစ်ခုတည်းတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

🌿ဘယ်သူက အာဏာရသလဲထက် အာဏာကို ဘယ်လိုထိန်းချုပ်သလဲ🌿

။ နိုင်ငံရေးစနစ်တစ်ခုကို နားလည်ဖို့ အောက်ပါမေးခွန်းတွေကို ဆက်မေးရပါမယ်
ဥပဒေက အာဏာရှိသူကို ထိန်းချုပ်နိုင်သလား။
တရားရုံးက လွတ်လပ်စွာ ဆုံးဖြတ်နိုင်သလား။
လွှတ်တော်က အစိုးရကို စစ်ဆေးနိုင်သလား။
မီဒီယာက လွတ်လပ်စွာ ဝေဖန်နိုင်သလား။
အတိုက်အခံနိုင်ငံရေးအဖွဲ့တွေ လွတ်လပ်စွာ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သလား။
ပြည်သူတွေက အာဏာရှိသူကို ငြိမ်းချမ်းတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ အစားထိုးနိုင်သလား။

ဒီမေးခွန်းတွေကို ဖြေနိုင်မှ အာဏာဟာ ဘယ်လောက်ဗဟိုပြုနေသလဲ၊ အာဏာကို ဘယ်လောက်အထိ တာဝန်ခံစေနိုင်သလဲဆိုတာ ပိုမိုရှင်းလင်းလာပါလိမ့်မယ်။

နိဂုံး

။ မြောက်ကိုရီးယား၊ တရုတ်နဲ့ ဘီလာရုစ်တို့ကို လေ့လာကြည့်ရင် အာဏာဗဟိုပြုမှုဟာ လူမျိုးတစ်မျိုးရဲ့ သဘာဝကြောင့်သာ ဖြစ်ပေါ်လာတာမဟုတ်ဘဲ နိုင်ငံရေးအဖွဲ့အစည်းတွေ၊ အာဏာဆက်ခံမှုစနစ်နဲ့ အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ ထိန်းချုပ်မှုတွေကြားက ဆက်နွယ်မှုတွေကြောင့် ပုံစံအမျိုးမျိုးနဲ့ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်တယ် ဆိုတာ တွေ့ရပါတယ်။

ဒါကြောင့် နိုင်ငံရေးပြဿနာတစ်ခုကို ဆွေးနွေးတဲ့အခါ
“ဘယ်လူမျိုးက အာဏာရနေတာလဲ” ဆိုတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခုတည်းနဲ့ မရပ်သင့်ပါဘူး။

“အာဏာကို ဘယ်လိုဖွဲ့စည်းထားသလဲ၊ ဘယ်သူက ထိန်းချုပ်နိုင်သလဲ၊ အာဏာကို ဘယ်လိုပြောင်းလဲနိုင်သလဲ” ဆိုတာကိုပါ ဆက်မေးရပါမယ်။

လူမျိုးရေးအာဏာဆက်နွယ်မှုရှိရင် အဲဒါကို သက်သေအထောက်အထားနဲ့ သီးခြားဆန်းစစ်ရပါမယ်။ အာဏာဗဟိုပြုစနစ်ရှိရင်လည်း အဲဒီစနစ်ကို ဖွဲ့စည်းပုံ၊ အဖွဲ့အစည်းနဲ့ လုပ်ဆောင်ပုံအရ ဆန်းစစ်ရပါမယ်။

လူမျိုးကို အာဏာရှင်စနစ်အဖြစ် သတ်မှတ်မည့်အစား၊ အာဏာကို ဘယ်လိုဖွဲ့စည်းထားသလဲ၊ ဘယ်လိုထိန်းချုပ်ထားသလဲ၊ ဘယ်လိုပြောင်းလဲနိုင်သလဲဆိုတာကို လေ့လာမှသာ နိုင်ငံရေးပြဿနာရဲ့ အရင်းခံကို ပိုရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။

🌿 အမျိုးသမီးနှင့် ဗုဒ္ဓသာသနာ 🌿
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ဆရာကြီး ဦးအောင်ဖေ၏ အမြင်ဖြင့် တင်ပြခြင်း

နိဒါန်းချီ
ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် အမျိုးသမီးတွေအနေနဲ့ ကိုယ့်ဘာသာရေးသမိုင်းကို လေ့လာတဲ့အခါ “အမျိုးသမီးဆိုတာ အမျိုးသားနောက်ကပဲ လိုက်ရမယ့်သူ” ဆိုတဲ့ အမြင်တစ်ခုတည်းနဲ့ မကြည့်သင့်ဘူးလို့ ကျွန်တော်မြင်ပါတယ်။

ဗုဒ္ဓသာသနာသမိုင်းကို သေချာလေ့လာကြည့်ရင် အမျိုးသမီးတွေဟာ သာသနာရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ရပ်နေခဲ့ကြတာ မဟုတ်ပါဘူး။ တရားနာသူတွေအဖြစ်ပဲ ရှိခဲ့တာမဟုတ်ဘဲ တရားကျင့်သူတွေ၊ တရားကို နားလည်သိမြင်သူတွေ၊ သာသနာကို ထိန်းသိမ်းပေးခဲ့သူတွေလည်း ဖြစ်ခဲ့ကြပါတယ်။

ဒီအကြောင်းကို နားလည်ဖို့ ဝေသာလီမြို့ရဲ့ သမိုင်းနဲ့ မဟာပဇာပတီဂေါတမီ၊ အမ္ဗပါလီတို့ရဲ့ အကြောင်းကို ပြန်ကြည့်ဖို့လိုပါတယ်။

၁။ မဟာပဇာပတီဂေါတမီကို ပြန်ကြည့်ရအောင်

မဟာပဇာပတီဂေါတမီဟာ မြတ်စွာဘုရားရှင်ရဲ့ ငယ်ဘဝမှာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တဲ့ မိခင်တော်ပါ။

ဒါပေမယ့် သူမရဲ့ အရေးပါမှုက “ဘုရားရှင်ရဲ့ မိခင်တော်” ဆိုတာနဲ့ပဲ မပြီးပါဘူး။

သူမဟာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အနေနဲ့လည်း သာသနာ့ဘဝကို ဝင်ရောက်ပြီး တရားလမ်းကို ကိုယ်တိုင်လျှောက်ချင်တဲ့ ဆန္ဒကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သူပါ။

အဲဒီကနေ အမျိုးသမီးတွေအတွက် ဘိက္ခုနီသံဃာ ပေါ်ပေါက်လာတဲ့ သမိုင်းနဲ့ ဆက်စပ်လာပါတယ်။

ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော်တို့ သတိထားသင့်တာက

အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဟာ ကိုယ်ယုံကြည်တဲ့အရာ၊ ကိုယ်လျှောက်ချင်တဲ့ တရားလမ်းကို ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်နိုင်တယ် ဆိုတဲ့အချက်ပါပဲ။

၂။ အမျိုးသမီးဖြစ်လို့ တရားရနိုင်စွမ်း နည်းသွားတာ မဟုတ်ပါဘူး

ဗုဒ္ဓဓမ္မရဲ့ အရေးကြီးတဲ့အချက်တစ်ခုက လူတစ်ယောက်ရဲ့ တရားသိမြင်နိုင်စွမ်းကို အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးဆိုပြီး ခွဲပြီး မဆုံးဖြတ်တာပါ။

အာနန္ဒာမထေရ်ကလည်း အမျိုးသမီးတွေဟာ တရားကျင့်ကြံပြီး မဂ်ဖိုလ် ရနိုင်သလားဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်နဲ့ မေးမြန်းခဲ့ပါတယ်။

ဒီအချက်ကို ကြည့်ရင် ရှင်းပါတယ်။

အမျိုးသားဖြစ်လို့ တရားပိုရတာ မဟုတ်သလို၊ အမျိုးသမီးဖြစ်လို့ တရားနိမ့်တာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။

တရားလမ်းမှာ အရေးကြီးတာက သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ၊ သတိနဲ့ ကိုယ်တိုင်ကြိုးစားအားထုတ်မှုပါ။

ဒါကြောင့် အမျိုးသမီးတွေဟာ “ငါက အမျိုးသမီးဆိုတော့ ဒီလောက်ပဲ” ဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကန့်သတ်မထားသင့်ပါဘူး။

၃။ “ငါက အမျိုးသမီးမို့ နိမ့်ကျတယ်” ဆိုတဲ့စိတ် မထားပါနဲ့

အမျိုးသမီးဖြစ်လို့ တရားနာရာမှာ နိမ့်ကျတာ မရှိပါဘူး။

အမျိုးသမီးဖြစ်လို့ သီလထိန်းသိမ်းရာမှာ နိမ့်ကျတာ မရှိပါဘူး။

အမျိုးသမီးဖြစ်လို့ ပညာရှာရာမှာ နိမ့်ကျတာ မရှိပါဘူး။

သာသနာသမိုင်းကို ပြန်ကြည့်ရင် အမျိုးသမီးတွေထဲမှာ သီလနဲ့ ပညာထူးချွန်သူတွေ၊ တရားအားထုတ်ပြီး ထူးခြားတဲ့ တရားသိမြင်မှု ရရှိသူတွေလည်း အများကြီးရှိပါတယ်။

ဒါကြောင့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အားနည်းသူလို့ မမြင်ဘဲ—

“ငါလည်း တရားကို ကိုယ်တိုင်လေ့လာနိုင်တယ်။ ကိုယ်တိုင်စဉ်းစားနိုင်တယ်။ ကိုယ်တိုင်ကျင့်နိုင်တယ်” ဆိုတဲ့ စိတ်ရှိသင့်ပါတယ်။

၄။ အမ္ဗပါလီကိုလည်း မမေ့သင့်ပါဘူး

ဝေသာလီအကြောင်း ပြောမယ်ဆိုရင် အမ္ဗပါလီအကြောင်းလည်း ထည့်ပြောရပါမယ်။
အမ္ဗပါလီဟာ မြတ်စွာဘုရားရှင်ကို ရိုရိုသေသေ ဆွမ်းကပ်လှူခဲ့ပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ သူပိုင်တဲ့ အမ္ဗဝနကိုလည်း သံဃာတော်တွေကို လှူဒါန်းခဲ့ပါတယ်။

ဒီအကြောင်းက ကျွန်တော်တို့ကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးပါတယ်။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အတိတ်အခြေအနေကိုကြည့်ပြီး သူ့တန်ဖိုးကို အမြဲတမ်းဆုံးဖြတ်လို့ မရပါဘူး။

လူတစ်ယောက်ဟာ ဘယ်လိုအတိတ်ရှိခဲ့သလဲထက် အခုဘယ်လိုစိတ်ထားနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်နေသလဲဆိုတာလည်း အရေးကြီးပါတယ်။

ဒါကြောင့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ အတိတ်က အမှားတွေ၊ လူတွေရဲ့ အပြောအဆိုတွေ၊ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းက တပ်ထားတဲ့ အမည်တွေကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို တစ်သက်လုံး အပြစ်ရှိသူလို့ မမြင်သင့်ပါဘူး။

လူဟာ ပြောင်းလဲလို့ရပါတယ်။ ဘဝကိုလည်း ပြန်တည်ဆောက်လို့ရပါတယ်။

၅။ အမျိုးသမီးတွေအတွက် အရေးကြီးတာက ပညာပါ

ဘာသာရေးကို ယုံကြည်တာ ကောင်းပါတယ်။
ဒါပေမယ့် ယုံကြည်ရုံနဲ့ မလုံလောက်ပါဘူး။
ဖတ်ပါ။
လေ့လာပါ။
မေးပါ။
မသိတာကို မေးခွန်းထုတ်ပါ။
ကျမ်းစာတွေကို ဖတ်ပါ။
တရားတော်တွေကို နားထောင်ပါ။
ပြီးရင် ကိုယ်တိုင် စဉ်းစားကြည့်ပါ။

ဗုဒ္ဓဘာသာမှာ ကိုယ်မသိတာကို မေးမြန်းပြီး အကြောင်းအကျိုးနဲ့ ဆင်ခြင်လေ့လာဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။

ဒါကြောင့် အမျိုးသမီးတွေအနေနဲ့ ဘာသာရေးဗဟုသုတကို ကိုယ့်ဘဝအတွက် အင်အားတစ်ခုအဖြစ် တည်ဆောက်သင့်ပါတယ်။

ပညာရှိတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဟာ ကိုယ့်ဘဝကို ကောင်းကောင်းတည်ဆောက်နိုင်သလို မိသားစုနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလည်း ကောင်းတဲ့ဘက်ကို ဦးဆောင်ပေးနိုင်ပါတယ်။

၆။ သာသနာကို ထိန်းသိမ်းတာ ဘုန်းကြီးတွေရဲ့ တာဝန်ပဲ မဟုတ်ပါဘူး

သာသနာထိန်းသိမ်းရေးဆိုရင် ဘုန်းကြီးတွေကပဲ လုပ်ရမယ်လို့ တချို့က ထင်တတ်ကြပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ဒါတစ်ခုတည်းနဲ့ မပြည့်စုံပါဘူး။

ဗုဒ္ဓသာသနာမှာ ရဟန်း၊ ရဟန်းမ၊ ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာဆိုပြီး အားလုံးဟာ သာသနာနဲ့ ဆက်စပ်နေကြပါတယ်။

အမျိုးသမီးတွေလည်း ဥပါသိကာတွေအဖြစ် သာသနာကို ထိန်းသိမ်းရာမှာ အရေးကြီးတဲ့နေရာမှာ ရှိပါတယ်။

ဥပမာ

သားသမီးတွေကို တရားနဲ့ ရင်းနှီးအောင်လုပ်ပေးတာ၊
စာဖတ်တတ်အောင် အားပေးတာ၊
သီလနဲ့ စည်းကမ်းကို သင်ပေးတာ၊
မိသားစုထဲမှာ မေတ္တာ၊ ကရုဏာနဲ့ သည်းခံမှုရှိအောင် ကြိုးစားပေးတာ ဒါတွေလည်း သာသနာပြုတာပါပဲ။

၇။ တရားနားထောင်သူသက်သက် မဖြစ်ပါနဲ့

ကျွန်တော်က ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် အမျိုးသမီးတွေကို ဒီလိုပြောချင်ပါတယ်။
တရားနာသူသက်သက် မဖြစ်ပါနဲ့။
တရားကို လေ့လာပါ။
တရားကို စဉ်းစားပါ။
တရားကို ကျင့်ပါ။

ပြီးတော့ ကိုယ့်ဘဝမှာ တရားရဲ့ အကျိုးကို ပြပါ။
နောက်မျိုးဆက်ကိုလည်း ဓမ္မအမွေ ပေးနိုင်သူ ဖြစ်ပါ။
ဘာသာရေးဟာ စာအုပ်ထဲမှာပဲ ရှိနေရင် ဘာသာရေးစာပေတစ်ခုလို ဖြစ်နေမှာပါ။

တကယ်တမ်း တရားက မိမိရဲ့ စကားထဲ၊ အပြုအမူထဲ၊ မိသားစုဘဝထဲ၊ လူမှုဆက်ဆံရေးထဲမှာ ပေါ်လာတဲ့အခါမှသာ ဓမ္မဟာ အသက်ဝင်လာမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

၈။ ကိုယ့်ဘဝကို ကိုယ်တိုင်တည်ဆောက်ပါ

မဟာပဇာပတီဂေါတမီရဲ့ သမိုင်းကို ပြန်ကြည့်ရင် သူမဟာ ကိုယ်လိုချင်တဲ့ တရားလမ်းကို သိခဲ့ပါတယ်။ ယုံကြည်ချက်ရှိခဲ့ပါတယ်။
အခက်အခဲတွေရှိပေမယ့် လက်မလျှော့ခဲ့ပါဘူး။

ဒါကြောင့် ယနေ့ခေတ် အမျိုးသမီးတွေလည်း ကိုယ့်ဘဝကို ကိုယ်တိုင်တည်ဆောက်နိုင်တဲ့ စိတ်ဓာတ် ရှိသင့်ပါတယ်။

ဒါဟာ အမျိုးသားတွေနဲ့ ပြိုင်ဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။
အမျိုးသားတွေထက် ပိုမြင့်ဖို့လည်း မဟုတ်ပါဘူး။
မနေ့ကထက် ဒီနေ့ ပိုကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ပါ။
ကိုယ့်ဘဝကို ပိုကောင်းအောင် တည်ဆောက်ဖို့ပါ။

⸻

🌿 နိဂုံး — ဝေသာလီက ပေးတဲ့ သင်ခန်းစာ 🌿

ဝေသာလီကို သွားတဲ့အခါ ရှေးဟောင်းမြို့တစ်မြို့ကို သွားကြည့်တယ်ဆိုတာလောက်နဲ့ မပြီးသင့်ပါဘူး။

မဟာပဇာပတီဂေါတမီကို သတိရပါ။
အမ္ဗပါလီကို သတိရပါ။
ဘိက္ခုနီသံဃာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တဲ့ သမိုင်းကို သတိရပါ။ ပြီးတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးကြည့်ပါ။

“ဒီနေ့ ငါဟာ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ သာသနာအတွက် ဘာလုပ်ပေးနေလဲ?”

အဖြေက အလှူငွေအများကြီး လှူတာဖြစ်ဖို့ မလိုပါဘူး။
သားသမီးတစ်ယောက်ကို ဓမ္မတစ်ခု သင်ပေးတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
စာအုပ်တစ်အုပ် ဖတ်တာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

တရားတော်တစ်ပုဒ်ကို သေချာနားလည်အောင် လေ့လာတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
အိမ်မှာ ဒေါသထွက်စရာကြုံပေမယ့် ဒေါသကို တစ်ကြိမ်လောက် ထိန်းလိုက်တာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

အခက်အခဲကြုံနေတဲ့သူတစ်ယောက်ကို မေတ္တာနဲ့ ကူညီလိုက်တာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ဒီလိုကောင်းမှုလေးတွေ တစ်ခုချင်းစီ စုပေါင်းလာရင်
သာသနာဟာ ဘုန်းကြီးကျောင်းထဲမှာပဲ ရှိနေတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
မိသားစုထဲမှာ ရှိလာပါမယ်။
လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းထဲမှာ ရှိလာပါမယ်။
နောက်ဆုံးမှာ ကိုယ့်ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝထဲမှာ တကယ်အသက်ဝင်လာပါမယ်။

ဝေသာလီရဲ့ သမိုင်းက ကျွန်တော်တို့ကို သင်ပေးတဲ့ သင်ခန်းစာကတော့
တရားလမ်းကို လိုက်ချင်တဲ့စိတ်ရှိရင် ကိုယ့်လမ်းကို ကိုယ်ရှာရမယ်။ အခက်အခဲရှိလို့ နောက်မဆုတ်ဘဲ ဆက်လျှောက်ရမယ်။

အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ တန်ဖိုးဟာ အမျိုးသားတစ်ယောက်ရဲ့ နောက်မှာ ဘယ်လောက်ကောင်းကောင်း ရပ်ပေးနိုင်သလဲဆိုတာနဲ့ပဲ တိုင်းတာရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ကိုယ့်ရဲ့ သီလ၊ ပညာ၊ မေတ္တာ၊ ကရုဏာနဲ့ တရားသိမြင်မှုတွေကို ဘယ်လောက်အထိ တည်ဆောက်နိုင်သလဲဆိုတာနဲ့လည်း တိုင်းတာရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

အဲဒီအခါ အမျိုးသမီးဟာ တရားနားထောင်သူသက်သက် မဟုတ်တော့ပါဘူး။

သာသနာကို ဆက်လက်ရှင်သန်အောင် ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်တဲ့ ဓမ္မအမွေဆက်ခံသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာပါ။

🌿မိဘကို ပြောမိသောစကား🌿
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
[ကံပျက်သလား၊ စိတ်ပြင်သလား]

တောင်ကလေးဆရာတော်​၏ဩဝါဒကို နာယူမှတ်သား၍
ဆရာကြီး ဦးအောင်ဖေ
တင်ပြရေးသားပါသည်။
သရုပ်ဖော်ပုံ= AI

အမှာစကား
။ ဤစာဆောင်းပါးကို တပည့်တစ်ဦးသို့ ရည်ညွှန်း၍ ရေးသားပေးခြင်းဖြစ်ပါသည်။)

တပည့်ရေ……

လူငယ်ဘဝမှာ အမှားလုပ်မိတာ ရှိတတ်တယ်။
မသိလို့မှားတာ ရှိတယ်။
စိတ်ဆိုးလို့မှားတာ ရှိတယ်။
မာနကြောင့်မှားတာ ရှိတယ်။
တစ်ခါတလေ မိဘက ဆုံးမတာကို မခံနိုင်ဘဲ စကားပြန်ပြောမိတာလည်း ရှိတတ်တယ်။

ဒါပေမယ့်

အမှားလုပ်မိတာထက် အမှားလုပ်မိပြီး အမှားကို မသိတာက ပိုအန္တရာယ်ရှိတယ်။

အမှားကို သိတယ်။
ဝန်ခံတယ်။
တောင်းပန်တယ်။
ပြင်ဆင်တယ်။

နောက်တစ်ခါ မပြုလုပ်တော့ဘူးဆိုရင်
အဲဒီလူဟာ အမှားထဲမှာ နေတဲ့လူမဟုတ်တော့ဘူး။ အမှားကနေ သင်ခန်းစာယူတတ်တဲ့လူ ဖြစ်လာပြီ။

⸻

🌿မိဘကို ပြောမိတဲ့စကားကို ပေါ့ပေါ့မယူဆမိပါနဲ့။🌿

မိဘကို စကားပြောတဲ့အခါ အထူးသတိထားပါ။

အကြောင်းက မိဘဟာ မင်းဘဝမှာ မင်းကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တဲ့သူတွေ ဖြစ်လို့ပါ။

မင်းမပြောခင် သူတို့က မင်းအတွက် စိုးရိမ်ခဲ့တယ်။
မင်းမစားခင် သူတို့က မင်းစားရမစားရ စဉ်းစားခဲ့တယ်။
မင်းမအိပ်ခင် သူတို့က မင်းအိပ်ရာအဆင်ပြေမပြေ စောင့်ကြည့်ခဲ့တယ်။

သားသမီးဘဝက မိဘရဲ့ ကျေးဇူးကို အပြည့်အဝ သိဖို့ ခက်တတ်ပါတယ်။

အရွယ်ရောက်လာတဲ့အခါ ကိုယ့်အမြင်ကိုယ်ရှိလာတယ်။
ကိုယ့်ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုယ်ရှိလာတယ်။
တစ်ခါတလေ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မှန်တယ်လို့ ထင်လာတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ

“မိဘဆိုလည်း မိဘပဲ၊ ငါ့ဘဝငါ သိတယ်” ဆိုတဲ့ စိတ်ဝင်လာရင် စကားက ကြမ်းလာတတ်တယ်။ အဲဒီကနေ ဝစီကံ ဖြစ်လာတတ်တယ်။

⸻

🌿မနောကံက စကားကို ဦးဆောင်တယ်🌿

စကားဆိုတာ လေထဲက ရုတ်တရက်ပေါ်လာတာ မဟုတ်ဘူး။

စိတ်ထဲမှာ အရင်ဖြစ်တယ်။
ပြီးမှ နှုတ်က ထွက်လာတယ်။

ဒေါသရှိရင် ဒေါသစကား ထွက်တတ်တယ်။
မာနရှိရင် မာနစကား ထွက်တတ်တယ်။
မုန်းတီးစိတ်ရှိရင် ကြမ်းတမ်းတဲ့စကား ထွက်တတ်တယ်။

ဒါကြောင့်

မနောကံကို မထိန်းနိုင်ရင် ဝစီကံကို ထိန်းဖို့ ခက်တယ်။

အဘိဓမ္မာအမြင်နဲ့ဆိုရင် ကံရဲ့ အဓိကအကြောင်းဟာ စေတနာ ဖြစ်တယ်။

ဘုရားရှင်က

“စေတနာဟံ ဘိက္ခဝေ ကမ္မံ ဝဒါမိ”

ဟု ဟောတော်မူပါတယ်။

အဓိပ္ပါယ်က

“ရဟန်းတို့၊ စေတနာကိုပင် ကံဟူ၍ ငါဆို၏” ဆိုတာပါ။

ဒါကြောင့် မိဘကို ပြောလိုက်တဲ့စကားတစ်ခွန်းကို စကားအဖြစ်ပဲ မကြည့်နဲ့။

အဲဒီစကားနောက်က ဘယ်လိုစိတ်ရှိသလဲ ဆိုတာပါ ကြည့်ရမယ်။

⸻

🌿ဝစီကံလေးပါးကို မိဘအပေါ် မကျူးလွန်မိစေနဲ့။🌿

ဝစီကံအရ အကုသိုလ်ကမ္မပထ လေးပါးရှိတယ်။

မုသာဝါဒ =မဟုတ်တာကို ဟုတ်သလို ပြောခြင်း။

ပိသုဏဝါစာ = သူတစ်ပါးတို့ စိတ်ဝမ်းကွဲစေရန် ပြောဆိုခြင်း။

ဖရုသဝါစာ = ကြမ်းတမ်းရိုင်းစိုင်းသော စကားပြောခြင်း။

သမ္ဖပ္ပလာပ = အကျိုးမရှိသော အနှစ်မဲ့စကားများ ပြောဆိုခြင်း။

တပည့်ရေ…

မိဘကို မုသားပြောမိတာ မကောင်းဘူး။
မိဘတစ်ဦးကို တစ်ဦးနဲ့ စိတ်ဝမ်းကွဲအောင် ပြောတာ မကောင်းဘူး။
မိဘကို ကြမ်းတမ်းတဲ့စကားနဲ့ ပြောတာ ပိုပြီး မသင့်တော်ဘူး။

အထူးသဖြင့်

“အမေ၊ အဖေက ဘာသိလို့လဲ”
“ကျွန်တော့်ဘဝကို ကျွန်တော်ပဲ သိတယ်”
“မပြောနဲ့တော့”
“မိဘဖြစ်လို့ ဘာလုပ်ပေးထားလို့လဲ” ဆိုတဲ့စကားတွေဟာ တစ်ခါပြောပြီး ပျောက်သွားတဲ့အသံမဟုတ်ဘူး။

မိဘရဲ့စိတ်ထဲမှာ မှတ်ကျန်နိုင်တယ်။

⸻

🌿စကားတစ်ခွန်းက မိဘရဲ့စိတ်ကို နာစေနိုင်တယ်🌿

တပည့်ရေ…

ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒဏ်ရာပေးရင် အနာမြင်ရတယ်။
စကားနဲ့ ဒဏ်ရာပေးရင် အနာကို မမြင်ရဘူး။
ဒါပေမယ့် မမြင်ရတာနဲ့ မနာတာ မဟုတ်ဘူး။
အထူးသဖြင့် မိဘက သားသမီးကို ချစ်လို့ ဆုံးမတာဆိုရင် သားသမီးရဲ့ စကားကြမ်းတစ်ခွန်းက ပိုနာတတ်တယ်။

သားသမီးက မိဘကို ပြန်မေးနိုင်တယ်။

“ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်ဆုံးမနေတာလဲ”

မိဘကတော့ တစ်ခါတလေ ပြန်မပြောဘဲ နေနိုင်တယ်။

ဒါဟာ မနာလို့ မဟုတ်ဘူး။

သားသမီးကို ချစ်လို့ သည်းခံနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

⸻

🌿“တောင်းပန်လိုက်ရင် ကံပျက်သလား”🌿

တပည့်ရေ…

ဒီမေးခွန်းကို အဘိဓမ္မာအမြင်နဲ့ သေချာမှတ်ထားပါ။

တောင်းပန်လိုက်တာနဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့အကုသိုလ်ကံ ပျက်သွားတယ်လို့ မဆိုနိုင်ဘူး။

ပြောပြီးသားစကားက ပြောပြီးသွားပြီ။

ဒါပေမယ့်

တောင်းပန်တဲ့အချိန်မှာ
မိမိအမှားကို သိလာတယ်။
အမှားကို ဝန်ခံတယ်။
မိဘရဲ့စိတ်ကို နားလည်လာတယ်။
မိဘအပေါ် မေတ္တာထားလာတယ်။
နောက်ထပ် မပြောတော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်တယ်။

ဒီလိုဆိုရင် ပစ္စုပ္ပန်စိတ်က ပြောင်းလာပြီ။

အဲဒါဟာ အလွန်တန်ဖိုးရှိတယ်။

⸻

🌿ကံကို ဖျက်တာမဟုတ်၊ ကံဆက်ကြောင်းကို ပြင်တာ🌿

တပည့်ရေ…

အရင်က ပြုခဲ့တဲ့ကံကို တောင်းပန်ခြင်းတစ်ခုတည်းနဲ့ ဖျက်ပစ်လို့ မရဘူး။

ဒါပေမယ့်

အရင်က ဒေါသနဲ့ပြောခဲ့တဲ့စကားကို နောင်မှာ မေတ္တာနဲ့ ပြောနိုင်လာတယ်။

အရင်က မိဘကို စိတ်ဆိုးခဲ့တယ်။ နောက်မှာ သည်းခံတတ်လာတယ်။

အရင်က မိဘကို ပြစ်တင်ခဲ့တယ်။ နောက်မှာ ကျေးဇူးတင်တတ်လာတယ်။

ဒါဆို မင်းရဲ့စိတ်လမ်းကြောင်းဟာ ပြောင်းသွားပြီ။

အဲဒါကြောင့် တပည့်ရေ

တောင်းပန်ခြင်းသည် အတိတ်ကံကို ဖျက်ခြင်းမဟုတ်။
အနာဂတ်ကံကို မကောင်းဘက်သို့ ဆက်မသွားစေရန် ပစ္စုပ္ပန်စိတ်ကို ပြုပြင်ခြင်း ဖြစ်တယ်။

ဒီစကားကို မှတ်ထားပါ။

⸻

🌿တောင်းပန်တာထက် အမှားပြင်တာ ပိုအရေးကြီးတယ်🌿

မိဘကို

“အမေ၊ အဖေ ကျွန်တော်မှားပါတယ်။ ခွင့်လွှတ်ပါ” လို့ ပြောတာက ကောင်းပါတယ်။

ဒါပေမယ့် အဲဒီစကားပြောပြီး နောက်တစ်နေ့မှာ အရင်အတိုင်း ပြန်ပြောနေမယ်ဆိုရင် တောင်းပန်ခြင်းရဲ့ အဓိပ္ပါယ် မပြည့်စုံသေးဘူး။

တကယ်တောင်းပန်တယ်ဆိုရင်

စကားကို ပြင်ပါ။
အပြုအမူကို ပြင်ပါ။
စိတ်ကို ပြင်ပါ။

မိဘကို တစ်ခါတလေ

“ဘာလိုသလဲ” လို့ မေးပါ။ အလုပ်များနေရင်

“အမေ၊ အဖေ အနားယူပါ။ သားလုပ်ပေးမယ်” လို့ ပြောပါ။

မိဘအသက်ကြီးလာရင် မိဘရဲ့အားနည်းမှုကို အပြစ်မမြင်ဘဲ ကိုယ့်ရဲ့ကျေးဇူးဆပ်ရမယ့်အချိန်လို့ မြင်ပါ။

⸻

🌿မိဘကို အနိုင်မယူနဲ့🌿

သားသမီးနဲ့ မိဘကြားမှာ အငြင်းပွားမှု ဖြစ်နိုင်တယ်။

အမြင်မတူနိုင်တယ်။
မိဘက မှားနိုင်တယ်။
သားသမီးလည်း မှားနိုင်တယ်။

ဒါပေမယ့်
မှန်တာကို ပြောနိုင်တာနဲ့ ကြမ်းတမ်းစွာ ပြောတာ မတူဘူး။

ကိုယ့်အမြင်ကို ပြောပါ။
ဒါပေမယ့် လေးစားမှုနဲ့ ပြောပါ။
မိဘကို မိမိရဲ့ရန်သူလို မမြင်ပါနဲ့။
“ငါမှန်တယ်၊ မိဘမှားတယ်”ဆိုတဲ့စိတ်နဲ့ မပြောပါနဲ့။ အဲဒီနေရာမှာ
“ဘယ်လိုပြောရင် မိဘရဲ့စိတ်လည်း မနာဘဲ ငါ့အမြင်ကိုလည်း နားလည်နိုင်မလဲ” ဆိုတဲ့စိတ်နဲ့ စဉ်းစားပါ။

ဒါဟာ မနောကို စောင့်ရှောက်ခြင်းပါ။

⸻

🌿စကားမပြောခင် သုံးကြိမ်စဉ်းစား🌿

တပည့်ရေ…

မိဘကို စကားပြောတော့မယ်ဆိုရင် စိတ်ထဲမှာ သုံးခွန်းမေးပါ။

“ငါပြောမယ့်စကား မှန်ရဲ့လား?”

“ဒီစကားက အကျိုးရှိရဲ့လား?”

“ဒီစကားကို မေတ္တာနဲ့ ပြောနိုင်ရဲ့လား?”

သုံးခုထဲက တစ်ခုခု မသေချာရင် ခဏတိတ်နေပါ။တိတ်နေခြင်းဟာ အမြဲတမ်း အရှုံးမဟုတ်ဘူး။

တစ်ခါတလေ
တိတ်နေခြင်းက ကိုယ့်ရဲ့ကံကို ကာကွယ်ပေးတာ ဖြစ်တယ်။

⸻

🌿ဒေါသထွက်နေချိန်မှာ မိဘကို မပြောနဲ့🌿

ဒေါသထွက်နေချိန်မှာ စကားပြောရင် စိတ်က စကားကို ဦးဆောင်သွားတတ်တယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ
“မပြောတော့ဘူး” လို့ ခဏနားပါ။
ရေသောက်ပါ။
အသက်ရှူပါ။
နေရာပြောင်းပါ။
စိတ်အေးသွားတဲ့အခါမှ ပြန်ပြောပါ။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့
စကားတစ်ခွန်းကို ပြန်မပြောနိုင်တော့ပေမယ့် ပြောပြီးသားစကားကိုတော့ ပြန်ယူလို့ မရနိုင်တော့ဘူး။

⸻

🌿မိဘကို တောင်းပန်ဖို့ မရှက်ပါနဲ့🌿

တပည့်ရေ…

မိဘကို
“ကျွန်တော်မှားပါတယ်” လို့ ပြောနိုင်တာဟာ အားနည်းခြင်း မဟုတ်ဘူး။
မာနကို အနိုင်ယူနိုင်ခြင်း ဖြစ်တယ်။
“တောင်းပန်ပါတယ်” လို့ ပြောနိုင်တာဟာ ရှုံးနိမ့်ခြင်းမဟုတ်ဘူး။
မိမိစိတ်ကို မိမိထိန်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်တယ်။

အထူးသဖြင့် မိဘအသက်ကြီးလာပြီဆိုရင် မနက်ဖြန်ဆိုတာ အမြဲတမ်း မသေချာတော့ဘူး။

ဒီနေ့ စကားများထားပြီး
“နောက်မှ တောင်းပန်မယ်”လို့ မထားပါနဲ့။

နောက်ဆိုတာ မရောက်နိုင်တဲ့နေ့ ဖြစ်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

ဒါကြောင့်
မိဘရှိနေသေးတဲ့အချိန်မှာ တောင်းပန်ပါ။
မိဘရှိနေသေးတဲ့အချိန်မှာ ကျေးဇူးတင်ပါ။
မိဘရှိနေသေးတဲ့အချိန်မှာ ကန်တော့ပါ။

⸻

🌿လူငယ်တိုင်း မှတ်ထားသင့်တဲ့ စကား🌿

တပည့်ရေ…
ဘဝမှာ ပညာတတ်ဖို့ လိုတယ်။
အလုပ်အကိုင်ကောင်းဖို့ လိုတယ်။
ငွေကြေးရှိဖို့ လိုတယ်။

ဒါပေမယ့်
မိဘကို လေးစားတတ်တဲ့ စိတ်ရှိဖို့ ပိုလိုတယ်။
ပညာရှိပြီး စကားကြမ်းရင် မိဘစိတ်နာစေနိုင်တယ်။

ငွေရှိပြီး မာနကြီးရင် မိဘကို အထင်သေးနိုင်တယ်။

အောင်မြင်ပြီး ကျေးဇူးမသိရင် မိဘရဲ့မျက်ရည်ကို မမြင်နိုင်ဘူး။

ဒါကြောင့် လူငယ်တစ်ယောက်ရဲ့ တကယ့်လိမ္မာမှုကို ဘယ်လောက်ပညာတတ်သလဲ နဲ့သာ မတိုင်းပါနဲ့။

ကိုယ့်ထက်အသက်ကြီးသူကို ဘယ်လောက်လေးစားသလဲ၊
မိဘကို ဘယ်လောက်ကျေးဇူးသိသလဲ၊
ကိုယ့်စိတ်နဲ့ ကိုယ့်စကားကို ဘယ်လောက်ထိန်းနိုင်သလဲ ဆိုတာနဲ့လည်း တိုင်းကြည့်ပါ။

⸻

🌿နောက်ဆုံး ဆုံးမစကား🌿

တပည့်ရေ…
မိဘကို ပြောမိတဲ့စကားကြောင့် စိတ်ထဲမှာ အပြစ်ရှိတယ်လို့ ခံစားနေရင် မာနမထားနဲ့။

သွားပြီး
“အမေ၊ အဖေ… သားမှားပါတယ်။
စိတ်ဆိုးပြီး ပြောမိတာပါ။
မပြောသင့်တဲ့စကားကို ပြောမိပါတယ်။
သားကို ခွင့်လွှတ်ပါ။
နောက်တစ်ခါ သတိထားပြီး ပြောပါမယ်။”
လို့ ပြောပါ။

ပြီးရင် စကားနဲ့သာ မပြီးစေနဲ့။
အပြုအမူနဲ့ ပြပါ။
တစ်နေ့တစ်နေ့ မိဘကို ပိုနူးညံ့စွာ ပြောပါ။
ပိုသည်းခံပါ။
ပိုကူညီပါ။
ပိုကျေးဇူးတင်ပါ။
အဲဒီလိုနဲ့ မိမိရဲ့ မနောကို ပြင်ပါ။

မနောပြင်ရင် ဝစီကံပြင်လာမယ်။
ဝစီကံပြင်ရင် အပြုအမူပြင်လာမယ်။
အပြုအမူပြင်ရင် ဘဝရဲ့လမ်းကြောင်းပါ ပြောင်းလာမယ်။

မိဘကို နာကျင်စေတဲ့ စကားတစ်ခွန်းကို ပြောဖို့ လွယ်တယ်။ဒါပေမယ့် မိဘရဲ့စိတ်ထဲက အနာကို ပြန်ကုဖို့ အချိန်ယူရတတ်တယ်။

ဒါကြောင့်
စကားမပြောခင် စိတ်ကို စောင့်ပါ။
စိတ်မစောင့်နိုင်ရင် နှုတ်ကို စောင့်ပါ။
ပြောမိပြီးရင် မာနမထားဘဲ တောင်းပန်ပါ။
တောင်းပန်ပြီးရင် အမှားကို ထပ်မလုပ်ပါနဲ့။
မိဘရှိနေသေးသရွေ့ ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ မနောက်ကျသေးပါ။

အတိတ်ကံကို ပြန်ဖျက်လို့မရပေမယ့်
ပစ္စုပ္ပန်စိတ်ကို ပြင်နိုင်တယ်။
ပစ္စုပ္ပန်စိတ်ကို ပြင်နိုင်ရင်
အနာဂတ်ကံကို ကောင်းရာသို့ ဦးတည်နိုင်တယ်။

လူငယ်တို့အတွက် ဒီစကားကို မှတ်ထားစေချင်ပါတယ်။
“မိဘကို အနိုင်ယူခြင်းထက် မိမိဒေါသကို အနိုင်ယူပါ။
မိဘကို ပြန်ပြောခြင်းထက် မိမိနှုတ်ကို စောင့်ပါ။
အမှားကို ဖုံးကွယ်ခြင်းထက် ဝန်ခံပါ။
ဝန်ခံပြီးရင် တောင်းပန်ပါ။
တောင်းပန်ပြီးရင် ပြင်ဆင်ပါ။
မိဘရှိနေစဉ်မှာပင် ကျေးဇူးဆပ်ပါ။”

🌙 “လနဲ့ သောကြာဂြိုဟ် နီးလာတဲ့ည”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ဦးရွှေအောင် မေး နှင့် ဦးအောင်ဖေ ဖြေ

ဦးရွှေအောင်
မေးခွန်း (၁)

ဆရာကြီး ဦးအောင်ဖေရေ…..
အခု လနဲ့ သောကြာဂြိုဟ် အလွန်နီးနီးကပ်ကပ် မြင်ရတဲ့ပုံတွေ လူမှုကွန်ရက်မှာ ပျံ့နှံ့နေပါတယ်။ တချို့ကလည်း “သောကြာကြယ်နဲ့ လနီးလာပြီ၊ ထူးခြားတဲ့အရာတွေ ဖြစ်လာမယ်” ဆိုပြီး အဓိပ္ပာယ်အမျိုးမျိုး ဖွင့်ဆိုကြတယ်။ နက္ခတ္တဗေဒပညာရှင်တွေက ဒီဖြစ်စဉ်ကို ဘယ်လိုမြင်ကြသလဲဗျ။

ဦးအောင်ဖေ
ဖြေကြားချက်

အရင်ဆုံး စကားလုံးတစ်ခုကို ပြင်ကြရအောင် ဦးရွှေအောင်။

ကျွန်တော်တို့ နေ့စဉ်စကားမှာ “သောကြာကြယ်” လို့ ခေါ်လေ့ရှိပေမယ့် နက္ခတ္တဗေဒအရတော့ အဲဒါဟာ သောကြာဂြိုဟ် ဖြစ်ပါတယ်။ ကြယ်မဟုတ်ပါဘူး။ နေကို လှည့်ပတ်နေတဲ့ ဂြိုဟ်တစ်လုံးပါ။

လနဲ့ သောကြာဂြိုဟ်ကို ကောင်းကင်တစ်နေရာတည်းမှာ နီးကပ်စွာ မြင်ရတာဟာ ကမ္ဘာကနေကြည့်တဲ့အခါ သူတို့နှစ်ခုရဲ့ မြင်သာသော အနေအထား နီးကပ်လာခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။

တကယ်တော့ အာကာသထဲမှာ လနဲ့ သောကြာဂြိုဟ်ဟာ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု သွားပြီး ကပ်သွားတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ ကမ္ဘာကနေကြည့်တဲ့ မြင်ကွင်းမှာသာ နီးကပ်သလို မြင်ရတာပါ။

⸻

ဦးရွှေအောင်
မေးခွန်း (၂)

ဒါဆို “လနဲ့ သောကြာဂြိုဟ် ဆုံတယ်” ဆိုတာ တကယ်ဆုံတာ မဟုတ်ဘူးပေါ့။

ဦးအောင်ဖေ
ဖြေကြားချက်

ဟုတ်ပါတယ်။
နက္ခတ္တဗေဒမှာ ဒီလို ကောင်းကင်ပေါ်မှာ အရာဝတ္ထုနှစ်ခု နီးကပ်မြင်ရတဲ့ ဖြစ်စဉ်ကို ဆုံနီးခြင်း လို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။ ပိုတိကျတဲ့ အဓိပ္ပာယ်အရတော့ အနီးဆုံးမြင်ရတဲ့ အခြေအနေကို အနီးကပ်မြင်ရခြင်း လို့ နားလည်နိုင်ပါတယ်။

တစ်ခါတလေတော့ ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာ ဖြစ်ပါတယ်။

လက သောကြာဂြိုဟ်ရှေ့ကို တကယ်ဖြတ်သွားသလို မြင်ပြီး သောကြာဂြိုဟ်ကို ခဏဖုံးကွယ်သွားနိုင်ပါတယ်။ ဒါကို နက္ခတ္တဗေဒမှာ လ၏ ဖုံးကွယ်ခြင်း လို့ ခေါ်ပါတယ်။

၂၀၂၆ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁၄ ရက်ကလည်း အဲဒီလို ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ NASA ရဲ့ မှတ်တမ်းအရ လက သောကြာဂြိုဟ်ကို ဖုံးကွယ်သွားတဲ့ ဖြစ်စဉ်ကို အာရှ၊ အာဖရိကနဲ့ ဥရောပအချို့ဒေသတွေက မြင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။

⸻

ဦးရွှေအောင်
မေးခွန်း (၃)

ဒါဆို လနဲ့ သောကြာဂြိုဟ် ဘာကြောင့် မကြာခဏ နီးနီးကပ်ကပ် မြင်ရတာလဲ။

ဦးအောင်ဖေ
ဖြေကြားချက်

ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော်တို့ နေစကြဝဠာရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံကို နည်းနည်းနားလည်ထားဖို့ လိုပါတယ်။

ကမ္ဘာအပါအဝင် ဂြိုဟ်တွေဟာ နေကို လှည့်ပတ်နေကြပါတယ်။ ဂြိုဟ်တွေရဲ့ လမ်းကြောင်းတွေဟာ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် တစ်ပြင်တည်းနီးပါးမှာ ရှိကြပါတယ်။

ဒါကြောင့် ကမ္ဘာကနေ ကောင်းကင်ကိုကြည့်တဲ့အခါ ဂြိုဟ်တွေဟာ ကောင်းကင်ရဲ့ အချို့နေရာတွေမှာ စုဝေးနေသလို မြင်ရတတ်ပါတယ်။ NASA ကလည်း ဂြိုဟ်တွေ နေကိုလှည့်ပတ်တဲ့ လမ်းကြောင်းတွေ နီးစပ်တဲ့အတွက် ကမ္ဘာကနေကြည့်ရင် တစ်နေရာတည်းမှာ အတူတူရှိနေသလို မြင်ရတတ်ကြောင်း ရှင်းပြထားပါတယ်။

လကလည်း ကမ္ဘာကို လှည့်ပတ်နေတဲ့အတွက် ညတိုင်း ကြယ်တွေနဲ့ ဂြိုဟ်တွေအပေါ်မှာ သူ့ရဲ့မြင်သာတဲ့အနေအထားက တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းသွားပါတယ်။

အဲဒီလိုနဲ့ လက သောကြာဂြိုဟ်အနီးကို ရောက်လာတဲ့ပုံ မြင်ရတာ ဖြစ်ပါတယ်။

⸻

ဦးရွှေအောင်
မေးခွန်း (၄)

ပုံထဲမှာတော့ လကွေးက အလွန်လှပြီး အပေါ်မှာ တောက်ပတဲ့အရာတစ်ခုလည်း ရှိတယ်။ အဲဒါ သောကြာဂြိုဟ်ပဲလား။

ဦးအောင်ဖေ
ဖြေကြားချက်

ပုံတစ်ပုံတည်းကို ကြည့်ပြီး အချိန်၊ နေရာနဲ့ ကောင်းကင်အနေအထား မသိဘဲ ရာနှုန်းပြည့် အတည်ပြုဖို့တော့ မသင့်ပါဘူး။

ဒါပေမယ့် အဲဒီအချိန်၊ အဲဒီနေရာမှာ သောကြာဂြိုဟ် မြင်နိုင်တဲ့ အနေအထားနဲ့ ကိုက်ညီတယ်ဆိုရင် ပုံထဲက တောက်ပတဲ့အရာဟာ သောကြာဂြိုဟ် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

သောကြာဂြိုဟ်ဟာ ကမ္ဘာကနေ မြင်ရတဲ့ ကောင်းကင်အရာဝတ္ထုတွေထဲမှာ အလွန်တောက်ပတဲ့ အရာတစ်ခုဖြစ်လို့ ကြယ်တွေထက်တောင် သိသိသာသာ တောက်ပနေတတ်ပါတယ်။

၂၀၂၆ စက်တင်ဘာ ၁၈ ရက်မှာလည်း သောကြာဂြိုဟ်ဟာ အဲဒီညနေခင်းမြင်ကွင်းအတွင်း အတောက်ပဆုံးအခြေအနေကို ရောက်ခဲ့တယ်လို့ NASA က ဖော်ပြထားပါတယ်။

⸻

ဦးရွှေအောင်
မေးခွန်း (၅)

လရဲ့ အစွန်းတစ်လျှောက်မှာ ချိုင့်တွေ၊ တောင်တွေလို အထင်းအရှင်းတွေ ထင်ထင်ရှားရှား မြင်ရတာကရော ဘာကြောင့်လဲ။

ဦးအောင်ဖေ
ဖြေကြားချက်

အဲဒါက ပုံထဲက အလှဆုံးအပိုင်းတစ်ခုပါ။
လဟာ ကိုယ်ပိုင်အလင်းရောင် မထုတ်ပေးပါဘူး။ နေရောင်ကို ပြန်လည်ထင်ဟပ်ပေးနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

လရဲ့ နေဘက်ကိုလှည့်ထားတဲ့မျက်နှာပြင်က အလင်းရပြီး ကျန်တဲ့ဘက်က မှောင်နေပါတယ်။ အဲဒီအလင်းနဲ့အမှောင်ကြားက အစွန်းပိုင်းကို ကြည့်တဲ့အခါ လမျက်နှာပြင်ပေါ်က တောင်ကုန်းတွေ၊ ချိုင့်ဝှမ်းတွေကြောင့် အစွန်းဟာ ပြတ်ပြတ်သားသား အထင်းအရှင်း ဖြစ်လာပါတယ်။

ဒါကြောင့် ပုံထဲက လကွေးဟာ နက္ခတ္တဗေဒအရ လရဲ့ ပုံမှန်အဆင့်ပြောင်းလဲမှုနဲ့ လမျက်နှာပြင်ရဲ့ သဘာဝမြေမျက်နှာသွင်ပြင် ကို တစ်ပြိုင်နက် မြင်နေရတာပါ။

⸻

ဦးရွှေအောင်
မေးခွန်း (၆)

အခုတော့ အဓိကမေးချင်တာက ဒီဟာပါ။ လနဲ့ သောကြာဂြိုဟ် နီးလာတာကြောင့် မြေငလျင်ဖြစ်မယ်၊ မုန်တိုင်းဖြစ်မယ်၊ နိုင်ငံရေးအပြောင်းအလဲ ဖြစ်မယ်၊ လူတွေရဲ့ကံကြမ္မာ ပြောင်းမယ်ဆိုတာမျိုး ပြောနေကြတာရှိတယ်။ သိပ္ပံပညာရှင်တွေက အဲဒါကို ဘယ်လိုသတ်မှတ်ကြသလဲ။

ဦးအောင်ဖေ
ဖြေကြားချက်

နက္ခတ္တဗေဒအရတော့ အဲဒီလို ဆက်စပ်မှုကို သက်သေပြထားတဲ့ သိပ္ပံအထောက်အထား မရှိပါဘူး။

ဒီနေရာမှာ နက္ခတ္တဗေဒ နဲ့ နက္ခတ်ဗေဒင် ကို ခွဲခြားဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။

နက္ခတ္တဗေဒက

“ကောင်းကင်အရာဝတ္ထုတွေ ဘယ်မှာရှိသလဲ၊ ဘယ်လိုရွေ့လျားသလဲ၊ ဘယ်လိုဖွဲ့စည်းထားသလဲ” ဆိုတာကို လေ့လာတဲ့ သိပ္ပံပညာပါ။

နက္ခတ်ဗေဒင်ကတော့ ဂြိုဟ်နဲ့ ကြယ်တွေရဲ့ အနေအထားကို လူ့ဘဝ၊ ကံကြမ္မာ၊ ဖြစ်ရပ်တွေနဲ့ ဆက်စပ်အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုတဲ့ ယုံကြည်မှုစနစ်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

နှစ်ခုကို ရောထွေးမထားသင့်ပါဘူး။

⸻

ဦးရွှေအောင်
မေးခွန်း (၇)

ဒါဆို လရဲ့ ဆွဲငင်အားကတော့ ကမ္ဘာကို သက်ရောက်မှုရှိတယ်မဟုတ်လား။ ပင်လယ်ရေတက်ရေကျလည်း ဖြစ်တယ်ဆိုတော့။

ဦးအောင်ဖေ
ဖြေကြားချက်

မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီအချက်နဲ့ “သောကြာဂြိုဟ်နဲ့ လနီးလို့ ထူးခြားတဲ့ ကပ်ဘေးဖြစ်မယ်” ဆိုတာကို မရောသင့်ပါဘူး။

လရဲ့ ဆွဲငင်အားက ကမ္ဘာ့ပင်လယ်ရေတက်ရေကျ ဖြစ်စဉ်မှာ အဓိကအခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်ပါတယ်။

ဒါကတော့ တိုင်းတာလို့ရတဲ့ ရူပဗေဒဖြစ်စဉ် ပါ။

ဒါပေမယ့် ကောင်းကင်ပေါ်မှာ လနဲ့ သောကြာဂြိုဟ် နီးကပ်မြင်ရတာကနေ

• မြေငလျင်ဖြစ်မယ်၊
• မုန်တိုင်းကြီးဖြစ်မယ်၊
• စစ်ပွဲဖြစ်မယ်၊
• နိုင်ငံရေးအပြောင်းအလဲဖြစ်မယ်၊
• လူတစ်ဦးချင်းရဲ့ ကံကြမ္မာပြောင်းမယ်, ဆိုတာတွေကို သိပ္ပံနည်းကျ ကြိုတင်တွက်ချက်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အထောက်အထား မရှိပါဘူး။

ဆွဲငင်အားရှိတာနဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုရဲ့ အကြောင်းရင်းဖြစ်တာဟာ မတူပါဘူး။

⸻

ဦးရွှေအောင်
မေးခွန်း (၈)

ဒါဆို “လနဲ့ သောကြာဂြိုဟ်နီးလာပြီ၊ မြန်မာနိုင်ငံအတွက် ထူးခြားတဲ့အချိန်” ဆိုပြီး ပြောတာတွေကရော ဘယ်လိုမြင်သင့်သလဲ။

ဦးအောင်ဖေ
ဖြေကြားချက်

ယုံကြည်မှုအဖြစ် ပြောဆိုတာကိုတော့ လူတစ်ဦးချင်းစီရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ယုံကြည်ချက်အဖြစ် နားလည်နိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် သိပ္ပံအချက်အလက်အဖြစ် တင်ပြမယ်ဆိုရင်တော့ သက်သေအထောက်အထား လိုပါတယ်။

လနဲ့ သောကြာဂြိုဟ်က မြန်မာနိုင်ငံပိုင် ကောင်းကင်အရာဝတ္ထုတွေ မဟုတ်ပါဘူး။

မြန်မာပြည်ကလူ မြင်ရသလို အိန္ဒိယကလူလည်း မြင်နိုင်တယ်။ ဥရောပကလူလည်း မြင်နိုင်တယ်။ အာဖရိကကလူလည်း မြင်နိုင်တယ်။

၂၀၂၆ စက်တင်ဘာ ၁၄ ရက် ဖြစ်စဉ်ကိုပဲ ကြည့်မယ်ဆိုရင် NASA က အာရှ၊ အာဖရိက၊ ဥရောပအချို့နဲ့ အနောက်ရုရှားဒေသတွေမှာ မြင်နိုင်တဲ့ ဖြစ်စဉ်အဖြစ် ဖော်ပြထားပါတယ်။

ဒါကြောင့် “မြန်မာနိုင်ငံမှာ ဖြစ်တဲ့ နိမိတ်” လို့ သတ်မှတ်ဖို့ထက် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းက လူတွေ လေ့လာနိုင်တဲ့ ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ် လို့ ပြောတာက နက္ခတ္တဗေဒအမြင်နဲ့ ပိုကိုက်ညီပါတယ်။

⸻

ဦးရွှေအောင်
မေးခွန်း (၉)

ဒါဆို ရောကြီးဦးအောင်ဖေ အနေနဲ့ တစ်ကြောင်းတည်းနဲ့ ပြောရရင် လနဲ့ သောကြာဂြိုဟ်နီးတာ ဘာကိုဆိုလိုသလဲ။

ဦးအောင်ဖေ
ဖြေကြားချက်

တစ်ကြောင်းတည်းဆိုရင်

“ကမ္ဘာကနေကြည့်တဲ့အခါ လနဲ့ သောကြာဂြိုဟ်တို့ ကောင်းကင်ပေါ်မှာ အနီးကပ်မြင်ရတဲ့ သဘာဝနက္ခတ္တဗေဒဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး လူသားတွေရဲ့ ကံကြမ္မာကို ကြိုတင်ပြောပေးတဲ့ နိမိတ်တစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး” လို့ပဲ ပြောရပါမယ်။

⸻

ဦးရွှေအောင်
နောက်ဆုံးမေးခွန်း

ဒါဆို ဒီလိုကောင်းကင်မြင်ကွင်းမျိုးကို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုကြည့်သင့်သလဲ ဦးအောင်ဖေ။

ဦးအောင်ဖေ
နိဂုံးချုပ်ဖြေကြားချက်

ကျွန်တော်ကတော့ ကြောက်စရာအဖြစ် မကြည့်ဘဲ လေ့လာစရာအဖြစ် ကြည့်စေချင်ပါတယ်။

လကိုကြည့်ရင် ကမ္ဘာရဲ့ အိမ်နီးချင်းတစ်လုံးကို ကြည့်နေတာ။ သောကြာဂြိုဟ်ကိုကြည့်ရင် နေစကြဝဠာထဲက ဂြိုဟ်တစ်လုံးကို ကြည့်နေတာ။

သူတို့နှစ်ခု နီးကပ်နေသလို မြင်ရင်
အာကာသထဲက အရာဝတ္ထုတွေ ဘယ်လိုရွေ့လျားနေကြသလဲဆိုတာ လေ့လာခွင့်ရတာ။

ဒီလောက်နဲ့ပဲ လှပါတယ်။

ကောင်းကင်ကို ကြည့်ပြီး နိမိတ်ရှာတာထက် သိပ္ပံရှာရင် ပိုအကျိုးရှိပါတယ်။

လက ဘယ်သူ့ပိုင်လဲ မမေးပါဘူး။
သောကြာဂြိုဟ်က ဘယ်နိုင်ငံပိုင်လဲ မမေးပါဘူး။
ကောင်းကင်က လူမျိုးမခွဲ၊ ဘာသာမခွဲ၊ နိုင်ငံမခွဲပါဘူး။

သူ့ရဲ့ သဘာဝနည်းလမ်းအတိုင်းပဲ ရွေ့နေပါတယ်။

ဒါကြောင့်
ကောင်းကင်မှာတော့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခု။
နက္ခတ္တဗေဒမှာတော့ ရှင်းလင်းနိုင်တဲ့ သဘာဝတရားတစ်ခု။
လူသားတွေအတွက်တော့ ကြည့်ရှုလေ့လာစရာ လှပတဲ့ ကမ္ဘာ့ကောင်းကင်မြင်ကွင်းတစ်ခု။

အဲဒါကို နိမိတ်အဖြစ် မကြောက်ဘဲ အသိပညာအဖြစ် မြင်နိုင်ရင် ကောင်းကင်ကိုကြည့်တဲ့ အမြင်တောင် ပြောင်းသွားပါလိမ့်မယ်။